Η Ιστορία είναι ένας προφήτης με το βλέμμα στραμμένο πίσω: για όσα συνέβησαν, και παρά τα όσα συνέβησαν, εξαγγέλλει το μέλλον». Με αυτή τη γνωστή ρήση ο Ουρουγουανός Eduardo Galeano (1940-2015) συμπυκνώνει το όραμά του για την Ιστορία και τον ρόλο της αφήγησης. Ο συγγραφέας που έγινε γνωστός ως «η φωνή της Λατινικής Αμερικής» υπερασπίστηκε με πάθος τη μνήμη, την Ιστορία και τους ανθρώπους του περιθωρίου, διαμορφώνοντας ένα έργο βαθιά πολιτικό και ταυτόχρονα ποιητικό.
Η επιστροφή του Eduardo Galeano στα ελληνικά γράμματα
Οι νέες κυκλοφορίες και το εκδοτικό πρόγραμμα
Αφιέρωμα στο έργο του Eduardo GaleanoEduardo Galeano
Έγραψαν για τον GaleanoΚώστας Αθανασίου, μεταφραστήςΧρήστος Σιορίκης, μεταφραστήςJohn Berger, συγγραφέας – ιστορικός τέχνηςElena Poniatowska, συγγραφέας – δημοσιογράφοςIsabel Allende, συγγραφέαςPepe Mujica, πρόεδρος της Ουρουγουάης την περίοδο 2010-2015El ConfidencialEl PaísThe GuardianLe Monde
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ«Βιβλία, παράθυρα ανοιχτά»: Επιστρέφει η Καλοκαιρινή Εκστρατεία Ανάγνωσης και Δημιουργικότητας12.09.2018
Λίγα λόγια για τον Eduardo Galeano
Ο Eduardo Galeano (Εδουάρδο Γκαλεάνο) γεννήθηκε στην Ουρουγουάη, στο Μοντεβιδέο, στις 3 Σεπτεμβρίου 1940. Έφηβος ακόμη, άρχισε να συνεργάζεται με την εβδομαδιαία εφημερίδα El Sol ως σκιτσογράφος. Σύντομα θα περάσει στη δημοσιογραφία και θα αναλάβει αρχισυντάκτης στην εβδομαδιαία επιθεώρηση Marcha, καθώς και διευθυντής της εφημερίδας Época.
Ταυτόχρονα εργάστηκε και στον εκδοτικό χώρο. Το 1971 δημοσίευσε τις Ανοιχτές φλέβες της Λατινικής Αμερικής, ένα βιβλίο που επιχειρούσε μια σε βάθος ανάλυση για τη διαχρονική αποικιοκρατική εκμετάλλευση της Λατινικής Αμερικής και για τις συνέπειές της στην κοινωνική και οικονομική κατάσταση της ηπείρου. Το βιβλίο απαγορεύτηκε σε διάφορες χώρες της Λατινικής Αμερικής, όπως η Χιλή, η ίδια η Ουρουγουάη και η Αργεντινή, όπου οι αρχές το κατήγγειλαν, όπως έχει γράψει ο ίδιος ο Galeano, «ως όργανο διαφθοράς της νεολαίας».
Κατά το πραξικόπημα του 1973 στην Ουρουγουάη φυλακίζεται και κατόπιν εξαναγκάζεται να εγκαταλείψει τη χώρα και να καταφύγει εξόριστος στην Αργεντινή, όπου θα ιδρύσει το πολιτιστικό και πολιτικό περιοδικό Crisis, στο οποίο συνεργάστηκαν σπουδαίοι λογοτέχνες της Λατινικής Αμερικής.
Το 1975 τιμήθηκε πρώτη φορά με το βραβείο Casa de las Americas, βράβευση που επαναλήφθηκε το 1978. Το 1976, όταν στην Αργεντινή ξεσπάει το στρατιωτικό πραξικόπημα και ο Galeano βρίσκεται ανάμεσα σε αυτούς που καταδιώκονται από τα «τάγματα θανάτου», θα αναγκαστεί πάλι να διαφύγει, καταλήγοντας στην Ισπανία.
Την περίοδο 1982-1986 έγραψε και εξέδωσε το κλασικό του έργο «Μνήμη της φωτιάς», η εμβληματική τριλογία που θεωρείται το κορυφαίο δημιούργημά του. Το 1985, με την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ουρουγουάη, επιστρέφει στη χώρα του. Εκεί, μαζί με άλλους δημοσιογράφους και συγγραφείς ιδρύουν την εβδομαδιαία επιθεώρηση Brecha, ενώ αρχίζει να συνεργάζεται και με άλλα έντυπα, όπως η γνωστή μεξικάνικη εφημερίδα La Jornada. Ταυτόχρονα, συμμετέχει ενεργά στις πρωτοβουλίες για δημοψήφισμα ενάντια στην ατιμωρησία των χουντικών.
Ο Eduardo Galeano πεθαίνει στο Μοντεβιδέο στις 13 Απριλίου 2015. Τιμήθηκε με πολλά βραβεία για το έργο του, ενώ τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 20 γλώσσες.