
Ακριβώς πενήντα χρόνια πριν, έκανε πρεμιέρα ένα αθλητικό δράμα που, περίπου όπως ο πρωταγωνιστής του, ξεκίνησε με ελάχιστες πιθανότητες επιτυχίας και κατέληξε να κερδίζει το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας για το 1977. Ήταν το «Ρόκι», σε σκηνοθεσία του μέχρι τότε όχι ιδιαίτερα γνωστού Τζορτζ Άβιλντσεν
Αν, ωστόσο, υπάρχει κάτι που ξεχωρίζει από αυτή την ιστορία, αυτό θα ήταν η ερμηνεία του Άντονι Ιπόλιτο («Grand Army»), ο οποίος φέρνει εις πέρας τη «βρώμικη» δουλειά της μίμησης χωρίς να φοβάται να αφήσει ένα μικρό, δικό του αποτύπωμα σε αυτή την μυθοπλαστική εκδοχή του Σταλόνε. Παρά τις αδυναμίες της, η ταινία παραμένει διασκεδαστική, με έναν ήρωα που θέλεις να κερδίσει, ό,τι κι αν συμπεριλαμβάνει αυτή η νίκη. Είναι στενάχωρο, λοιπόν, που αφήνει την αίσθηση μιας ευχάριστης πλην φλύαρης απόπειρας εξαργύρωσης της νοσταλγίας του κοινού. Το πιο ενοχλητικό, πάντως, είναι ότι, ενώ το πραγματικό underdog «Ρόκι» ήταν μια ταινία που κατάφερε να επιτύχει ενάντια σε κάθε πρόβλεψη, το «I Play Rocky», όσο κι αν προσπαθεί να μας πείσει για το αντίθετο, βρίσκεται στην ακριβώς απέναντι όχθη· δηλαδή, φτιάχτηκε με τη βεβαιότητα πως θα πετύχει για όλους τους λάθος λόγους. Το «I Play Rocky» κυκλοφορεί στους κινηματογράφους στις 19 Νοεμβρίου από τη Feelgood. Διαβάστε περισσότερες κριτικές για τις ταινίες που παίζονται.

