Ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν είναι πια εδώ…Μα κάνω για μένα ό τι μ’ αρέσειΚουράστηκα τόσο γι’ αυτό και με νοιάζειΞανά η καρδιά μου να μην πονέσειΑνήκω σε μένα και στα όνειρα μουΔεν θέλω κανένα μες στη μοναξιά μουΘα υποφέρω στη ζωή κάθε στιγμήΓιατί δεν έκανα ό,τι θα ’πρεπε να κάνωΓιατί σαν άνθρωπος δεν είχα τη πυγμήΤου πόνου πιάνω τη συχνότητα σε θέλω τραγικάΣτη ταραγμένη μου ψυχήΘα είσαι πάντα εκκρεμότητα σαν πόρτα ανοιχτήΣαν γυαλί να με σπας
Και τη ζωή μου σαν καπνό να σκορπάςΕγώ θεριό και κατακάθιΚανείς δεν θα με καταλάβει λοιπόνΓεμάτος από λάθη πάθηΣτα σ’ αγαπώ μικρό καλάθιΑπό όλους και όλα είμαι εγώ απώνΠαιδί της νύχτας είμαι εγώΜια ψυχή είμαι κι εγώΚαι σαν αλήτης τριγυρνάωΠαιδί της νύχτας είμαι εγώΜια ψυχή είμαι κι εγώΜονάχος κλαίω και πονάωΚι έχει μην ενοχλείτε έξω στη πόρτα τουΚαι σε σένα διέξοδο έτρεξα να βρωΤι κι αν σε ντύνει πάντα με ελπίδες ψεύτικεςΗ νύχτα απόψε μοιάζει να είναι φίλη σουΚόκκινο το φεγγάρι βάλτο στα χείληΠριν χαθώ όμως πες μου ένα τελευταίοΠου ήσουνα το βράδυ εκείνο που ήμουνα παιδί
Ακολουθήστε το Andro στο Facebook
