Τρία χρόνια μετά το «In Times New Roman…», οι Queens of the Stone Age είναι και πάλι εδώ με το «Perfecth». Σε εννέα τραγούδια που ισορροπούν ανάμεσα στην ενδοσκόπηση και την εκρηκτική ένταση, το συγκρότημα παρουσιάζει μια δουλειά τολμηρή και βαθιά προσωπική, στην οποία συναντιούνται ο έρωτας, η αγάπη, η απώλεια και η ανασύνθεση. Σε παραγωγή του Τζος Χόμι και του μέλους του συγκροτήματος Μάικλ Σούμαν, το «Perfecth» εμπνεύστηκε από την ιαπωνική τέχνη του kintsugi, την τεχνική αποκατάστασης σπασμένων κεραμικών με χρυσό. Στη φιλοσοφία του kintsugi, οι ρωγμές δεν είναι ατέλειες που πρέπει να κρυφτούν, αλλά μέρος της ιστορίας ενός αντικειμένου, που μέσα από την αποκατάστασή του γίνεται ακόμη πιο όμορφο. Αυτή η αντίληψη διατρέχει ολόκληρο το άλμπουμ. Πρόκειται για μια δουλειά που θα μπορούσε να έχει δημιουργηθεί μόνο στη συγκεκριμένη στιγμή της πορείας των Queens of the Stone Age, καθώς οι Τζος Χόμι, Τρόι Βαν Λιούβεν, Μάικλ Σούμαν, Ντιν Φερτίτα και Τζον Θίοντορ έχουν εξελιχθεί τόσο ατομικά όσο και συλλογικά. Τα εννέα τραγούδια του «Perfecth» εξερευνούν διαφορετικές μορφές αγάπης: την αγάπη για την οικογένεια, τους φίλους, τους ανθρώπους που έχουν καθοριστική θέση στη ζωή μας, αλλά και για εκείνους που τελικά αποδεικνύονται λιγότερο σημαντικοί. Τις σχέσεις που μας διαλύουν και εκείνες που μας βοηθούν να ξανασταθούμε στα πόδια μας. Οι Queens of the Stone Age μοιάζουν να ενώνουν διαφορετικά κομμάτια της μέχρι σήμερα διαδρομής τους σε ένα νέο, συνεκτικό σύνολο. Ένα απογυμνωμένο, ευάλωτο άλμπουμ, όπου ακούγονται άκρως χαλαροί και απελευθερωμένοι. Σκοτεινό, μυστηριώδες και στοιχειωμένο. Βυθισμένο κατευθείαν στις σκιές, το «It’s Only Love» ακούγεται σαν ο Χόμι και η παρέα του να είναι ένας θίασος καρναβαλιού που μαζεύει τα κομμάτια του, ενώ το ατμοσφαιρικό «Run Away from the Mob» κινείται προς την ίδια κατεύθυνση. Το «From the Cliff» είναι ένα όμορφο τραγούδι με επίκεντρο τη φωνή του Χόμι και την ακουστική κιθάρα, ενώ στο «Easy Street» προστίθεται η τραγουδίστρια Νίκι Λέιν, σε ένα ντουέτο με τον Χόμι ηχογραφημένο σε μία λήψη. Στο «Where the Goth Girls At?» έγχορδα, δυναμικά riffs και κρουστά συνδυάζονται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, πριν παραδώσουν τη σκυτάλη στο πειραματικό, τζαζ «Mono». Το «Insignificant Other» έχει όλα τα χαρακτηριστικά των Queens of the Stone Age και το «Phantom Limb» ακούγεται σαν unplugged. Στο «Sunday», το κομμάτι που ο Χόμι είχε γράψει μαζί με τον Ίγκι Ποπ το 2016 για το άλμπουμ «Post Pop Depression», δανείζεται στοιχεία από τον Μπόουι. Ενδιαφέρουσα επανεκτέλεση, πιο χαμηλών τόνων απ’ ό,τι θα περίμενε ο ακροατής. Εξαιρετική δουλειά. 5/5
Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή
Διάρκεια άρθρου:
Λιγότερο απο 1 λεπτό
Λεπτά
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο μουσική – ΤΟ ΒΗΜΑ .