Taylor Swift: 20 χρόνια στην κορυφή της μουσικής βιομηχανίας, με κάθε κόστος – ΤΟ ΒΗΜΑ

Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή

Επτά χρόνια αργότερα, το 2016, η κόντρα αναζωπυρώνεται με το «Famous» του Kanye, στο οποίο αποκαλεί τη Swift με προσβλητικό τρόπο και ισχυρίζεται ότι την έκανε διάσημη. Εκείνη υποστηρίζει ότι δεν είχε συμφωνήσει με τον συγκεκριμένο στίχο, ενώ η Kim Kardashian δημοσιεύει αποσπάσματα τηλεφωνικής συνομιλίας τους, παρουσιάζοντάς τα ως απόδειξη ότι η Taylor γνώριζε τι θα έλεγε ο Kanye. Τα social media στρέφονται εναντίον της, το hashtag #TaylorSwiftIsOverParty γίνεται viral και η ίδια αποσύρεται σε μεγάλο βαθμό από τη δημόσια ζωή. Το 2020, η δημοσιοποίηση ολόκληρης της συνομιλίας δείχνει ότι η Taylor έλεγε την αλήθεια, αφού δεν είχε ενημερωθεί για τον επίμαχο στίχο.

Το 2017, η Swift επιστρέφει με το Reputation και αλλάζει τους όρους του παιχνιδιού. Επιτέλους, δεν είναι το καλό κορίτσι της ποπ. Είναι μια γυναίκα με δική της άποψη, με τα δικά της όρια, που όταν κάποιος τα καταπατά, δεν φοβόταν να δείξει τα δόντια της. Και κυρίως, δεν φοβόταν να παίξει τον ρόλο της «κακιάς» στα μίντια. Με το «Look What You Made Me Do» δηλώνει ότι η παλιά Taylor έχει πεθάνει, ενώ τα φίδια που είχαν χρησιμοποιήσει εναντίον της γίνονται δικό της σύμβολο. Αν η πρώτη σύγκρουση με τον Kanye τής είχε δώσει τον ρόλο του αδικημένου κοριτσιού, η δεύτερη τής έδωσε τον ρόλο της δυναμικής γυναίκας στη χρυσή εποχή του «bossbabe», που δεν απολογείται επειδή διεκδικεί τον έλεγχο της ιστορίας της. Κατά κάποιον τρόπο, η κόντρα με τον Kanye West την απελευθέρωσε από την ανάγκη να είναι αρεστή σε όλους και την οδήγησε σε νέα καλλιτεχνικά ύψη.

Η μάχη για τον έλεγχο και το Eras Tour

Διαβάστε επίσης:Από τα 90s μέχρι σήμερα: 10 τραγούδια που έγιναν «η φωνή» αγαπημένων σειρών

Το 2019, η πώληση της Big Machine Records έφερε τις αρχικές ηχογραφήσεις των πρώτων έξι άλμπουμ της υπό τον έλεγχο του μάνατζερ Scooter Braun. Η Swift απάντησε με επανηχογραφήσεις, κυκλοφορώντας τις εκδοχές Taylor’s Version, και τον Μάιο του 2025 ανακοίνωσε ότι απέκτησε ξανά τα δικαιώματα των αρχικών ηχογραφήσεων με τα έσοδα των επανηχογραφήσεων και της περιοδείας της. Η υπόθεση ανέδειξε ένα ουσιαστικό ζήτημα για την ιδιοκτησία της μουσικής και τη διαπραγματευτική ισχύ των καλλιτεχνών απέναντι στις δισκογραφικές εταιρείες. 

Τα Folklore και Evermore, που κυκλοφόρησαν το 2020 με διαφορά μόλις πέντε μηνών, θεωρούνται από τις πιο ώριμες και καλλιτεχνικά ολοκληρωμένες δουλειές της. Μέσα στην πανδημία, στράφηκε σε μια πιο εσωστρεφή, ατμοσφαιρική μουσική, με επιρροές από την indie folk και το alternative rock. Σε συνεργασία με τον Aaron Dessner των The National και τον σταθερό συνεργάτη της Jack Antonoff, έδωσε μεγαλύτερο βάρος στην αφήγηση και στη δημιουργία χαρακτήρων, γράφοντας ιστορίες για ανεκπλήρωτους έρωτες, απώλειες, ζήλια και νοσταλγία, χωρίς να βασίζεται αποκλειστικά σε προσωπικά βιώματα. Το Folklore κέρδισε το Grammy για το Άλμπουμ της Χρονιάς το 2021, το τρίτο της βραβείο σε αυτήν την κατηγορία. 

Το Eras Tour, που ξεκίνησε το 2023 και ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο του 2024, ήταν μια τρίωρη αναδρομή σε όλη την πορεία της. Με διαφορετικά σκηνικά, κοστούμια και ενότητες για κάθε μουσική εποχή, ρεπερτόριο που ξεπερνούσε τα 40 τραγούδια και συναυλίες σε πέντε ηπείρους, έγινε η πιο εμπορικά επιτυχημένη περιοδεία όλων των εποχών, με έσοδα άνω των 2 δισ. δολαρίων.

Διαβάστε επίσης:Ποιος θα αναδειχθεί «Producer of the Year» στα Grammy 2027; Τα ονόματα που ξεχωρίζουν

Οι συναυλίες επηρέασαν την οικονομία των πόλεων που τις φιλοξένησαν, καθώς χιλιάδες θαυμαστές ταξίδευαν για να τις παρακολουθήσουν, ενώ η κινηματογραφική εκδοχή του Eras Tour έφερε την εμπειρία και στις αίθουσες. Η Swift έχει κατακτήσει ένα σπάνιο επίπεδο αφοσίωσης. Το ερώτημα είναι τι συμβαίνει όταν η επιτυχία παύει να αποτελεί απλώς αποτέλεσμα της δημιουργικής δουλειάς και γίνεται αυτοτελής στόχος.

Όταν η στιχουργός αμφισβητείται

Το The Life of a Showgirl (2025) σημείωσε ιστορικό εμπορικό ξεκίνημα, αλλά προκάλεσε και τις αυστηρότερες κριτικές της καριέρας της. Η συζήτηση εντάθηκε τον Σεπτέμβριο του 2026, με την κυκλοφορία της διευρυμένης έκδοσης (που όπως πολλοί σχολίασαν, κανείς δε ζήτησε). Ο Guardian εντόπισε στα νέα κομμάτια προσπάθειες διόρθωσης της πορείας του προηγούμενου δίσκου, με πιο συμπυκνωμένη γραφή, αλλά και τραγούδια που εκλαμβάνονται ως υπερβολικά αυτάρεσκα. Το Pitchfork άσκησε δριμεία κριτική στη στιχουργική τους, αντιπαραβάλλοντας την έλλειψη λεπτότητας με παλαιότερες συνθέσεις όπως το «Dear John» και το «The Archer». 

Η αμφισβήτηση αφορά τον πυρήνα της καλλιτεχνικής της ταυτότητας. Η Swift ξεχώρισε επειδή μπορούσε να μετατρέψει μια προσωπική ανάμνηση σε σύνθετη αφήγηση, γεμάτη συγκεκριμένες λεπτομέρειες και συναισθηματικές αποχρώσεις. Όταν η γραφή της θεωρείται υπερβολικά επεξηγηματική, εφηβική ή εγκλωβισμένη στην ανάγκη να απαντά στους επικριτές της, πλήττεται το στοιχείο που την έκανε ξεχωριστή. Οι αρνητικές κριτικές δεν αποδεικνύουν ότι έχασε το ταλέντο της. Θέτουν, όμως, ένα εύλογο ερώτημα. Μήπως η καλλιτέχνιδα που έχει μάθει να μετατρέπει κάθε εμπειρία σε ιστορία επαναλαμβάνει πλέον την ίδια αφηγηματική συνταγή;

Η πρωτιά ως τρόπος σκέψης

Διαβάστε επίσης:«Pump it»: Πώς το hit των των Black Eyed Peas συνεχίζει να γράφει ιστορία 20 χρόνια μετά

Η σχέση της Swift με τα charts θυμίζει πρωταθλητισμό. Οι πωλήσεις της πρώτης εβδομάδας, τα ρεκόρ και η διάρκεια παραμονής στην κορυφή αποτελούν πλέον μέρος της αφήγησης κάθε κυκλοφορίας της. Οι πολλαπλές εκδόσεις των άλμπουμ της Taylor Swift αποτελούν μια εμπορική στρατηγική που εφαρμόζουν πλέον πολλοί ποπ καλλιτέχνες. Διαφορετικά εξώφυλλα, χρωματιστά βινύλια, συλλεκτικές συσκευασίες και ψηφιακές εκδόσεις με πρόσθετα τραγούδια δίνουν στους θαυμαστές κίνητρα να αγοράσουν ξανά το ίδιο άλμπουμ, ενισχύοντας τις πωλήσεις και τη θέση του στα charts. Η ίδια έχει εξηγήσει ότι, στην περίπτωση του The Life of a Showgirl, ήθελε να προσφέρει στους θαυμαστές περισσότερες εικόνες από τον κόσμο του άλμπουμ και μια πιο προσεγμένη, συλλεκτική εμπειρία. Η κριτική, ωστόσο, αφορά και τον τρόπο με τον οποίο αξιοποιεί αυτή τη στρατηγική. Ειδικά στην περίοδο του δίσκου The Tortured Poets Department, η Swift κυκλοφορούσε νέες περιορισμένες εκδόσεις όταν ανταγωνιστικοί δίσκοι διεκδικούσαν την κορυφή (Billie Eilish, Dua Lipa, Charli XCX). 

Η Swift μιλά για την επιτυχία με όρους ρεκόρ, κατάκτησης και υπέρβασης. Είναι μια λογική οικεία στον πρωταθλητισμό, όπου η επίδοση μετριέται με σαφή κριτήρια και ο ανταγωνισμός αποτελεί μέρος του παιχνιδιού. Πολλοί φαν της δικαιολογούν αυτήν την στρατηγική της Swift, λέγοντας πως πραγματικά θέλει να είναι στην κορυφή πάσει θυσία και αυτό δεν είναι μεμπτό. Έχουμε συνηθίσει πρωταθλητές και προπονητές να μιλούν για το πόσο πολύ θέλουν την πρωτιά, χωρίς καμία ντροπή ή ενοχή για τους στόχους τους. Η τέχνη, ωστόσο, δεν έχει γραμμή τερματισμού ούτε ένα αντικειμενικό σκορ που να καθορίζει την αξία της.

Πόσο υγιής είναι ο πρωταθλητισμός όταν μεταφέρεται σε έναν χώρο που χρειάζεται ελευθερία, ρίσκο και αποδοχή της αποτυχίας; Η φιλοδοξία μπορεί να τροφοδοτήσει τη δημιουργία. Όταν, όμως, η πρωτιά γίνεται μόνιμο κριτήριο, υπάρχει ο κίνδυνος η μουσική να υποτάσσεται στις απαιτήσεις της κατάταξης. Το κοινό καλείται να κρίνει αν η επιδίωξη της Swift εξακολουθεί να υπηρετεί την τέχνη της ή αν η τέχνη έχει αρχίσει να υπηρετεί την επιδίωξη της πρωτιάς.

Μια ποπ δισεκατομμυριούχος

Το 2023, η Swift έγινε δισεκατομμυριούχος, σύμφωνα με το Forbes, κυρίως χάρη στα έσοδα από τη μουσική και τις περιοδείες της. Τον Ιούνιο του 2026, το περιοδικό εκτιμούσε την περιουσία της στα 2 δισ. δολάρια. Παράλληλα, όμως, οι πολλαπλές εκδόσεις των άλμπουμ της ενθαρρύνουν την επαναλαμβανόμενη κατανάλωση, ενώ οι μετακινήσεις της με ιδιωτικά αεροσκάφη έχουν προκαλέσει αντιδράσεις για τις εκπομπές άνθρακα.

Οι μετακινήσεις της Taylor Swift με ιδιωτικό τζετ έχουν προκαλέσει έντονη κριτική για το περιβαλλοντικό τους αποτύπωμα. Το 2022, στοιχεία που συγκέντρωσε η εταιρεία Yard κατέγραψαν 170 πτήσεις αεροσκάφους που συνδεόταν με την τραγουδίστρια μέσα σε επτά μήνες, με μέση διάρκεια περίπου 80 λεπτών. Τον Ιανουάριο του 2024, καταγράφηκε ακόμη και πτήση μόλις 13 λεπτών! Χρειάζεται, ωστόσο, μια διευκρίνιση, αφού δεν υπάρχει επιβεβαίωση ότι η ίδια επέβαινε σε αυτή τη συγκεκριμένη πτήση, η οποία ενδέχεται να αφορούσε τεχνικό έλεγχο του αεροσκάφους. Η συνολική χρήση ιδιωτικών τζετ από τη Swift, ιδιαίτερα κατά την περίοδο του Eras Tour και των συχνών υπερατλαντικών μετακινήσεών της, έχει απασχολήσει επανειλημμένα τα μέσα ενημέρωσης.

Το Associated Press έχει επισημάνει ότι τα ιδιωτικά αεροσκάφη εκπέμπουν σημαντικά περισσότερους ρύπους ανά επιβάτη σε σύγκριση με τις εμπορικές πτήσεις, ενώ η αγορά αντισταθμιστικών δικαιωμάτων άνθρακα δεν εγγυάται ότι οι εκπομπές εξουδετερώνονται στην πράξη. Η εκπρόσωπός της έχει υποστηρίξει ότι η Swift αγόρασε περισσότερα από τα διπλάσια δικαιώματα άνθρακα που απαιτούνταν για να αντισταθμίσει τις μετακινήσεις της περιοδείας της.

Στον αντίλογο, πολλοί επισημαίνουν ότι η Swift δεν αποτελεί εξαίρεση. Η Kylie Jenner έχει δεχθεί ανάλογη κριτική για πτήση μόλις 17 λεπτών, ενώ η χρήση ιδιωτικών τζετ από τον Travis Scott και άλλους διάσημους και δισεκατομμυριούχους αποτελεί μέρος του ίδιου ευρύτερου προβλήματος. Το επιχείρημα αυτό έχει βάση, καθώς η περιβαλλοντική ευθύνη δεν μπορεί να περιορίζεται σε ένα μόνο πρόσωπο ούτε να εφαρμόζεται επιλεκτικά. Δεν αναιρεί, όμως, την κριτική προς τη Swift· αντίθετα, αναδεικνύει την ανάγκη να εξεταστεί συνολικά η δυσανάλογη περιβαλλοντική επιβάρυνση που προκαλεί ο τρόπος ζωής των υπερπλουσίων. Το ζήτημα δεν είναι να καταδικαστεί μια γυναίκα επειδή πέτυχε ή απέκτησε τεράστια περιουσία, αλλά να αναγνωριστεί ότι η οικονομική και πολιτισμική ισχύς συνοδεύεται από ευθύνη. Η καλλιτεχνική αυτοδιάθεση και η επιχειρηματική επιτυχία δεν αναιρούν την ανάγκη λογοδοσίας για τις περιβαλλοντικές συνέπειες των επιλογών της.

Είκοσι χρόνια μετά το ντεμπούτο της, η Swift παραμένει μια καλλιτέχνιδα με τεράστια πολιτισμική και οικονομική ισχύ. Το ενδιαφέρον της περίπτωσής της βρίσκεται πλέον και στην αντίφαση ανάμεσα στην ελευθερία που διεκδικεί για το έργο της και στους κανόνες της εμπορικής κυριαρχίας που έχει μάθει να αξιοποιεί. Η ιστορία της δεν έχει ολοκληρωθεί. Το ερώτημα είναι αν το επόμενο κεφάλαιο θα φέρει μια νέα καλλιτεχνική μεταμόρφωση ή μια ακόμη αποτελεσματική εκδοχή της ίδιας συνταγής.