Κανείς δεν γνωρίζει με βεβαιότητα πώς γεννιέται ένα τραγούδι. ‘Αλλοτε ξεκινά από μια λέξη, μια εικόνα, μια προσωπική εμπειρία ή μια ανάμνηση. Πίσω όμως από τη στιγμή της έμπνευσης κρύβονται συνήθως χρόνια μελέτης, μουσικής παιδείας, αμέτρητες ώρες εξάσκησης, γνώση, καλλιέργεια, συνθετική ικανότητα, προσωπικά βιώματα και πάνω απο όλα η εμπειρία της ζωής. Ένα τραγούδι μπορεί να γραφτεί σε λίγα λεπτά, αλλά συχνά έχει μέσα του δεκαετίες διαδρομής.
Σήμερα, για πρώτη φορά στην ιστορία της μουσικής, στη διαδικασία αυτή εισέρχεται ένας νέος παράγοντας, η Τεχνητή Νοημοσύνη.
Όπως αναφέρει απαιτούνται παράλληλα νέες πολιτικές που θα ενισχύσουν την παρουσία της ανθρώπινης δημιουργίας στη νέα ψηφιακή πραγματικότητα. «Παράλληλα, θα πρέπει τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα να δημιουργήσουν νέες ευκαιρίες ενίσχυσης, ιχνηλασιμότητας και προβολής των ανθρώπινων καλλιτεχνικών έργων στην εποχή του streaming και της ΤΝ.»
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στη διαφάνεια απέναντι στο κοινό, σημειώνοντας ότι «Οι ακροατές έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν εάν ένα τραγούδι που ακούνε σε μία πλατφόρμα είναι προϊόν εξολοκλήρου ΤΝ, μερικώς τροποποιημένο με ΤΝ ή παραποιημένο/πλαστό (deepfake), με ειδική σήμανση που θα φέρει το αρχείο ήχου.»
Παράλληλα, επισημαίνει την ανάγκη οι υπό διαμόρφωση συμφωνίες με τις εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης να καλύψουν το σύνολο των δημιουργών και όχι μόνο τα μεγαλύτερα μουσικά ρεπερτόρια. Όπως τονίζει, «Επιπλέον, είναι σημαντικό στις διαπραγματεύσεις και τους διακανονισμούς που γίνονται αυτήν τη στιγμή με τις εταιρίες ΤΝ, να ωφεληθούν όχι μόνο τα μεγάλα αγγλοσαξονικά ρεπερτόρια που ανήκουν σε μεγάλους καταλόγους μουσικών εκδοτών, αλλά και οι μικρομεσαίοι -που είναι και οι περισσότεροι- δημιουργοί ρεπερτορίων που συνιστούν τον πλούτο και την πολυμορφία της ευρωπαϊκής πολιτιστικής ταυτότητας και κληρονομιάς.»
Κλείνοντας την τοποθέτησή του, ο Γιάννης Γλέζος θέτει ένα ευρύτερο ερώτημα για την ευρωπαϊκή στρατηγική απέναντι στην τεχνητή νοημοσύνη και τον πολιτισμό, υπογραμμίζοντας ότι «Αν πρώτα δεν προστατέψουμε τον ευρωπαϊκό πολιτιστικό και δημιουργικό κλάδο που είναι καινοτόμος και παραγωγικός με 12 εκατομμύρια θέσεις εργασίας, με ποιά ισχύ, με ποια επιχειρήματα θα διαπραγματευτούμε με τις μεγάλες αμερικανικές εταιρίες ΤΝ προς την κατεύθυνση που εμείς θέλουμε; Εν τέλει, ποιο είναι το όραμά μας στην Ευρώπη; Μόνο αν συνυπάρξουν αρμονικά ο πολιτισμός και η τεχνολογική καινοτομία, μπορούμε να έχουμε πραγματική ανάπτυξη.»