Μελοποιημένη ποίηση, παλιά και νέα λαϊκά τραγούδια, ακομπλεξάριστη επιμέλεια προγράμματος, μια πολύ ωραία φωνή, παρεΐστικη ατμόσφαιρα, αυτά είναι μερικά από τα συστατικά που καθιστούν τις ζωντανές εμφανίσεις του Απόστολου Κίτσου τόσο απολαυστικές εμπειρίες.
Πες μου άλλα πράγματα -άλλες τέχνες που σε συγκινούν ή σε εμπνέουν στην Ελλάδα.
Μου αρέσει πάρα πολύ το θέατρο, και παίρνω συχνά έμπνευση από αυτό και ως τραγουδιστής. Άλλωστε το τραγούδι είναι και θέατρο: μια crossover τέχνη. Έχεις το μουσικό κομμάτι -είσαι ένα όργανο που πρέπει να παίξει μια μελωδία- αλλά ταυτόχρονα έχεις κι έναν λόγο που πρέπει να υπερασπιστείς και να κατανοήσεις και να αναδείξεις. Εκεί είναι το μυστικό του τραγουδιστή. Όπως μας είχε πει η Φριντζήλα κάποτε σε ένα σεμινάριο, ο καλός ηθοποιός είναι αυτός που έχει μουσικότητα, και ο καλός τραγουδιστής αυτός που έχει θεατρικότητα. Στον τραγουδιστή νομίζω αυτό είναι πολύ σημαντικό: το να καταλάβει ότι εκείνη τη στιγμή παίζει κάτι, χωρίς θεατρινισμούς και υπερβολές. Πολλές φορές μπορεί να δω μια παράσταση και να πω «α, αυτό είναι μια ωραία συνθήκη να σκέφτομαι για το τάδε τραγούδι». Και νομίζω ότι το θέατρο στην Ελλάδα είναι από τα πράγματα που είναι πολύ δυνατά -βλέπω συνεχώς νέους ηθοποιούς πολύ καλά εκπαιδευμένους, νέους σκηνοθέτες, πράγματα που με εντυπωσιάζουν.
Φέτος τι σου άρεσε πολύ;
«Το Συμπόσιο» που έκανε η Άννα Κοκκίνου. Νομίζω ότι είναι από τα πιο συγκλονιστικά πράγματα που έχω δει -και αυτή ίσως η καλύτερη ηθοποιός που έχω παρακολουθήσει να παίζει μπροστά μου. Μου άρεσε και ο «Ιβανώφ». «Το Συμπόσιο» όμως ξεχωρίζει γιατί ήταν πάρα πολύ δύσκολο εγχείρημα -τρεις ώρες χωρίς διάλειμμα και παρ’ όλα αυτά δεν ήταν κουραστική παράσταση. Την Κοκκίνου την κοιτούσα με το στόμα ανοιχτό. Κρεμόμουν από τα χείλη της. Είχε καταφέρει να δημιουργήσει σασπένς -να βλέπει κανείς «Το Συμπόσιο» του Πλάτωνα και να έχει αγωνία για το πού θα το πάει. Νομίζω ότι ήταν επίτευγμα παραστατικής τέχνης σπάνιο.
Αγοράστε εισιτήρια για τη συναυλία του Απόστολου Κίτσου από το InTickets.