
«Αμέσως όμως σκέφτομαι/ τη συμβουλή του Καρυωτάκη». (Θανάσης Μακρής, «Κώστας Καρυωτάκης» – λεπτομέρεια).όταν ανέμελα σχεδόν
κάνω στη θάλασσα τις απλωτές μου.
Κλείνω τα μάτια μου κι αργά αργά βυθίζομαι.
Αμέσως όμως σκέφτομαι
τη συμβουλή του Καρυωτάκη*
και συνέρχομαι.
Μετρώ ναυάγια, πνιγμένους, τόσοι!
Μα εσύ ο ένας, ο δικός μου,
μονομιάς όλους τους ακυρώνεις.
Άλλοτε παρεμβαίνει η ζωή
και με τραβάει διεκδικητικά στο μέρος της:
(Ποιο έργο ν’ ανεβάζει απόψε
η Αίγλη του Ζαππείου;
Αχ! Κηλαηδόνη, με τα θερινά σου σινεμά!
Τι να φορέσω αύριο στο Ηρώδειο;)
Με κουκουλώνει ένα κύμα και ξαναγυρίζω:
Ήτανε ήρεμη η θάλασσα
και συ τόσο ρηχά! Πώς;…
Αυτό το «πώς» χρόνια μ’ εξουθενώνει.να αυτοκτονήσουν δια θαλάσσης. Ακολουθήστε το Andro στο Facebook
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Βιβλίο | Andro .
