Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης
Τι είναι όμως το σώμα για τον Χατζημωυσιάδη; Είναι το σώμα που εγγράφεται επάνω του η Ιστορία, οι κοινωνικοί αγώνες, η προδοσία των συντρόφων, ο ηρωισμός και η αυταπάρνηση των συντρόφων, είναι το σώμα που νοσηλεύεται στο νοσοκομείο Σωτηρία αλλά το περίγραμμά του είναι τεράστιο και πλατύ, διαπερνά τους τοίχους, τον χρόνο και τον χώρο, είναι το σώμα που νοσεί αλλά και το σώμα που αντέχει, που στήνεται στον τοίχο για τα ιδανικά του και παρόλα αυτά παραμένει ακέραιο στους αιώνες των αιώνων.
Η γραφή είναι γλαφυρή, εξομολογητική, νοσταλγική, τρυφερή, καταγγελτική, λυρική και η ματιά συναισθηματική, σκληρή, κοινωνική, πολιτική, ανθρώπινη, ευαίσθητη.
Υπάρχουν παράλληλες ερωτικές ιστορίες που κάθε μία εκτυλίσσεται στον δικό της χρόνο και προσπαθούν να αντισταθμίσουν τον θάνατο. Όλες οι ερωτικές αυτές ιστορίες, ακόμα και οι απόηχοί τους, ακόμα και οι επιστολές που έχουν σταλεί και αυτές ακόμα που σιώπησαν, κατά κάποιο τρόπο είναι περιδινήσεις σε μία λίμνη χρόνου και χώρου όπου το σημείο αναφοράς είναι το νοσοκομείο Σωτηρία.
Μία ερωτική ιστορία ανάμεσα στον αφηγητή και στην καθαρίστρια που χάνει την κόρη της και τρελαίνεται.
Μία ερωτική ιστορία της Πολυδούρη με τον Καρυωτάκη.
Μία ερωτική ιστορία της Φιλησίας Στάθη-Πουλιοπούλου με τον άντρα της Παντελή Πουλιόπουλο.
Μία ερωτική ιστορία της γιαγιάς Σταυρούλας και του παππού Μωυσή.
Τρέλα, φθίση, απόγνωση, απομάκρυνση, σκοτάδι, δήλωση μετανοίας, δηλώσεις συντριβής αλλά και λατρείας μέσα από γράμματα και ποιήματα, κυρίως όμως ένα αδιέξοδο, ιστορίες που έχει συντρίψει ο μύλος της ιστορίας αλλά και της ανθρώπινης φύσης. Όλες οι ερωτικές ιστορίες του μυθιστορήματος έχουν το τραγικό τέλος μίας Αρχαίας Τραγωδίας.
Αυτό το κείμενο θα τελειώσει όπως άρχισε. Με στίχους από το ποίημα Κενοτάφια της Φιλησίας Στάθη-Πουλιοπούλου:
Κυνηγημένο ανθρώπινο κοπάδι, γυμνό,
μουγγά βελάζει
και η Μεγάλη Νύχτα
σωρό αλλόκοτα φαντάσματα ξεβράζει
σε πένθιμο εμβατήριο
ένα σιωπητήριο, ένα πένθιμο εμβατήριο σαλπίζει ο Χατζημωυσιάδης σ’ αυτό του το μυθιστόρημα. Και όπως γράφει και η Φιλησία:
Ξένε,
Θέσε το δάχτυλο εις τον τύπο των ήλων/
Και πιστός στην προτροπή της ποιήτριας, ο συγγραφέας ναι, κάνει αυτό ακριβώς.
fractalart.gr