Υπάρχει ένα παλιό αστείο, που προήλθε από τις ταινίες western, το οποίο λέει ότι εκεί στην Άγρια Δύση, κάποια παλικάρια «πρώτα πυροβολούσαν και ύστερα ρωτούσαν». Μια αντιφατική έκφραση που επικράτησε για να περιγράψει ένα είδος «συνοπτικής διαδικασίας απονομής δικαιοσύνης» και ίσως λίγο πιο σύντομης από εκείνη του «λιντσαρίσματος με πίσσα και πούπουλα», ή και της «κρεμάλας», όταν έπιαναν κάποιον να κλέβει άλογο ή στα χαρτιά. Αυτά, γίνονταν πολλές φορές θέματα, τόσο στις live-action ταινίες, όσο και στα animation που είχαν σχέση με τις ιστορικές καταβολές της Αμερικής.Και ύστερα, μέσα στην πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα, ήρθε η ταινία «Minority Report»Ανεξάρτητα από την whodunnit ιδέα της συγκεκριμένης ταινίας (η οποία στη χώρα μας ανέβηκε σε πλατφόρμα με τον ελληνικό τίτλο «Τεχνητή Δικαιοσύνη»), το θέμα είναι ότι μπαίνει σοβαρά, το ζήτημα αντικατάστασης των δικαστικών αρχών από μηχανές ΤΝ, που με τη σειρά του, θέτει ηθικά διλλήματα (και πολιτικά) απέναντι σε «ρεαλιστικές» λύσεις. Η ιδέα δε, που εισάγεται σιγά-σιγά είναι ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι κακή, αρκεί να χρησιμοποιείται σωστά.
Πόσο σωστά, όμως μπορεί να χρησιμοποιείται όταν λειτουργεί με αλγόριθμους και ποσοστά, που δεν δείχνουν κανένα έλεος (mercy); Διαθέτουμε λίγο παραπάνω (από 90΄) χρόνο για να το σκεφτούμε, μιας και η υπόθεση της ταινίας του Τιμούρ Μπεκμαμπέτοφ διαδραματίζεται μόλις το 2029.
Views: 4
