ΕΜΣΤ / O Γουίλιαμ Κέντριτζ στην Ελλάδα, Ιούνιος του 2027William Kentridge’s ‘The Great Yes, The Great No’
Από το «Il Ritorno d’Ulisse in Patria» και τη «Μαγική Αυλό» μέχρι τη «Μύτη», το «The Refusal of Time», το «The Head & the Load» και το «Waiting for the Sibyl», ο Κέντριτζ έχει αντιμετωπίσει τη σκηνή όχι ως έναν ξεχωριστό χώρο από την εικαστική του πρακτική, αλλά ως φυσική της συνέχεια. Στα έργα του η εικόνα μπορεί να γίνει σκηνικό, η κίνηση να μετατραπεί σε σχέδιο και η μουσική να λειτουργήσει ως ένας ακόμη τρόπος αφήγησης. Ιδιαίτερη θέση στην έκθεση έχει το «The Great Yes, The Great No», η chamber opera του 2024 που έδωσε και τον τίτλο στην παρουσίαση. Το έργο, όπως και μεγάλο μέρος της δουλειάς του Κέντριτζ , κινείται ανάμεσα στην ιστορία και τη φαντασία, συνδέοντας τη μετακίνηση, την εξορία και την πολιτική ιστορία με τη μουσική, την εικόνα και τη σκηνική δράση.
Πίσω από όλα αυτά βρίσκεται το σχέδιο. Ο Κέντριτζ εξακολουθεί να ξεκινά τα έργα του από το εργαστήριό του στο Γιοχάνεσμπουργκ, δουλεύοντας πάνω σε διαδοχικά σχέδια πριν αυτά μετακινηθούν σε άλλες μορφές. Η διαδικασία είναι συλλογική: ηθοποιοί, τραγουδιστές, μουσικοί και συνεργάτες μπαίνουν στη συνέχεια στο έργο, μετατρέποντας την αρχική εικόνα σε μια σύνθετη σκηνική και εικαστική κατασκευή.
Από τις πρώτες θεατρικές του δουλειές στη Νότια Αφρική της δεκαετίας του 1980 μέχρι τις μεγάλες παραγωγές που παρουσιάστηκαν σε οργανισμούς όπως η Metropolitan Opera, η Tate Modern και το Φεστιβάλ του Salzburg, ο Κέντριτζ επιμένει να μετακινείται ανάμεσα στα μέσα χωρίς να τα διαχωρίζει.
Η έκθεση στο ΕΜΣΤ παρακολουθεί ακριβώς αυτή τη διαδρομή: έναν καλλιτέχνη που αντιμετωπίζει την εικόνα ως κάτι διαρκώς μεταβαλλόμενο και το θέατρο ως έναν ακόμη τρόπο για να μιλήσει για την ιστορία, τη μνήμη και τον χρόνο.
Προσωπικά είχα τη χαρά να απολαύσω αυτόν τον εξαιρετικό εικαστικό στο Λονδίνο, το 2022 στη Royal Academy στο Λονδίνο Ρ.Μ
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Art Point View .
Από το «Il Ritorno d’Ulisse in Patria» και τη «Μαγική Αυλό» μέχρι τη «Μύτη», το «The Refusal of Time», το «The Head & the Load» και το «Waiting for the Sibyl», ο Κέντριτζ έχει αντιμετωπίσει τη σκηνή όχι ως έναν ξεχωριστό χώρο από την εικαστική του πρακτική, αλλά ως φυσική της συνέχεια. Στα έργα του η εικόνα μπορεί να γίνει σκηνικό, η κίνηση να μετατραπεί σε σχέδιο και η μουσική να λειτουργήσει ως ένας ακόμη τρόπος αφήγησης. Ιδιαίτερη θέση στην έκθεση έχει το «The Great Yes, The Great No», η chamber opera του 2024 που έδωσε και τον τίτλο στην παρουσίαση. Το έργο, όπως και μεγάλο μέρος της δουλειάς του Κέντριτζ , κινείται ανάμεσα στην ιστορία και τη φαντασία, συνδέοντας τη μετακίνηση, την εξορία και την πολιτική ιστορία με τη μουσική, την εικόνα και τη σκηνική δράση.
Πίσω από όλα αυτά βρίσκεται το σχέδιο. Ο Κέντριτζ εξακολουθεί να ξεκινά τα έργα του από το εργαστήριό του στο Γιοχάνεσμπουργκ, δουλεύοντας πάνω σε διαδοχικά σχέδια πριν αυτά μετακινηθούν σε άλλες μορφές. Η διαδικασία είναι συλλογική: ηθοποιοί, τραγουδιστές, μουσικοί και συνεργάτες μπαίνουν στη συνέχεια στο έργο, μετατρέποντας την αρχική εικόνα σε μια σύνθετη σκηνική και εικαστική κατασκευή.
Από τις πρώτες θεατρικές του δουλειές στη Νότια Αφρική της δεκαετίας του 1980 μέχρι τις μεγάλες παραγωγές που παρουσιάστηκαν σε οργανισμούς όπως η Metropolitan Opera, η Tate Modern και το Φεστιβάλ του Salzburg, ο Κέντριτζ επιμένει να μετακινείται ανάμεσα στα μέσα χωρίς να τα διαχωρίζει.
Η έκθεση στο ΕΜΣΤ παρακολουθεί ακριβώς αυτή τη διαδρομή: έναν καλλιτέχνη που αντιμετωπίζει την εικόνα ως κάτι διαρκώς μεταβαλλόμενο και το θέατρο ως έναν ακόμη τρόπο για να μιλήσει για την ιστορία, τη μνήμη και τον χρόνο.