Ο Εντ Σάξμπεργκερ είναι ένας μεσήλικας υπάλληλος ταχυδρομείου που μένει στη Νέα Υόρκη, πηγαίνει κάθε μέρα στη δουλειά του φορώντας (στα κρύα) τον μάλλινο σκούφο του, συναντιέται με τους φίλους του, απλούς καθημερινούς ανθρώπους και παίζουν μπιλιάρδο στην παμπ της γειτονιάς. Γενικά η ζωή του περνάει με τους ρυθμούς μας ασφαλούς ρουτίνας όπου δε συμβαίνει τίποτα συναρπαστικό. Στα νιάτα του όμως, ήταν αλλιώς και όλα προμήνυαν μια σίγουρα όχι τέτοια ζωή, αδιάφορη και μονότονη. Γιατί ο Εντ υπήρξε ένας φέρελπις ποιητής, μέλος της γενιάς καλλιτεχνών, όπως ο Ουίλιαμ Μπάροουζ και άλλοι μπήτνικ ποιητές και όχι μόνο, οι οποίοι γύρω στα 70s
Η «Λέσχη ενθουσιασμού», μια ομάδα (αποτελούμενη από ευκατάστατους νεαρούς που έχουν την πολυτέλεια να περνούν τον χρόνο τους φιλοσοφώντας περί εμπορευματοποίησης της τέχνης) φιλοδοξεί να αναστήσει την παλιά πρακτική των λεσχών ανάγνωσης Η «Φήμη» είναι ένα φιλμ με πολλές ιδέες που όμως δεν αναπτύσσονται επαρκώς. Ευτυχώς ο σκηνοθέτης της την ακουμπά στους ώμους του Γουίλεμ Νταφόε για να την περπατήσει. Κι αυτός παίζει σε έναν πολύ ενδιαφέρων τόνο. Ξεκινάει σαστισμένος από το ότι κάποιος μπορεί να τον αναγνωρίσει στον δρόμο και να του απαγγείλει αποσπάσματα από ποιήματα του και έκπληκτος από το γεγονός ότι υπάρχουν άνθρωποι που τον προσφωνούν ιδιοφυΐα των γραμμάτων, συνεχίζει με μια αμηχανία-δεν ξέρει πώς να διαχειριστεί το ενδιαφέρον μιας νέας γενιάς γύρω από το πρόσωπο του-και καταλήγει σταδιακά σχεδόν ενθουσιασμένος για αυτό που του συμβαίνει και αποφασίζει να το ζήσει όσο κρατήσει. Είναι όμως, σε αυτήν ακριβώς τη ζώνη του «σχεδόν» που χτίζει ο Νταφόε το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της ούτως ή άλλως καλής ερμηνείας του. Κάτι κρατάει πίσω τον Εντ συνεχώς. Ακόμα και όταν ο συντάκτης μιας εφημερίδας που έχει βρεθεί στη βραδιά που του οργάνωσαν γράφει για «αξέχαστη απαγγελία από έναν βάρδο παλιάς κοπής» ο Εντ σαν να μπήγει το ένα του πόδι σταθερά στο έδαφος, για να μην τον αφήσει να πετάξει στα σύννεφα. Έχει μόνο εκλάμψεις ματαιοδοξίας, δεν παρασύρεται ποτέ ολοκληρωτικά από αυτή. Ίσως γιατί ξέρει ότι…δεύτερη ζωή δεν έχει. Ίσως επειδή αυτός είναι προορισμένος ή έχει κάνει τέτοιος επιλογές-δεν μας λέει ποτέ η ταινία αν όντως άξιζε την μεγάλη αναγνώριση, κι αν ναι τι πήγε στραβά- ώστε η επαφή του πλέον με την ποίηση να περιορίζεται στο να πέσει στα χέρια του την ώρα που δουλεύει στο ταχυδρομείο ένα γραμματόσημο με την φιγούρα της Έμιλι Ντίκινσον. Κι όταν αυτό συμβαίνει, θα αναρωτιέται πάντοτε «what if…». Κι αν… Η ταινία «Φήμη» (Late Fame) κυκλοφορεί στις αίθουσες από την εταιρεία διανομής Spentzos Films.
