Ο κόσμος των ταινιών του σκηνοθέτη και σεναριογράφου Πολ Τόμας Άντερσον, γνωστού και ως «PTA» από τα αρχικά του ονόματός του, μοιάζει παράξενα ανησυχητικός και ταυτόχρονα οικείος. Είναι μια γενική παρατήρηση που εντοπίζεται σε κάθε ταινία του, από τότε που πήρε μπρος η καριέρα του στα τέλη της δεκαετίας του ’90 μέχρι σήμερα.
Ο Πολ Τόμας Άντερσον με τους Λεονάρντο ΝτιΚάπριο και Μπενίσιο Ντελ Τόρο στα γυρίσματα της ταινίας «Μια μάχη μετά την άλλη».
Ο Πολ Τόμας Άντερσον με τον Ντάνιελ Ντέι Λιούις στα γυρίσματα της ταινίας «Θα χυθεί αίμα».
«Ξέφρενες νύχτες» από το μακρινό 1997 σε σκηνοθεσία Πολ Τόμας Άντερσον.
«The master» του Πολ Τόμας Άντερσον
Η Τσέις Ινφίνιτι στην ταινία «Μια μάχη μετά την άλλη» σε σκηνοθεσία του Πολ Τόμας Άντερσον.
Ο Πολ Τόμας Αντερσον αγαπάει ιδιαίτερα την έφηβη Γουίλα, την κινηματογραφική κόρη του Λεονάρντο ΝτιΚάπριο που υποδύεται η πρωτοεμφανιζόμενη Τσέις Ινφίνιτι. Ένα κορίτσι της εποχής μας, εμπνευσμένο από την δική του οικογένεια με την μιγάδα ηθοποιό Μάγια Ρούντολφ. Είναι όντως έτσι; «Πρέπει να είναι, αφού ζω σε ένα σπίτι γεμάτο από τέτοιες προσωπικότητες», λέει ο Άντερσον σε συνέντευξή του στο Dazed. Με τη Ρούντολφ έχει αποκτήσει τέσσερα παιδιά.
«Αρχίζω να νιώθω άσχημα, γιατί έβαλα πολλή αγάπη και άσκησα μεγάλη πίεση στη Τσέις. Δεν μπορώ να υποτιμήσω το πόσο καταπληκτική είναι. Τελευταία νιώθω ένα συντριπτικό συναίσθημα. Την περασμένη εβδομάδα, θυμόμουν πώς έφτασα ως εδώ, και πραγματικά κατέληξα στο συμπέρασμα ότι μου πήρε τόσο πολύ χρόνο η ταινία, γιατί έψαχνα καιρό κάποια σαν την Τσέις Ίνφινιτι. Χωρίς να θέλω να ακουστώ Καλιφορνέζος, αστρολόγος και χίπης, αυτή είναι η πραγματική ηρωίδα της ταινίας. Έψαξα πολύ για να βρω την σωστή ηθοποιό λόγω της γυναίκας με την οποία ζω και του περιβάλλοντος γύρω μου. Το να τη βρω ήταν η πιο ευτυχής συγκυρία που είχα στην κινηματογραφική βιομηχανία.»
Παρά την επιτυχία του, τους συχνά «τρελαμένους» χαρακτήρες των ταινιών του, ο Πολ Τόμας Άντερσον είναι ένας άνθρωπος χαμηλών τόνων, με άπειρη αγάπη για τις ρίζες του: τον κινηματογράφο με τον οποίο μεγάλωσε στην κοιλάδα του Σαν Φερνάντο. Οι εικόνες του είτε στο σινεμά είτε στα μουσικά του βίντεο, αλλάζουν ύφος με έναν τρόπο που είναι αναντικατάστατες. Όλες επιστρέφουν στο ίδιο βασικό ερώτημα: πώς μπορεί κανείς να βρει την πραγματική ανθρώπινη σύνδεση μέσα σε έναν κόσμο που συχνά οδηγεί στη μοναξιά;