Μετά την μεγάλη επιτυχία του 1st Aegina Jazz Festival
Τι θέλατε εξαρχής να φέρει αυτό το φεστιβάλ στην Αίγινα — και τι πιστεύετε ότι μπορεί να προσφέρει στο νησί μακροπρόθεσμα;
Φέτος το φεστιβάλ επιστρέφει με πιο πλούσιο πρόγραμμα και σαφή διεθνή προσανατολισμό. Με ποια κριτήρια διαμορφώσατε το φετινό line up;
Στο πρόγραμμα συναντάμε σημαντικά ονόματα της ελληνικής σκηνής, αλλά και μια συνεργασία με τη σκηνή της Σεβίλλης. Πόσο σημαντικές είναι για εσάς οι διεθνείς συμπράξεις και οι γέφυρες ανάμεσα σε διαφορετικές μουσικές κοινότητες;
Οι πρώην Φυλακές της Αίγινας είναι ένας χώρος με ισχυρό ιστορικό και συμβολικό φορτίο. Πώς αποφασίσατε να φιλοξενηθεί εκεί το φεστιβάλ και τι πιστεύετε ότι προσθέτει αυτή η τοποθεσία στην εμπειρία της μουσικής;
Οι Φυλακές της Αίγινας, ακριβώς επειδή έχουν αυτό το βαρύ φορτίο, δεν ήταν η πρώτη μας επιλογή για το φεστιβάλ αυτό. Δεν έχουμε καμία περίεργη φιλοδοξία να διοργανώνουμε συναυλίες εκεί που -όχι πολύ παλιά- κάποιοι έδιναν ακόμα και τη ζωή τους για την ελευθερία. Καταλήξαμε στις Φυλακές μετά από μεγάλη περισυλλογή, κυρίως επειδή βρήκαμε ευήκοα ώτα στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Πειραιώς και Νήσων, η οποία αποφάσισε μάλιστα να είναι συνδιοργανωτής του φεστιβάλ. Η μοναδικότητα και η ιστορικότητα του χώρου, μαζί με την μοναδικότητα και την ιδιομορφία μιας τζαζ συναυλίας (που δεν μπορεί ποτέ να είναι η ίδια), δημιουργεί μια εμπειρία που προσωπικά τον πρώτο χρόνο μού προκάλεσε μια μικρή ανατριχίλα.
Ο ρόλος του συγκεκριμένου φεστιβάλ είναι να πιάσει τον ακροατή φροντιστικά από το χέρι, να τον κάνει να χαλαρώσει σε ένα περιβάλλον ποιοτικής αναψυχής
Μέρος των εσόδων θα διατεθεί για τη συνέχιση του “The Greek Jazz Book”. Μπορείτε να μας μιλήσετε για τη σημασία αυτού του έργου και γιατί θεωρήσατε σημαντικό να το στηρίξει το φεστιβάλ;
Το Greek Jazz Book αποτελεί μια ιστορική πρωτοβουλία του φορέα μας -υπό την αιγίδα του ΥΠΠΟ- η οποία καταγράφει σε παρτιτούρες αντιπροσωπευτικό μέρος της σύγχρονης τζαζ δημιουργίας προκειμένου να κυκλοφορήσει πιο εύκολα στην παγκόσμια μουσική κοινότητα (όπως συνέβη με το αμερικάνικο Real Book). Η δουλειά αυτή δεν σταματάει ποτέ και δεν μπορεί να επιδοτείται επ’ αόριστον από το Υπουργείο. Για τον λόγο αυτό κρίναμε πως μέρος των εσόδων του φεστιβάλ πρέπει να δοθεί για να συνεχιστεί η συγκεκριμένη προσπάθεια.
Παρότι η ελληνική τζαζ σκηνή γνωρίζει άνθηση τα τελευταία χρόνια, παραμένει για αρκετούς ένα είδος “δύσκολο” ή λιγότερο οικείο. Ποιος μπορεί να είναι ο ρόλος ενός φεστιβάλ όπως το Aegina Jazz Festival στο να φέρει νέο κοινό κοντά στην τζαζ;
Ο ρόλος του συγκεκριμένου φεστιβάλ είναι να πιάσει τον ακροατή φροντιστικά από το χέρι, να τον κάνει να χαλαρώσει σε ένα περιβάλλον ποιοτικής αναψυχής και να τον εκθέσει σε διαφορετικά ακούσματα και εμπειρίες γύρω από την τζαζ και τον αυτοσχεδιασμό. Με τον τρόπο αυτό πιστεύουμε ακράδαντα ότι κάθε ένας θα βρει κάτι που να τον αγγίζει.
Η φετινή οπτική ταυτότητα εμπνέεται από τον Γιάννη Μόραλη, έναν καλλιτέχνη συνδεδεμένο με την Αίγινα. Πόσο σημαντικό είναι για εσάς το φεστιβάλ να συνομιλεί όχι μόνο με τη μουσική, αλλά και με την εικαστική και πολιτιστική ταυτότητα του νησιού;
Το Aegina Jazz Festival από την πρώτη χρονιά συνομίλησε συνειδητά με άλλες τέχνες, όπως ήταν ο χορός και η ποίηση, ενώ φέτος αποφασίσαμε να συνομιλήσει με το θέατρο και τα εικαστικά. Η ιδέα να εντάξουμε το γνωστό γλυπτό του Μόραλη στην οπτική ταυτότητα του φεστιβάλ, προέκυψε από την ανάγκη να αποφύγουμε εύκολες λύσεις που θα ταίριαζαν περισσότερο σε ένα τουριστικό φυλλάδιο. Με μεγάλο σεβασμό και περίσκεψη ήρθαμε σε επαφή με την οικογένεια του μεγάλου εικαστικού και σε στενή συνεργασία με την Χριστίνα Μόραλη καταλήξαμε σε μια οπτική ταυτότητα που θεωρούμε τόσο ισχυρή που δύσκολα θα ξεπεράσουμε στο μέλλον.
Ποιο είναι το μεγαλύτερο όνειρό σας για το Aegina Jazz Festival; Πώς θα θέλατε να το δείτε να εξελίσσεται τα επόμενα χρόνια;
Ονειρευόμαστε και υλοποιούμε ένα “χειροποίητο” φεστιβάλ που με αγάπη και φροντίδα θα συγκεντρώνει, θα ευχαριστεί και θα δικαιώνει ανθρώπους που επιζητούν μια ανώτερη ποιότητα ζωής, σε έναν τόπο “αγκαλιά”, που απειλείται και αυτός από την βίαιη επέλαση μιας ανάπτυξης και ενός πολιτισμού που αφήνει πίσω του συντρίμμια και αποκαΐδια.