Η εταιρεία παραγωγής Αργοναύτες Α.Ε. ανακοινώνει ότι, σεβόμενη την επιθυμία του σκηνοθέτη Θανάση Νεοφώτιστου Ακολουθεί η δήλωση του σκηνοθέτη της ταινίας, Θανάση Νεοφώτιστου:
«Η Θεσσαλονίκη ήταν για μένα πάντα κάτι πολύ περισσότερο από ένα ακόμη φεστιβάλ. Ήταν η γιορτή όπου ονειρευόμουν εδώ και χρόνια να φέρω την πρώτη μου μεγάλου μήκους ταινία, να τη δω στο σινεμά Ολύμπιον και να τη μοιραστώ με το ελληνικό κοινό, τους συνεργάτες και τους φίλους μου. Γι’ αυτό και η απόφαση αυτή με πονάει βαθιά.
Σε μια χρονιά που το ελληνικό σινεμά διαπρέπει διεθνώς, ονειρευόμουν μια Θεσσαλονίκη που θα γιόρταζε αυτή τη συγκυρία με περηφάνια και γενναιοδωρία. Μια Θεσσαλονίκη που, αν χρειαζόταν, θα ξεπερνούσε το καθιερωμένο σχήμα της, δίνοντας ακόμη περισσότερο χώρο στο ελληνικό σινεμά, στηρίζοντας και προωθώντας όσο μπορούσε καλύτερα αυτήν την τόσο δυνατή στιγμή του. Για μένα, η καλλιτεχνική κρίση οφείλει να διαμορφώνει το πρόγραμμα -όχι να περιορίζεται από αυτό. Θεωρώ πως η Καλλιτεχνική Διεύθυνση έχασε μια σημαντική ευκαιρία να το κάνει.
Μετά από μια δεκαετή διαδρομή με αυτή την ταινία, η οποία μεγάλωσε παράλληλα με τη δική μου κινηματογραφική πορεία, αισθάνομαι ότι οφείλω να την υποστηρίξω μέχρι τέλους, με τον τρόπο που πιστεύω ότι της αξίζει. Το «Αγόρι με τα Γαλάζια Μάτια» είναι πρωτίστως μια αφηγηματική, βαθιά συναισθηματική ταινία, με ιδιοσυγκρασιακή κινηματογραφική γλώσσα που υπηρετεί την ιστορία του Πέτρου. Γι’ αυτό, δυσκολεύομαι να δω τη συγκεκριμένη τοποθέτηση στο τμήμα Film Forward, που δίνει έμφαση σε avant-garde ή πειραματικές προσεγγίσεις, ως μια αμιγώς καλλιτεχνική επιλογή και όχι ως αποτέλεσμα προγραμματικών ισορροπιών. Η διαφορετικότητα βρίσκεται στην καρδιά της ιστορίας του Πέτρου, αλλά και της δικής μου ματιάς ως δημιουργού. Δεν θέλω όμως αυτή η διαφορετικότητα να μετατρέπεται σε μια ακόμη ταμπέλα που καθορίζει πού ανήκει η ταινία.
Ξέρω πολύ καλά το κόστος αυτής της επιλογής. Όμως, αν κάτι μου έμαθε αυτή η μακρά διαδρομή, είναι πως το πού στεκόμαστε απέναντι στα πράγματα είναι σημαντικότερο από όσα μπορεί να κερδίσουμε ή να χάσουμε. Ο τελικός προορισμός μιας ταινίας δεν είναι τα βραβεία ούτε τα φεστιβάλ, αλλά η συνάντησή της με το κοινό. Λυπάμαι βαθιά που αυτή η συνάντηση δεν θα γίνει στο φετινό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, αλλά υπόσχομαι στο κοινό του ότι θα συναντηθούμε σύντομα αλλού.
[relart 1]
Αγαπώ βαθιά το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και πιστεύω ότι οι θεσμοί που αγαπάμε αξίζει να εξελίσσονται. Το «Αγόρι» μας θα συνεχίσει το ταξίδι του στον κόσμο. Το εμπιστεύομαι βαθιά και ανυπομονώ να γιορτάσουμε μαζί όταν ο Πέτρος επιστρέψει επιτέλους στην πατρίδα του».