Skip to content
Διάρκεια άρθρου: Λιγότερο απο 1 λεπτό Λεπτά

Η τριμερής της Κίνας, Δύο Losers και το Διεθνές Πoινικό Δiκαστήριο (ICC)

Η ανάλυση του Δημήτρη Κούρκουλα για την Τριμερή της Κίνας στο ONE Channel
” Πιστεύω πρώτα απ’ όλα ότι οι συγκρίσεις ανάμεσα στη σημερινή συνάντηση Σι Τζινπινγκ – Πούτιν και Τραμπ με τη συνάντηση της Γιάλτας το 1945 είναι τελείως ατυχείς και ανιστόρητες. Στη Γιάλτα υπήρχαν τρεις νικητές, τρεις μεγάλοι ηγέτες, με όλα τους τα εγκλήματα βεβαίως, σε άλλες εποχές τότε, αλλά και οι τρεις νικητές.
Εδώ έχουμε τον πρόεδρο της Κίνας, ο οποίος από το γεγονός ότι έγινε αυτή η συνάντηση, ασχέτως με το τι αποφασίστηκε ή όχι, έχει πετύχει έναν επικοινωνιακό θρίαμβο. Και έχουμε δύο losers.
Από τη μία έχουμε τον πρόεδρο Τραμπ, που υπέστη πριν από μερικές ημέρες μια ιστορική εκλογική ήττα. Και έχουμε και τον Πούτιν, που επί πέντε χρόνια έχει θυσιάσει εκατοντάδες χιλιάδες δικούς του και δεκάδες χιλιάδες Ουκρανούς, για να καταλάβει μερικά τετραγωνικά χιλιόμετρα μέσα στην Ουκρανία, και η μεγάλη υπερδύναμη δεν έχει κατορθώσει να προχωρήσει παρά ελάχιστα. Άρα είναι ο μεγάλος loser ο Πούτιν. Βεβαίως, η συμπεριφορά του Τραμπ απέναντι στον Πούτιν, όχι μόνο τώρα αλλά διαχρονικά, είναι πραγματικά ντροπιαστική.
Οι κοινοτοπίες που διάβασε ο Τραμπ από την κακογραμμένη ομιλία του, ότι δηλαδή πρέπει να συζητάμε με όσους έχουμε διαφωνίες, είναι παλαβές. Λες και ο Μπάιντεν δεν συζητούσε με τον Πούτιν. Λες και ο Μακρόν δεν έτρεχε μέχρι την τελευταία στιγμή να αποφύγει αυτή την αισχρή πράξη της εισβολής στην Ουκρανία. Μας λέει παλαβά πράγματα ο Τραμπ, ότι τάχα για πρώτη φορά συζητάμε με αυτούς που διαφωνούμε. Μια ζωή γινόταν αυτό και έτσι πρέπει να γίνεται. Όχι μόνο μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων αλλά και ανάμεσα στις χώρες της περιοχής μας. Διάλογος χρειάζεται κυρίως όταν υπάρχουν προβλήματα. Δεν χρειάζεται διπλωματικός διάλογος με την Ιρλανδία ή με την Πορτογαλία. Χρειαζόμαστε διάλογο με τις χώρες με τις οποίες έχουμε διαφωνίες.
Για το εσωτερικά της Ρωσίας ο Πούτιν δεν χρειάζεται επικοινωνιακές επιτυχίες. Εκεί ελέγχει τα πάντα: σκοτώνει, φυλακίζει τους αντιπάλους και τελειώνει η ιστορία. Αλλά διεθνώς, αυτό ήταν ένα πολύ σημαντικό θετικό βήμα για τον Πούτιν, ο οποίος καταζητείται από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Μάλιστα, στην κοινή δήλωση των τριών υπάρχει και μία αναφορά ότι δεν πρέπει τα διεθνή δικαστήρια και οι διεθνείς οργανισμοί να υπερβαίνουν τις αρμοδιότητές τους.
Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, στο οποίο δεν συμμετέχει ούτε η Αμερική ούτε η Κίνα ούτε η Ρωσία ούτε η Τουρκία, αλλά συμμετέχουν 123 χώρες του κόσμου, έχει δικαστές που δεν έχουν εκλεγεί από κάποιο αντιαμερικανικό ή αντιρωσικό λόμπι. Έχουν εκλεγεί από τους εκπροσώπους της πλειοψηφίας της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Άρα, κατά τεκμήριο, είναι η αφρόκρεμα των διεθνών δικαστών.
Και όταν αυτοί οι δικαστές είπαν ότι θέλουν να ερευνήσουν τα πιθανά εγκλήματα του Πούτιν, τότε η αμερικανική κυβέρνηση είχε βγει και πει «μπράβο, θα συνεργαστούμε, θα βοηθήσουμε» κλπ. Όταν έγινε το ίδιο με τον Νετανιάχου, βγήκαν και είπαν «δεν ντρέπεστε».
Εγώ δεν είμαι δικαστής. Δεν ξέρω αν έχει κάνει εγκλήματα ούτε ο Πούτιν ούτε ο Νετανιάχου, αλλά ξέρω ότι είναι μεγάλο βήμα προόδου της ανθρωπότητας να υπάρχουν διεθνείς δικαστές που δικάζουν σε περίπτωση που τα εθνικά δικαστήρια δεν μπορούν ή δεν θέλουν να δικάσουν σοβαρά εγκλήματα, όπως είναι εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, εγκλήματα πολέμου ή γενοκτονίες. Μέχρι τώρα κάθε φορά οι νικητές φτιάχνανε το δικό τους δικαστήριο. Αυτό δεν εγγυάται την αμεροληψία. Και αποφάσισε η διεθνής κοινότητα, στην αρχή μάλιστα και η Αμερική του Κλίντον να γίνει ένα μόνιμο δικαστήριο. Αυτό το μόνιμο Διεθνές δικαστήριο υπονομεύει, ως μη έδει, η Αμερική.”
( Από την εκπομπή Evening Report στο One Channel.)
Το πρωτότυπο άρθρο https://artpointview.gr/2026/11/21/i-trimeris-tis-kinas-dyo-losers-kai-to-diethnes-poiniko-dikastirio-icc/ ανήκει στο Art Point View .
‹ ›