Νωρίτερα από το σύνηθες, το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου παρουσιάζει το καλλιτεχνικό του πρόγραμμα στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου για το καλοκαίρι του 2026, εγκαινιάζοντας ταυτόχρονα μια νέα τριετή διαδρομή (2026–2028). Πρόκειται για την πρώτη ενότητα ενός ευρύτερου σχεδιασμού, που αντιμετωπίζει το πρόγραμμα ως οργανικό μέρος μιας ενιαίας καλλιτεχνικής ολότητας.
Εθνική Λυρική Σκηνή «Μήδεια» 1961.Photo: Greek National Opera Archive(Απόλλων), Αινείας Τσαμάτης (Υπηρέτης), Θεοδώρα Τζήμου (Θάνατος)
την Ειρήνη του Αριστοφάνη, που παρουσιάζεται στις 24 & 25 Ιουλίου, από το Νίκο Καραθάνο που επιστρέφει στην Επίδαυρο με μια ελεύθερη, μουσική και ποιητική «επίσκεψη». Μαζί με τον Φοίβο Δεληβοριά, υπογράφει μια παράσταση-πανηγύρι, όπου ο σαρκασμός και το τραγούδι αντιπαρατίθενται στη βία και την πολεμική παράνοια, φωτίζοντας τη διαχρονική ανάγκη για συλλογική ανάσα.
τις Τρωάδες του Ευριπίδη (31 Ιουλίου & 1 Αυγούστου), σε σκηνοθεσία Ελένης Ευθυμίου. Με τη συμμετοχή ερμηνευτών κάθε ηλικίας, με και χωρίς αναπηρία, η παράσταση εστιάζει στο γυναικείο σώμα ως τόπο μνήμης, βίας και αντίστασης, μετατρέποντας το αρχαίο δράμα σε μια βαθιά σύγχρονη συλλογική αφήγηση.
τη ριζοσπαστική Αντιγόνη του Νορβηγού Alan Lucien Øyen που έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα με την ομάδα winter guests, σε μια παράσταση που συνδυάζει Tanztheater, λόγο και σύγχρονο χορό. Η παράσταση στις 7 και 8 Αυγούστου απογυμνώνει το έργο στην ουσία του, θέτοντας εκ νέου το διαχρονικό ερώτημα: τι σημαίνει να πράττεις όταν ο νόμος και η δικαιοσύνη συγκρούονται;
τη Λυσιστράτη (21 & 22 Αυγούστου) του ΚΘΒΕ, σε σκηνοθεσία Αστέριου Πελτέκη, που αντιμετωπίζει την κωμωδία ως μηχανισμό αποκάλυψης και πολιτικής επανεκκίνησης. Παίζουν Ελισάβετ Κωνσταντινίδου, Αλεξάνδρα Παλαιολόγου, Κρατερός Κατσούλης, Παναγιώτης Πετράκης, Νίκος Γεωργάκης, κ.ά
και τον Ίωνα του Ευριπίδη (28 & 29 Αυγούστου), από τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου, που φωτίζει το ζήτημα της ταυτότητας και του ανήκειν σε έναν κόσμο διαρκούς αμφισβήτησης: η παράσταση «επιχειρεί να αναδείξει το παιγνιώδες και αμφίσημο πνεύμα του έργου, μετατρέποντας τη σκηνή σε έναν πολυπρισματικό χώρο αναστοχασμού όπου τα είδωλα της αλήθειας και του ψεύδους αλληλεπικαλύπτονται, αποκαλύπτουν και αποκρύπτουν, με το ερώτημα της ταυτότητας να παραμένει ανοιχτό, ρευστό και αγωνιώδες.»
Το καλλιτεχνικό πρόγραμμα της Επιδαύρου έχει αναρτηθεί αναλυτικά εδώ.
