Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή
Θεωρώ τη διάκριση μεταξύ auto-fiction και fiction προβληματική, με την έννοια ότι συνήθως γράφουμε για πράγματα που ξέρουμε, και τα πράγματα που ξέρουμε είναι πράγματα που ζήσαμε. Συνεπώς, κάθε λογοτεχνικό κείμενο είναι σε κάποιο βαθμό auto-fiction. Ο Κνάουσγκορντ είναι τελευταία πίστα auto-fiction: 5.000 σελίδες αυτοβιογραφίας που διαβάζεται σαν να μην έχεις άλλη επιλογή. Στον τελευταίο τόμο, 600 σελίδες ασχολούνται με τον Χίτλερ. Ο Χίτλερ δεν βγαίνει από τη γραφή του ούτε χειρότερος, ούτε καλύτερος. Το πρώτο είναι αδύνατο γιατί ο Χίτλερ είναι το απόλυτο κακό, δεν παίρνει παραπέρα. Αν καταφέρεις το δεύτερο, είσαι μάλλον ναζί. Τέλος, να σημειωθεί ότι το απόλυτο auto-fiction έργο του 21ου αιώνα περιέχει το απόσπασμα που ξεκινάει με το: «memory is not a reliable quantity in life». – Στέργιος Χατζηκυριακίδης
«Ο αγώνας μου», (τόμοι 1-6) | εκδόσεις Καστανιώτη, μτφρ. Σωτήρης Σουλιώτης
*Το τελευταίο βιβλίο του Στέργιου Χατζηκυριακίδη, «Ιστορίες απλής λογικής και λίγης θλίψης» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Νήσος