Σε μια σπάνια επιδαύρια συναστρία, στον τόπο όπου η μουσική και το δράμα συνεχίζουν διαχρονικά να αντηχούν, οι «Βάκχες
Η τραγωδία χτίζεται πάνω στην αυταπάτη και στην ύβρη της βεβαιότητας πως ό,τι δε χωρά στη γλώσσα και στον νόμο μπορεί απλώς να εξοριστεί. Μόνο που όταν ο άνθρωπος αρνείται τη σκοτεινή του συγγένεια με το άλογο, δεν το εξαφανίζει αλλά το σπρώχνει στα βάθη, απ’ όπου σχεδόν πάντα επιστρέφει αγριότερο.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο
Θέατρο – Χορός Archives – ελculture – Θέατρο, Μουσική, Τέχνη & Πολιτισμός
. 