Για τον έρωτα έχουμε ολόκληρο λεξιλόγιο. Κεραυνοβόλος, ανεκπλήρωτος, μοιραίος. Του αναγνωρίζουμε το δικαίωμα να μας αναστατώνει, να μας αλλάζει, να μας αφήνει για μήνες να κοιτάμε το ταβάνι. Για τη φιλία συχνά αρκούμαστε σε ένα «χαθήκαμε». Λες και η απουσία ενός φίλου είναι απλώς μια εκκρεμότητα στο ημερολόγιο.– «Δοκίμια», «Περί φιλίας».
Δεν απαριθμεί εξυπηρετήσεις ούτε κοινά ενδιαφέροντα. Προσπαθεί να εκφράσει τη μοναδικότητα μιας συνάντησης: εκείνον τον δεσμό που δεν εξαντλείται σε έναν κατάλογο προσόντων.
Μιλάμε πολύ για τον άνθρωπο με τον οποίο θέλουμε να μοιραστούμε τη ζωή μας. Αξίζει να κοιτάξουμε και αυτούς που τη μοιράζονται ήδη. Που άκουσαν τις ίδιες αγωνίες μας δέκα φορές, που μας είδαν άδικους και φοβισμένους, που έμειναν στη συζήτηση όταν έπαψε να είναι ευχάριστη.
Ίσως απόψε, αντί για ακόμη ένα «πρέπει να κανονίσουμε», να ορίσουμε επιτέλους μια μέρα.
Χόρχε Μπουκάι: Πόση ζωή χάνουμε προσπαθώντας να μη χάσουμε τίποτα;