Η Αυστραλία του The Boy
Δεν πρόκειται για την Αυστραλία, αλλά για μια ανάγνωσή της. Μια φανταστική χώρα που γεννήθηκε στο μυαλό του The Boy μετά από μια κινηματογραφική σκηνή στην κόκκινη έρημο, ένα hangover μέσα σε ένα μπεζ Ford Fairlane 500, το όνειρο των πράσινων μυρμηγκιών, ένα απωθημένο
Στο φουαγιέ του ισογείου της Στέγης
O The Boy και η Μυρτώ Τζίμα αναφέρουν για την έκθεση: «Δεν έχουμε πια ύπνο στα κεφάλια μας ούτε και στα κρεβάτια μας. Απόψε, όμως, ελπίζουμε να κοιμηθούμε. Ερχόμαστε από την έρημο. Φιλιόμαστε στο δάσος. Είμαστε αδερφές από άλλες εποχές και από άλλα μέρη. Μεγαλώσαμε πίνοντας γάλα με λικέρ κεράσι. Σήμερα δεν είναι τα γενέθλιά μας. Θέλουμε να θυμηθούμε. Τα παιδιά που παίζουν με συρματόσχοινα, φτιάχνοντας κύκλους για να πιάσουν τον ήλιο, κυνηγούν τα μυρμήγκια με μεγεθυντικούς φακούς. Προσευχόμαστε για τα ζώα και τα έντομα. Φωτογραφίζουμε η μία την άλλη. Αφήνουμε πίσω αποδείξεις. Σήμερα το σκάσαμε από το σπίτι μας. Φεύγοντας, αφήσαμε γάλα και λιχουδιές στον σκύλο.»
Ο The Boy φτιάχνει κόσμους. Αν τον ρωτήσεις τι είναι αυτή η «Αυστραλία»
Το πρόγραμμα αναλυτικά
Ο Μάικ, ένα μοναχικό αγόρι που ζει με τον πατέρα του στην παράκτια ερημική περιοχή Κούρονγκ, γνωρίζει τον Αβορίγινα Φινγκερμπόουν Μπιλ και οι δυο τους αναπτύσσουν μια ιδιαίτερη φιλία φροντίζοντας έναν ορφανό πελεκάνο που τον βαφτίζουν Μίστερ Πέρσιβαλ. Το κινηματογραφικό ντεμπούτο του Χένρι Σάφραν αποτελεί ένα από τα πιο όμορφα παιδικά φιλμ της δεκαετίας του ’70 και μία από τις πιο τρυφερές δημιουργίες του αυστραλιανού Νέου Κύματος. Η ταινία ξεχωρίζει για τη μελαγχολική απεικόνιση της Νότιας Αυστραλίας και για τις ερμηνείες του μικρού Greg Rowe και του θρυλικού David Gulpilil, στη δεύτερη κινηματογραφική του εμφάνιση μετά το “Walkabout” του Nicolas Roeg.
Έτος 1957, στα προάστια της Μελβούρνης. Μετά τον θάνατο της γιαγιάς της, η 8χρονη Σίλια βλέπει στα όνειρά της το τερατώδες χέρι ενός Hobyah. Στο διπλανό σπίτι μετακομίζει η οικογένεια των Τάνερ, που μάλλον είναι κομουνιστές. Η Σίλια ζητάει απ’ τον πατέρα της για τα γενέθλιά της ένα κουνέλι. Το ντεμπούτο της Αν Τέρνερ, με την εκπληκτική ερμηνεία της Rebecca Smart, είναι μια από τις πιο σημαντικές και παραγνωρισμένες δημιουργίες των 80s και ένα από τα πιο ιδιαίτερα φιλμ του ιδιώματος που ξεκίνησε με τις ταινίες “El espíritu de la colmena” [«Το πνεύμα του μελισσιού»] και “Cría Cuervos” [«Θρέψε κοράκια»] φτάνοντας μέχρι το “Vigil” και το “El laberinto del fauno” [«Ο Λαβύρινθος του Πάνα»], δείχνοντας πώς αντιδρούν τα παιδιά στον κόσμο των μεγάλων μέσω της φαντασίας.
Έτος 1974. Οι τουρκικές δυνάμεις εισβάλλουν στην Κύπρο και η οικογένεια της 15χρονης Άννας Καννάβα μεταναστεύει στη Μελβούρνη. Δέκα χρόνια αργότερα, η Άννα επιστρέφει στη Λεμεσό για να επανασυνδεθεί με τη γιαγιά της. Εκεί, έχοντας μαζί της μια κάμερα 16 χιλιοστών, γυρίζει το ντοκιμαντέρ “Ten Years After, Ten Years Older”. Μέσα από αφηγήσεις με voice-over, πρόσωπα και τόπους που θυμάται και επανανακαλύπτει, η Άννα Καννάβα συνθέτει εικόνες γεμάτες από τη δική της αλήθεια. Πρόκειται για ένα υπόδειγμα αυτοβιογραφικού κινηματογράφου, υπογεγραμμένο από μια ιδιαίτερα θαρραλέα δημιουργό.
Σύδνεϋ, δεκαετία του ’80. Από το παράθυρο βλέπουμε το Μπλακουότλ Μπέυ. Ο μονόλογος της Λιζ μάς μεταφέρει μέσα στο διαμέρισμα που έζησε με τον Στηβ μέχρι τον χωρισμό τους. Η Λιζ θυμάται, η Λιζ περιγράφει, η Λιζ τραγουδά το “You’re Gonna Make Me Lonesome When You Go” του Bob Dylan. Το κινηματογραφικό ντεμπούτο της Τζίλιαν Λέιχυ, η γεμάτη χιούμορ φωνητική ερμηνεία της Jenny Vuletic, η υπέροχη φωτογραφία σε 35 χιλιοστά της Erika Addis. Ένα από τα σημαντικότερα πειραματικά φιλμ.
Το Ουλουρού, ο ιερός κόκκινος μονόλιθος, αποτελεί σημείο αναφοράς για τον Άρθουρ και την Κορίν Κάντριλ, δύο δημιουργούς του πειραματικού κινηματογράφου που εξέδιδαν το περιοδικό “Cantrills Filmnotes”. Στο πρώτο τεύχος παρουσίασαν το μανιφέστο τους: «Να κάνουμε ταινίες που αρνούνται την ανάλυση». Αυτή η αρχή συμπυκνώνεται στο “The Second Journey (to Uluru)”, τη δεύτερη επίσκεψή τους στον ιερό μονόλιθο, λίγα χρόνια μετά την πρώτη καταγραφή του στο φιλμ “At Uluru”. Τι έχει αλλάξει μέσα τους; Τι έχει αλλάξει στην Αυστραλία; Πρόκειται για μια ταινία παρατήρησης της φύσης, γυρισμένη σε προβληματικά εμφανισμένο φιλμ 16mm, με ηχητικό σχεδιασμό στα κόκκινα και μια απρόσμενα συναισθηματική κατάληξη. Ένα ambient noise φιλμ-εμπειρία.
Η πρώτη μικρού μήκους ταινία της εικαστικής καλλιτέχνιδας Τρέισυ Μόφατ διερευνά την ιστορία της εκμετάλλευσης των Αβορίγινων γυναικών από λευκούς άνδρες. Η Μόφατ αντιπαραβάλλει το παρελθόν με το παρόν, αφηγούμενη την ιστορία τριών Αβορίγινων γυναικών που περιφέρονται στο Κινγκς Κρος του Σύδνεϋ, όπου γνωρίζουν έναν μεθυσμένο λευκό καπετάνιο. Τον παρακινούν να ξοδέψει τα χρήματά του μαζί τους και να πιει μέχρι να χάσει τις αισθήσεις του, ενώ εκείνες του κλέβουν το πορτοφόλι.
Μια μεσήλικη Αβορίγινη γυναίκα φροντίζει την ετοιμοθάνατη λευκή μητέρα της μέχρι τον θάνατό της. Ένα πανέμορφο πειραματικό φιλμ. Ένα πιθανό σίκουελ της αμφιλεγόμενης “Jedda” του Charles Chauvel. Εικόνες βγαλμένες μέσα από τους πίνακες του Albert Namatjira. Ο Jimmy Little τραγουδάει το “Royal Telephone”. Η καλύτερη ταινία για τις συνέπειες των Stolen Generations.
Ένα βαθιά προσωπικό folk horror φιλμ, το “BeDevil” αφηγείται τρεις ιστορίες φαντασμάτων που αντλούν από τις δύο πλευρές της καταγωγής της Τρέισυ Μόφατ, τόσο από τους Ιρλανδούς συγγενείς της όσο και από τους Αβορίγινες. Σκηνές σχεδόν ντοκιμαντερίστικης υφής εναλλάσσονται με έντονα στιλιζαρισμένες σεκάνς κινηματογραφημένες σε πλατό. Ο πολύτιμος Jack Charles σε έναν από τους πιο δυνατούς ρόλους του. Ο Geoff Burton σε μια από τις πιο ιδιαίτερες φωτογραφικά δουλειές του. Το φιλμ παρουσιάστηκε στο Un Certain Regard του Φεστιβάλ των Καννών και παραμένει η μοναδική μεγάλου μήκους ταινία που σκηνοθέτησε η Μόφατ.18:00 – 23:45 | Έκθεση φωτογραφίας Μυρτώς Τζίμα
Έτος 1884 στη Νέα Νότια Ουαλία. Η μικρή Ντοτ, ένα κοκκινομάλλικο ξυπόλητο πεντάχρονο κορίτσι, χάνεται στην αυστραλιανή ενδοχώρα. Εκεί γνωρίζει ένα κόκκινο καγκουρό, το οποίο τη βοηθά να βρει τον δρόμο της για το σπίτι. Βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο της Ethel Pedley, η ταινία του Γιόραμ Γκρος συνδυάζει animation με live-action γυρίσματα στα Σπήλαια Τζενόλαν και τα Μπλε Όρη και εξελίχθηκε σε μία από τις πιο επιτυχημένες αυστραλιανές παιδικές ταινίες της δεκαετίας του ’70. Η επιτυχία της οδήγησε στη δημιουργία άλλων οκτώ ταινιών με τις περιπέτειες της Ντοτ, όλες σκηνοθετημένες από τον Γκρος.
Το “Turnaround”, δεύτερο μέρος της τριλογίας του «Μυστικού Ρόδου», είναι ένα ακόμα πνευματικό ταξίδι του Μάικλ Λι με μια κάμερα στο χέρι. Η σπειροειδής δομή του, οι έντονες αντιθέσεις μιας ολόκληρης ηπείρου, ένα πειραματικό ντοκιμαντέρ που κάτι αναζητεί, ένα φιλμ καθρέφτης του δημιουργού, μια time-lapse ιεροτελεστία από τον πιο φιλοσοφικά ανήσυχο σκηνοθέτη της Αυστραλίας.
Έτος 1978, στο Ρίτσμοντ, προάστιο της Μελβούρνης. Τα παιδιά που μένουν στην Μπέρι Στριτ 18 παίζουν North Fitzroy Beat μουσική. Ο σκηνοθέτης Ρίτσαρντ Λόουενσταϊν αναβιώνει τις μέρες του της μουσικής σκηνής των Little Bands μέσα από ένα καταιγιστικό φιλμ αλτμανικού διαλογικού θορύβου με εκπληκτικό σάουντρακ που περιλαμβάνει συγκροτήματα όπως οι The Boys Next Door, οι Whirlywirld, οι Thrush & the Cunts και οι The Primitive Calculators. O Michael Hutchence των INXS ερμηνεύει τον πρωταγωνιστικό ρόλο –βασισμένο στον Sam Sejavka, τραγουδιστή των The Ears– και υπογράφει την πρωτότυπη μουσική της ταινίας.
Σε ένα μεταποκαλυψιακό bushranger film noir, λουσμένο στο εκτυφλωτικό φως της κόκκινης ερήμου, η Μπέτυ Κράμπτρι και ο Φήλιξ Κράμπτρι διακρίνουν από μακριά τον φυγά Σμιθ να πλησιάζει. Η άφιξή του διαταράσσει τις εύθραυστες ισορροπίες τους. Το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Άλεξ Πρόγιας –πριν το “The Crow” [«Το Κοράκι»] και το “Dark City” [«Σκοτεινή Πόλη»] – γυρισμένο σε φιλμ 16 χιλιοστών και με μηδαμινό προϋπολογισμό, αποτελεί ένα παράδοξα πανέμορφο έργο σπάνιας εικαστικής δύναμης, που απογειώνεται από το πρωτοποριακό άμπιεντ σάουντρακ του Peter Miller.
Ο Τζίμυ «Κραμπς» και η Κάρμεν, ένα εφηβικό ζευγάρι, παγιδεύονται σε έναν κινηματογράφο drive-in, ο οποίος στην πραγματικότητα λειτουργεί ως στρατόπεδο συγκέντρωσης για κοινωνικά «ανεπιθύμητους». Ο Μπράιαν Τρέντσαρντ-Σμιθ, ένας από τους σημαντικότερους δημιουργούς των αυστραλιανών b-movies –που αργότερα ονομάστηκαν Ozploitation– βρίσκεται εδώ στην πιο φιλόδοξη και ολοκληρωμένη στιγμή του. Το αποτέλεσμα είναι ένα εκρηκτικά διασκεδαστικό δυστοπικό punk φιλμ, με εντυπωσιακή καλλιτεχνική διεύθυνση, που κινείται κάπου ανάμεσα στο “Blade Runner” και το “Mad Max 2”.
Η πρώτη ταινία της αυτοβιογραφικής του αυτοβιογραφικού δίπτυχου του σκηνοθέτη John Duigan, η οποία ολοκληρώθηκε με το “Flirting” και ανέδειξε το ταλέντο των Noah Taylor και Ben Mendelsohn, διαδραματίζεται στις αρχές της δεκαετίας του ’60 στα οροπέδια της Νέας Νότιας Ουαλίας. Η ταινία ακολουθεί τον έφηβο Ντάνυ Έμπλινγκ, ο οποίος ερωτεύεται τη μυστηριώδη Φρέια. Πρόκειται για ένα μελαγχολικό και σκοτεινό φιλμ εποχής, αλλά και ταυτόχρονα ταινία ενηλικίωσης, στο ύφος έργων όπως το “Wish You Were Here” του David Leland και το “Housekeeping” του Bill Forsyth.
Έτος 1902. Ο Μπρέικερ Μόραντ δικάζεται για εγκλήματα κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Πολέμου των Μπόερς. Ένα σύνθετο πολιτικό φιλμ και ίσως η πιο ώριμη στιγμή του αυστραλιανού Νέου Κύματος. O Μπρους Μπέρεσφορντ, προερχόμενος από μια σειρά σημαντικών και ετερόκλητων ταινιών, όπως οι “Don’s Party”, “Money Movers” και “The Getting of Wisdom”, υπογράφει εδώ την πιο επιτυχημένη –καλλιτεχνικά και εμπορικά– δουλειά του. Η ταινία υπήρξε επίσης η πρώτη αυστραλιανή παραγωγή που έφτασε σε υποψηφιότητα για Όσκαρ. Μετά την επιτυχία του “Breaker Morant”, ο Μπέρεσφορντ συνέχισε τη σκηνοθετική του πορεία στο Χόλιγουντ υπογράφοντας σημαντικά φιλμ όπως το “Tender Mercies” [«Τρυφερές σχέσεις»] και το “Black Robe” [«Μεγάλη αποστολή»].
Βασισμένο στο βιβλίο της Joan Lindsay. Ένα μυθιστόρημα χωρίς τέλος. Ένα μυστήριο χωρίς λύση. Έτος 1900. Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Η Μιράντα, η Μάριον, η Ίρμα και η Μις ΜακΚρο εξαφανίζονται κατά τη διάρκεια μιας σχολικής εκδρομής στο Χάνγκινγκ Ροκ. Ο Πήτερ Γουίαρ, με την ονειρική φωτογραφία του Russell Boyd, μεταφράζει κινηματογραφικά τον πίνακα “At the Hanging Rock” του William Ford, στοχάζεται πάνω στο οριακό πέρασμα από τον 19ο στον 20ό αιώνα, διαμορφώνει την αισθητική του αυστραλιανού Νέου Κύματος και δημιουργεί μια από τις πιο επιδραστικές αυστραλιανές ταινίες όλων των εποχών.
Έτος 1953. Ο 13χρονος Τομ Άλεν φοιτά σε καθολικό σχολείο. Θρησκευτική καταπίεση, σεξουαλική αφύπνιση, πίστη και αμφιβολία. Το αυτοβιογραφικό, σπάνιας ωριμότητας φιλμ του Φρεντ Σκέπσι είναι ίσως το σημαντικότερο ντεμπούτο του αυστραλιανού κινηματογράφου. Μαζί με την επόμενη ταινία του, “The Chant of Jimmie Blacksmith”, τα δύο αυτά αριστουργήματα σημάδεψαν τη δεκαετία του ’70 και το αυστραλιανό Νέο Κύμα. Τη δεκαετία του ’80 ο Σκέπσι συνέχισε την πορεία του στο Χόλιγουντ, σκηνοθετώντας ταινίες όπως οι “Roxanne” [«Ρωξάνη»] και “Six Degrees of Separation” [«Απρόσκλητος επισκέπτης»].
Η Λίντα, μετά τον θάνατο της μητέρας της, κληρονομεί το Μόντκλερ, ένα παλιό επαρχιακό γηροκομείο. Εκεί ανακαλύπτει και διαβάζει το ημερολόγιο της μητέρας της, αλλά σύντομα τα γεγονότα που καταγράφονται σε αυτό αρχίζουν να εκδηλώνονται και στη δική της ζωή. Συναισθηματικά φορτισμένο από το σάουντρακ του Γερμανού Klaus Schulze των Tangerine Dream και με την απόκοσμη ερμηνεία της Jackie Kerin, το “Next of Kin” είναι ίσως το πιο τρομακτικό αυστραλιανό φιλμ. Το δεύτερο και τελευταίο έργο του σκηνοθέτη Τόνυ Ουίλλιαμς στέκεται δίπλα σε δημιουργίες όπως το “The Shining” [«Η Λάμψη»] και το “Suspiria”, ως ένας προσωπικός λαβύρινθος που μπλέκεται με τον λαβύρινθο των αναμνήσεων ενός κτιρίου.Συγγρού 107
Παρασκευή–Σάββατο | Συναυλία & Performance | 21:30–23:15 | Κεντρική Σκηνή
Παρασκευή–Σάββατο | Προβολή | 18:30, 19:50, 21:10, 22:30 | Στο -1 της Στέγης
Παρασκευή–Κυριακή | Προβολές | 15:00–02:00 | Μικρή ΣκηνήΜειωμένο εισιτήριο, Φίλοι Στέγης, Κάτοικος Γειτονιάς: 20 €
Ανεργίας: 17,50 €
ΑμεΑ, Συνοδός ΑμεΑ: 10 €
Ημερήσιο εισιτήριο για τις προβολές της Κυριακής: 12 €, 10 €
Combo εισιτήριο για Παρασκευή & Κυριακή ή Σάββατο & Κυριακή: 30 €Σκηνογραφία: Κωνσταντίνος Λαμπρίδης
Μουσική & Ενδυματολογία: Δεσποινίς Τρίχρωμη
Φως: Σίμος Σαρκετζής
Χορογραφία: Φλομαρία Παπαδάκη
Animation: Ειρήνη Βιανέλλη
Still Photography: Μυρτώ Τζίμα
Ερμηνευτές: Φλομαρία Παπαδάκη, Ροζαλίντα Χότζα, Μελίνα Ραχιώτη-Ρηγοπούλου, Μαίρη Γιαννούλα, Δεσποινίς Τρίχρωμη
Ηχοληψία: Γιωτης ΠαρασκευαΪδης
Επιμέλεια Παραγωγής: Ελένη Μπερντέ
Διεύθυνση Παραγωγής: Κάσση Καφέτση
Εκτέλεση Παραγωγής: Ελισάβετ Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρία
Βοηθός Σκηνοθέτη: Αντιγόνη Παπαποστόλου
Βοηθός Σκηνογράφου: Ελένη Βρεττάκου
Σύμβουλος στη σκηνογραφία: Κλειώ Μπομπότη
Κατασκευή Σκηνικών: Nathan Carey, Auste Kausyte, Θωμάς Σταρίδας, Μπάμπης Καμπανόπουλος, Ταξιάρχης Μπαλάσκας, Ιωάννα Σταμούλη, Αναστασία Σταμούλη, Daniela Bolano, Ιάσονας Λαμπρίδης, Ελένη Λαμπρίδου
Ζωγραφικά έργα στα τζάμια: Θωμάς Σταρίδας
Τεχνικά σχέδια σκηνικών: Ελένη Αηδόνη
Love: Theophile Blandet
Ο προγραμματισμός και τα κείμενα του αφιερώματος στον αυστραλιανό κινηματογράφο έγιναν από τον The Boy
Επιμέλεια Αφιερώματος: Ελένη Μπερντέ
Μετάφραση & Υποτιτλισμός: DiGi8
Ανάθεση και Παραγωγή: Στέγη Ιδρύματος ΩνάσηΠαίζουν: Φλομαρία Παπαδάκη, Ροζαλίντα Χότζα, Μελίνα Ραχιώτη-Ρηγοπούλου, Μαίρη Γιαννούλα, Δεσποινίς Τρίχρωμη
Φωτογραφια: Σίμος Σαρκέτζης GSC
Κοστούμια & Σκηνικά: Δεσποινίς Τρίχρωμη
Ηχοληψία & Μιξάζ: Γιώτης Παρασκευαϊδης
Βοηθός Σκηνοθέτη: Αντιγόνη Παπαποστόλου
Α’ Βοηθός Κάμερας: Κώστας Μπάμπης
Β’ Βοηθοί Κάμερας: Πέγκυ Ζούτη, Νίκος Διακουμέας
Διεύθυνση Παραγωγής: Βασίλης Ντάνης
Η εμφάνιση του φιλμ έγινε στο Dejonghe Film Post Production
Μουσικό άλμπουμ: Δεσποινίς Τρίχρωμη, «Μουσική για διαδρόμους»
Μουσική & Στίχοι: Δεσποινίς Τρίχρωμη
Παραγωγή: Δεσποινίς Τρίχρωμη, Κίμωνας Βλαχάκης
Η ηχογράφηση και η μίξη έγιναν από τον Κίμωνα Βλαχάκη στο studio Aux
Φωτογραφική έκθεση: Μυρτώ Τζίμα, “Into temptation safe in the wide open arms of hell”
Κορίτσια: Teo Apostolescu, Julia Ekert, Μυρτώ Τζίμα, Olivia Kierstead, Laura Anna Lucas
Εκτυπώσεις/κορνίζες/ματ: Μάριος Βαινβουρμ
Styling & Art Direction: Μυρτώ ΤζίμαΠαίζει η Φλομαρία Παπαδάκη