Ανέκαθεν ανήσυχο πνεύμα και στοχαστής του καιρού του, ο Φερνάντο Πεσσόα δεν παύει μέσα από την εναλλαγή προσώπων να ακροβατεί ανάμεσα στο υπαρξιακό, το ποιητικό, το θεατρικό και το φιλοσοφικό στοιχείο.
Τζόχα Αλχάρθι – Νεραντζιά: Ένα βιβλίο για το διαγενεακό τραύμα και την ελευθερία
Στη Σαλώμη, μια προσωπικότητα την οποία έχει πραγματευτεί και ο Όσκαρ Ουάιλντ αλλά και στο άλλο κείμενο με τίτλο Σακυαμούνι, ένα κείμενο ανατολίτικης επιρροής, ο Πεσσόα αποδεικνύει πως δεν περιορίζεται και πάντα δοκιμάζει νέες απόπειρες ερμηνείας προσώπων που τον έχουν σημαδέψει και στιγματίσει. Ο Πεσσόα δεν σταματά να προκαλεί τον εαυτό του, να χρησιμοποιεί εντελώς διαφορετικά είδη έκφρασης, όπως η ποίηση, το πεζό, το θέατρο προσπαθώντας να κατακτήσει μια κάποια αλήθεια, αυτή που θα τον οδηγήσει σε ένα κάποιο αποτέλεσμα, σε μια κάποια λύση για να θυμηθούμε και τον στενό του φίλο Κωνσταντίνο Καβάφη. Παλεύει με τις αφηγήσεις του, «η αφήγηση του ονείρου οδηγεί σ’ ένα αίσθημα ιλίγγου αντίστοιχο με το καθρέφτισμα του εαυτού του σ’ ένα βαθύ πηγάδι και το υποκείμενο στέκεται εκστατικό μπροστά στον εγκιβωτισμό των ειδώλων του… Τι είναι πραγματικό και τί όχι; Άπειρη και άγνωστη για τον Πεσσόα είναι η ίδια η ύπαρξη» σημειώνει στο εξαιρετικό επίμετρο η Δήμητρα Κονδυλάκη.
Απόσπασμα από το βιβλίο «Ο Ναυτικός και άλλα κείμενα»
«Υποφέρει ο κόσμος ακόμη, αν και τον παρηγορείς, πεθαίνει η ζωή ακόμη, αν και την αγαπάς; Πρέπει να σκοτώσεις περισσότερο μέσα σου για να ζήσει ο κόσμος; Σταμάτα, μην τολμάς περισσότερες λύπες και περισσότερους πόνους, Υπάρχουν περισσότεροι πόνοι, άραγε, πού τολμάς; Υπάρχουν περισσότερες λύπες που βάλλεις εναντίον σου; Χύσε αιώνια, άνθρωπε αιώνιε, το βάλσαμο της στοργής σου πάνω στα πράγματα {…}»
Διαβάστε επίσης:
Φερνάντο Πεσσόα – «Ο Ναυτικός και άλλα κείμενα»: Ένα ιδιαίτερο βιβλίο με κείμενα του Πορτογάλλου δημιουργού