«Ήμουν φτιαγμένος για πιο αρμονικά πράγματα στη ζωή μου»: Το παραπάνω σχόλιο του λογοτεχνικού ήρωα του βιβλίου του «Μπαρ Φλωμπέρ», Λουκά Ματθαίου, αποτελούσε, όπως είχε ο ίδιος εξομολογηθεί, μια διαπίστωση που ταίριαζε γάντι σε εκείνον. Γιατί ο πολυπράγμων συγγραφέας Αλέξης Σταμάτης, που έφυγε σήμερα από τη ζωή στα 67 του χρόνια, αφήνοντας πίσω του, συντετριμμένους, έναν γιο μόλις επτά ετών, την αγαπημένη του σύζυγο, ηθοποιό Εύα Σιμάτου και την λατρεμένη του μητέρα, δημοφιλή πρωταγωνίστρια Μπέτυ Αρβανίτη
Τα δύσκολα παιδικά χρόνια
«Είχα δύσκολη παιδική ηλικία. Μεγάλωσα μέχρι τα τρία μου με τη μητέρα μου, από τα τρία ως τα 13 έμεινα με τον πατέρα μου και μετά τα 13 ως τα 18 ξανά με τη μητέρα μου και μετά μόνος μου. Ήταν ένας αποτυχημένος γάμος, ένα δύσκολο διαζύγιο, και μια διεκδίκηση περίεργη που κατέληξε στο να με αναλάβει ο πατέρας μου. Μέσα μου αισθανόμουν ότι οι μεγάλοι έχουν άδικο. Και η δική μου αγωγή αποφάσισα να γίνει μέσα από τα βιβλία. Έτσι οικειοποιήθηκα διάφορους ήρωες λογοτεχνικούς. Το καλό και των δύο γονιών μου ήταν ότι ήταν φιλότεχνοι και με μεγάλες βιβλιοθήκες. Στο σχολείο τα βρήκα σκούρα, διότι βαριόμουν και ήμουν υπερκινητικός» είχε διηγηθεί ο ίδιος προσθέτοντας: «Στην Α’ γυμνασίου πήγα στη μητέρα μου, άλλαξε τότε το εκπαιδευτικό σύστημα, που πήγε περισσότερο προς την παπαγαλία και εγώ ανακάλυψα το ροκ και τους καταραμένους ποιητές. Επιπλέον, η μητέρα μου με είχε ελεύθερο. Άρχισε από τότε αυτή η απόσχιση με τον εαυτό να μη γίνεται πολύ ευχάριστη. Δεν έπαιρνα πλέον απαντήσεις. Κατάθλιψη δεν έπαθα, πρώτον γιατί είχα περάσει αντικειμενικά δύσκολες συνθήκες και δεύτερον, γιατί έχω μια εγγενή αισιοδοξία, που λέει ότι στο τέλος πάντα θα τα καταφέρουμε. Εκ των υστέρων, σκέφτομαι ότι ήταν μια άμυνα, που με έσωσε τελικά. Γιατί με οδήγησε στη γνώση».
Κλείσιμο
Η λογοτεχνική διαδρομή
Οι εξαρτήσεις
Παρά τα σκοτάδια του ο Αλέξης Σταμάτης υπήρξε πάντα ένας αισιόδοξος άνθρωπος που έψαχνε να βρει φως ακόμη και μέσα στο πιο σκοτεινό και μακρύ τούνελ. Όπως αυτό της σπάνιας ασθένειας στο αίμα που τον χτύπησε και του στέρησε την ευκαιρία να δει τον γιο του να μεγαλώνει. Τη δύσκολη περιπέτεια της υγείας του την αντιμετώπισε με θάρρος, αξιοπρέπεια και χωρίς να διακόψει τη σταθερή και ουσιαστική επικοινωνία του με τον έξω κόσμο μέσω των sοcial media.
Το τελευταίο του άρθρο δημοσιεύθηκε μόλις προχθές, στις 19 Ιουλίου, την ημέρα των 67ων γενεθλίων του που ανάρτησε στην προσωπική σου σελίδα στο Facebook μια φωτογραφία του μέσα από το νοσοκομείο. Δυστυχώς, μέσα σε λίγες ώρες, το «Χρόνια Πολλά» έγινε «Καλό Ταξίδι»…
