Ο Μίλαν Κούντερα (1929-2023) γεννημένος στην Τσεχοσλοβακία και αυτοεξόριστος στο Παρίσι από τα μέσα της δεκαετίας του ’70 άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του στην παγκόσμια λογοτεχνία, ανατέμνοντας τον έρωτα, την πολιτική, την ταυτότητα και τη μνήμη.
Το αδιαμφισβήτητο αριστούργημά του, «Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι» (1984), εκτυλίσσεται με φόντο την Άνοιξη της Πράγας του 1968. Στον πυρήνα του βιβλίου κρύβεται ένα βαθύ υπαρξιακό ερώτημα: Αν η ζωή βιώνεται μόνο μία φορά και δεν επαναλαμβάνεται, μήπως οι πράξεις μας στερούνται πραγματικού βάρους; Αυτή η «ελαφρότητα» της ύπαρξης είναι ταυτόχρονα απελευθερωτική αλλά και τρομακτική, οδηγώντας τους χαρακτήρες του και τους αναγνώστες του σε διαρκή αναζήτηση νοήματος.
Μέσα από τη σχέση του Τόμας και της Τερέζας, ο συγγραφέας εξερευνά τη σύγκρουση ανάμεσα στο πνεύμα και το σώμα, την πίστη και την προδοσία, την αλήθεια και το κοινωνικό «κιτς».
Γιατί ο Κάφκα μας αφορά ακόμα; 13 φράσεις για την ελευθερία και την ομορφιά
10 αποφθέγματα του Μίλαν Κούντερα – «Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι»
1.Δεν ήταν όλες οι γυναίκες άξιες να αποκαλούνται γυναίκες.
2.Η πρώτη προδοσία είναι ανεπιδιόρθωτη. Προκαλεί, με αλυσιδωτή αντίδραση, άλλες προδοσίες, η καθεμιά από τις οποίες μας απομακρύνει όλο και περισσότερο από το σημείο της αρχικής προδοσίας.
3.Σε μια κοινωνία που κυβερνά ο τρόμος οι δηλώσεις δεν σε δεσμεύουν σε τίποτα γιατί τις αποσπούν με τη βία κι ένας έντιμος άνθρωπος έχει το χρέος να μην τους δίνει σημασία, να μην τις ακούει.
4.Ο έρωτας αρχίζει από μια μεταφορά. Μ’ άλλα λόγια : Ο έρωτας αρχίζει από τη στιγμή που μια γυναίκα εγγράφεται με μια από τις κουβέντες της, στην ποιητική μας μνήμη.
5.Το κιτς αποκλείει από το σκηνικό του πεδίο όλα όσα ουσιαστικά απαράδεκτα διαθέτει η ανθρώπινη φύση.
6.Κάποια μέρα, παίρνει κανείς μια απόφαση χωρίς καλά-καλά να ξέρει πως κι αυτή η απόφαση έχει τη δική της δύναμη αδράνειας. Κάθε χρόνος που περνάει κάνει ακόμα δυσκολότερο το να αλλάξει κανείς.
7.Είναι μια τεράστια ανακούφιση να διαπιστώνει κανείς πως είναι ελεύθερος, πως δεν έχει αποστολή.
8.Σε μια ευημερούσα κοινωνία οι άνθρωποι δεν έχουν ανάγκη να γίνουν χειρονάκτες και αφιερώνονται σε διανοητικές δραστηριότητες. Υπάρχουν όλο και περισσότερα πανεπιστήμια όλο και περισσότεροι φοιτητές.
9.Αυτό που δίνει κάποιο νόημα στη συμπεριφορά μας, μας είναι πάντοτε απόλυτα άγνωστο.
10.Η φιλαρέσκια είναι μια υπόσχεση συνουσίας, αλλά μια υπόσχεση χωρίς εγγυήσεις.
Όταν η ειρήνη κυοφορεί τον πόλεμο: Διαβάζοντας τον Μπρεχτ στο σήμερα