Το τελευταίο επεισόδιο της τρίτης σεζόν του Euphoria προβλήθηκε πριν από λίγες μέρες και μαζί του ήρθε και η επίσημη ανακοίνωση πως – παρά τις φήμες που μιλούσαν για τέταρτη σεζόν – αυτό ήταν οριστικά το τέλος της σειράς, 7 χρόνια μετά την πρώτη σεζόν.
Αν κάποιος έπρεπε να περιγράψει το Euphoria με τρεις μόνο λέξεις, πιθανότατα θα έλεγε: Zendaya, μωβ και γκλίτερ. Και ίσως αυτό να ήταν το μυστικό πίσω από την εκτόξευση της σειράς σε επίπεδα τηλεθέασης που θύμιζαν τις ένδοξες μέρες του Game of Thrones.
Η Collins, μόλις 25 ετών τότε, κλήθηκε αρχικά να συμμετάσχει στη δημιουργία της οπτικής ταυτότητας της σειράς, πριν απομακρυνθεί από την παραγωγή επειδή θεωρήθηκε «πολύ νέα». Παρ’ όλα αυτά, πολλοί παρατήρησαν ότι το τελικό αποτέλεσμα διατήρησε έντονα στοιχεία από το δικό της χαρακτηριστικό στυλ.
Η δεύτερη σεζόν του Euphoria ήταν αναμφίβολα η πιο επιτυχημένη εμπορικά. Τα νούμερα εκτοξεύθηκαν, τα social media ζούσαν και ανέπνεαν για κάθε νέο επεισόδιο και η σειρά είχε πλέον μετατραπεί σε ένα κανονικό πολιτισμικό γεγονός. Παρ’ όλα αυτά, αν κοιτάξει κανείς πίσω, ίσως εκεί άρχισαν να φαίνονται και οι πρώτες ρωγμές.
Παράλληλα, άρχισε να γίνεται πιο εμφανές ότι ο Sam Levinson ίσως δεν ήταν το σεναριακό θαύμα που πολλοί είχαν ανακηρύξει μετά την πρώτη σεζόν. Οι αφηγηματικές επιλογές γίνονταν ολοένα και πιο αμφιλεγόμενες, ορισμένες ιστορίες εγκαταλείπονταν χωρίς ιδιαίτερη εξήγηση και αρκετοί χαρακτήρες έμοιαζαν να εξυπηρετούν περισσότερο εντυπωσιακές σκηνές παρά μια συνεκτική εξέλιξη. Αλλά το κοινό ήταν πρόθυμο να συγχωρήσει πολλά.
Άλλωστε, πώς θα μπορούσε να συνεχιστεί η σειρά; Η Zendaya ήταν πλέον απασχολημένη με το κινηματογραφικό σύμπαν του Dune
Από τις πρώτες φωτογραφίες και τα trailer καταλάβαμε ότι αυτό δεν θα ήταν το Euphoria που ξέραμε. Το σχολικό περιβάλλον και τα σχολικά δράματα που έκαναν τη σειρά τόσο διασκεδαστική είχαν εξαφανιστεί και πλέον βλέπαμε τους χαρακτήρες ως νεαρούς ενήλικες να προσπαθούν να βρουν τον δρόμο τους. Θεωρητικά αυτό θα μπορούσε να λειτουργήσει. Στην πράξη, όχι και τόσο.
Παρότι επέστρεψαν σχεδόν όλοι οι αγαπημένοι χαρακτήρες, έμοιαζε σαν η σειρά να μην ήξερε τι να τους κάνει. Η Rue παρέμενε θεωρητικά η πρωταγωνίστρια, όμως μεγάλο μέρος της αφήγησης μεταφέρθηκε στην Cassie, έναν χαρακτήρα που από πολύπλοκος και ενδιαφέρων κατέληξε να επαναλαμβάνει τα ίδια και τα ίδια χωρίς ιδιαίτερο νόημα. Για πρώτη φορά το Euphoria δεν ήταν ούτε χαοτικό ούτε σοκαριστικό ούτε διασκεδαστικό. Ήταν απλώς κουρασμένο.
Η Gen Z έζησε τη δική της «8η σεζόν του Game of Thrones»
Από εκεί που το Euphoria ήταν το αγαπημένο παιδί των κριτικών, με Emmy, Χρυσές Σφαίρες και διθυραμβικά σχόλια, η τρίτη σεζόν αποδείχθηκε η πιο αμφιλεγόμενη της σειράς και δεν ήταν μόνο οι κριτικοί που το παρατήρησαν. Μετά από τέσσερα χρόνια αναμονής, μεγάλο μέρος του κοινού είχε ήδη προχωρήσει παρακάτω.
Σε αυτό δεν βοήθησε ούτε η απουσία του Labrinth, του οποίου η μουσική αποτελούσε βασικό κομμάτι της ταυτότητας της σειράς. Ο Hans Zimmer μπορεί να είναι ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες του κινηματογράφου, όμως δεν κατάφερε να αναπληρώσει αυτό που έχασε το Euphoria.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑΛιγότερα επεισόδια, περισσότερη αναμονή: Το τηλεοπτικό trend που γίνεται κανόνας12.09.2018
Κάπως έτσι μια σειρά που κάποτε έμοιαζε ανίκητη βρέθηκε να συγκρίνεται με την όγδοη σεζόν του Game of Thrones: Όχι επειδή ήταν η «χειρότερη» σειρά της τηλεόρασης, αλλά επειδή θύμισε σε όλους πόσο εύκολα ένα τηλεοπτικό φαινόμενο μπορεί να χάσει τον δρόμο του.
Ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο μάθημα της ιστορίας του Euphoria. Μερικές φορές το πιο δύσκολο πράγμα δεν είναι να δημιουργήσεις μια επιτυχημένη σειρά. Είναι να καταλάβεις πότε πρέπει να τελειώσει.