To Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου
Με μια γραφή που αρνείται κάθε κατηγοριοποίηση, η ανήσυχη και ασυμβίβαστη δημιουργός υπογράφει μία από τις πιο χαρακτηριστικές παραστάσεις του σύγχρονου ευρωπαϊκού theatre-performance. Πρόκειται για ένα έργο που συνδυάζει την τελετουργία, την προσωπική εξομολόγηση και τον φιλοσοφικό στοχασμό πάνω στον θάνατο, εμπνευσμένο από τον Μισίμα. Χρησιμοποιώντας ως πρόπλασμα την ιδέα του για την αξεδιάλυτη τριάδα –ερωτισμός, ομορφιά, θάνατος– η Λίντελ συνθέτει μια παράσταση-ποίημα αποχαιρετισμού στη ζωή (jisei no ku).
Η πλοκή τροφοδοτείται από ένα προσωπικό βίωμα της Λίντελ. Ανακαλώντας την εφηβική της σχέση ‘μύησης’ με τον Μισίμα, το στήσιμο της παράστασης αναπτύσσεται πάνω σε παραδοσιακή σκηνή Nō και περιλαμβάνει αναφορές και αποσπάσματα από κείμενα του Ιάπωνα συγγραφέα, μαζί με υλικό που διατρέχει τη διαδρομή της δημιουργού. Η μουσική και η ζωντανή ιαπωνική φλογέρα συνυπάρχουν με μια πολυεθνική ομάδα ερμηνευτών, μετατρέποντας την ‘κηδεία του Μισίμα’ σε σύνθετη σκηνική αρχιτεκτονική εικόνων, ήχου και κίνησης, όπου το ωραίο συναντά το γκροτέσκο και το δαιμονικό, ενώ η ζωή επιβεβαιώνεται ακριβώς τη στιγμή της έκλειψής της.
Επτά χρόνια μετά το Génesis 6, 6-7, η Λίντελ επανέρχεται στη σκηνή της Πειραιώς 260 για να δοκιμάσει ξανά τα όρια της αντοχής μας και να μας αφήσει, ακόμη μία φορά, άφωνους.
Η ομάδα επιθυμεί να εκφράσει τη βαθύτατη ευγνωμοσύνη της προς όλους όσους συνέβαλαν σε αυτό το έργο, προσφέροντας ενδύματα που ανήκαν σε αγαπημένα τους πρόσωπα.
