Το έργο αυτό της εμβληματικής αγωνίστριας της Κομμούνας Λουίζ Μισέλ (1830-1905), που µεταφράζεται εδώ ολόκληρο, είχε χαθεί από το 1891 µέχρι την κριτική αποκατάσταση του ολοκληρωµένου κειµένου το 2018. Είναι ένα βαθιά πολιτικό µυθιστόρηµα σύντοµο, βίαιο, βασισµένο σε ένα µήνυµα – πρέπει να ξέρουµε όχι µόνο να πεθαίνουµε αλλά και να σκοτώνουµε – και σε ένα τραγούδι: τα Τέσσερα µαχαίρια. Ένα φρενήρες επαναστατικό µυθιστόρηµα στο οποίο δεσπόζει η αγάπη για τον άνθρωπο και η αγάπη για τον θάνατο, ένα κολασµένο κυνήγι που ενώνει µυθοπλασία, ιστορία, επικαιρότητα, µεγάλους µύθους και κοσµογονικά οράµατα. Εδώ χωράει μόνο μια απάντηση, λέει η Μισέλ: «Θάνατος στον παλιό κόσμο». Αυτό δεν μπορεί να γίνει ειρηνικά, αλλά «δεν θα υπάρξει άλλος πόλεμος εκτός από εκείνον στον οποίο καλούσε τους δούλους ο Σπάρτακος».