Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή
Το μνημειακό πορτρέτο του βασιλιά Όθωνα φιλοτεχνημένο από τον Νικηφόρο Λύτρα, στην ιστορική Αίθουσα Συνεδριάσεων της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας στο Παλαιό Ψυχικό.
Ο πρόεδρος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας Γεώργιος Μπαμπινιώτης
Το μνημειακό πορτρέτο της βασίλισσας Αμαλίας φιλοτεχνημένο από τον Νικηφόρο Λύτρα, στην Αίθουσα Συνεδριάσεων της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας στο Παλαιό Ψυχικό.
Η γενική διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης Συραγώ Τσιάρα στην Αίθουσα Συνεδριάσεων της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας στο Παλαιό Ψυχικό.
Το μεταθανάτιο πορτρέτο του βασιλιά Όθωνα φιλοτεχνημένο από τον Νικηφόρο Λύτρα.
Σύμφωνα με τη διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης, Συραγώ Τσιάρα, έργα όπως του Όθωνα και της Αμαλίας επιτρέπουν μια διαφορετική ανάγνωση του Λύτρα από την καθιερωμένη εικόνα του βασικού εκπροσώπου της Σχολής του Μονάχου και της ακαδημαϊκής ζωγραφικής. «Θα τολμούσα να πω ότι ήταν ένας καλλιτέχνης που οδήγησε τη ζωγραφική στα όρια του ιμπρεσιονισμού και της απόλυτης διάλυσης της ζωγραφικής επιφάνειας από την επενέργεια του φωτός», ανέφερε η ίδια.
Στα δύο πορτρέτα ξεχωρίζει ιδιαίτερα ο τρόπος με τον οποίο ο ζωγράφος τοποθετεί τους δύο βασιλείς στην ελληνική τους συνθήκη με τις παραδοσιακές ενδυμασίες και σε ένα τοπίο μάλιστα που παραπέμπει στην αρχαία ελληνική αρχιτεκτονική.
Ο Λύτρας χειρίζεται το λευκό, ένα από τα δυσκολότερα χρώματα, για να δημιουργήσει όγκο και πλαστικότητα. Όπως παρατήρησε η Συραγώ Τσιάρα, διακρίνεται η αντίστιξη του λευκού και του γκρίζου με μικρές κόκκινες λεπτομέρειες, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο ο καλλιτέχνης τοποθετεί τις δύο μορφές σε ένα ανοιχτό, σχεδόν απροσδιόριστο τοπίο με κλασικιστικές αναφορές.
Μία ακόμη λεπτομέρεια είναι ότι στο πορτρέτο του Λύτρα, η Αμαλία εικονίζεται με την ενδυμασία που η ίδια εισήγαγε για τις Ελληνίδες, συνδυάζοντας παραδοσιακά ελληνικά και δυτικά στοιχεία. Είναι η γνωστή έκτοτε «στολή Αμαλίας».
Η μεταφορά των δύο μνημειακών πορτρέτων, πάντως, δεν είναι απλή υπόθεση. Με διαστάσεις 2,60μ.Χ1,55μ., τα δύο έργα απαιτούν ειδικό χειρισμό. Η Συραγώ Τσιάρα αναφέρθηκε στην ανάγκη να μεταφερθούν και να εκτεθούν όπως απαιτείται.
Υπό αυτό το πρίσμα, δύο μορφές που «παρακολουθούσαν» επί δεκαετίες τις συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας στο Ψυχικό ετοιμάζονται να αλλάξουν κοινό. Αυτή τη φορά όχι για μερικούς μήνες, όπως το 1948 και το 2000, αλλά για τουλάχιστον είκοσι χρόνια.