Στο δυστοπικό σύμπαν που υφαίνει ο Άλντους Χάξλεϋ, ο «Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος» δεν επιβάλλεται μέσω της βίας ή της απροκάλυπτης καταστολής, αλλά μέσω της διαρκούς ηδονής, της λήθης και της απόλυτης στειρότητας του συναισθήματος.Εκείνο, όμως, που την εξόργισε, ακόμα περισσότερο, ήταν πως ο Μπέρναρντ, αντί ν’ αγνοήσει το θέαμα με κάποια διακριτικότητα, άρχισε να σχολιάζει αυτό το φρικαλέο φαινόμενο του ενδομητρογενούς βίου. Τώρα, που οι παστίλιες είχαν πάψει πια να επενεργούν, ένιωθε και ο ίδιος ντροπιασμένος για την αδυναμία που του είχε δείξει εκείνο το πρωί στο ξενοδοχείο, και λες και έκανε το παν για να παρουσιάζεται μπροστά της ισχυρός και καινοτόμος.«Μπέρναρντ, πώς τολμάς!».«Πάμε να φύγουμε», τόν παρακάλεσε. «Δεν μ’ αρέσει καθόλου εδώ»
Τζορτζ Μπέρναρντ Σω: 10 αποφθέγματα ζωής για την αναζήτηση και τη δημιουργία του εαυτού μας