Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή
Το ότι η ζωή παίζει παράξενα παιχνίδια είναι πάνω – κάτω γνωστό, όμως ορισμένες φορές οι συμπτώσεις είναι τόσο κραυγαλέες, που πραγματικά σου τσακίζουν την ψυχή.
Πριν από 10 χρόνια, τον Οκτώβριο του 2016, στον κινηματογράφο ΑΤΛΑΝΤΙΣ της Δάφνης, επί της λεωφόρου Βουλιαγμένης – κινηματογράφος ο οποίος τότε ονομαζόταν ODEON ΑΤΛΑΝΤΙΣ και είχε μοιραστεί σε δύο αίθουσες – το περιοδικό ΣΙΝΕΜΑ και το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας «Νύχτες Πρεμιέρας», είχαν τιμήσει τον αείμνηστο ιδρυτή και επί σειρά ετών διευθυντή, τόσο του περιοδικού, όσο και του φεστιβάλ Γιώργο Τζιώτζιο, ο οποίος λίγα χρόνια πριν είχε φύγει πρόωρα από τη ζωή.
Και το ακόμα πιο συγκινητικό ήταν ότι εκείνη τη βραδιά, μια από τις δύο αίθουσες του κινηματογράφου, είχε αποκτήσει το όνομα του ιδρυτή του Περιοδικού και μετονομαστεί σε ΟDEON ΑΤΛΑΝΤΙΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 1 – ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΖΙΩΤΖΙΟΣ. Αυτή η κίνηση ήταν μια πρωτοβουλία του τότε διαχειριστή της ΑΤΛΑΝΤΙΔΑΣ κ. Γιώργου Καραδήμα, ως ελάχιστος φόρος τιμής στον πρώτο και καθοριστικό διευθυντή του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας.
Μάλιστα, κατά τη διάρκεια εκείνης της εκδήλωσης, που έγινε σε κατάμεστη αίθουσα, είχε προβληθεί ένα απόσπασμα από την ταινία «See you in Freedonia» του Αντώνη Κιούκα, αλλά και ένα βίντεο που επιμελήθηκε ο γιος του Γιώργου Τζιώτζιου, Απόστολος Τζιώτζιος, με σκηνές από τις αγαπημένες ταινίες του πατέρα του, όπως είχε εκφραστεί ο ίδιος για αυτές, σε ένα από τα τελευταία editorial του ως διευθυντής του περιοδικού ΣΙΝΕΜΑ.
Ποιος τα θυμάται όμως σήμερα όλα αυτά και τι σημασία έχουν μπροστά στην «εξέλιξη»; Όπως ο Γιώργος Τζιώτζιος, έτσι και το σινεμά ΑΤΛΑΝΤΙΣ ανήκει πλέον στο παρελθόν και κατά πάσα πιθανότητα θα υπάρχει μόνο στη μνήμη εκείνων στους οποίους σήμαναν κάποια πράγματα, εκείνους που τους αγάπησαν.
Σε μια εποχή που γίνεται τεράστια πάλη για τη σωτηρία των παραδοσιακών αιθουσών της Ελλάδας, η ώρα της μπουλντόζας ήρθε και για την ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ, η λειτουργία της οποίας χρονολογείται από το 1956.
Αρχικά η ΑΤΛΑΝΤΙΣ ήταν θερινός κινηματογράφος και εν συνεχεία απέκτησε χειμερινή λειτουργία. Αυτό συνέβη στη δεκαετία του 1960, με την πρώτη του αίθουσα να έχει χωρητικότητα 750 θέσεων.
Δεκαετίες αργότερα, η ΑΤΛΑΝΤΙΣ προσπάθησε να προσαρμοστεί στις σύγχρονες απαιτήσεις με τη δημιουργία δύο αιθουσών. Κράτησε για αρκετά χρόνια, όμως εν τέλει δεν κατάφερε να αντέξει και ακολούθησε τη μοίρα πολλών άλλων ιστορικών κινηματογράφων της Αθήνας: οδηγήθηκε στην κατεδάφιση, όπως έχει συμβεί με αρκετές αίθουσες στην ίδια περιοχή – παράδειγμα το Μετροπόλιταν και το ABC – και βεβαίως όχι μόνο.
Και η ειρωνεία είναι ότι η κατεδάφιση της ΑΤΛΑΝΤΙΔΑΣ συνέβη την ίδια ώρα που κάποιες άλλες αίθουσες της Αθήνας ανοίγουν, με στόχο να δοκιμαστούν εκ νέου στην κινηματογραφική αγορά.
Η ζωή πράγματι παίζει πολύ παράξενα παιχνίδια.