Είναι πάντα διασκεδαστικό να συμμετέχεις σε μια συλλογική «μανία», όπως θα ενθουσιαζόταν ένας Βικτωριανός με τα ποδήλατα τύπου penny-farthing. Ίσως γι’ αυτό, όταν η δημοσιογράφος Λουίζ Γουίλντερ του Guardian παρά τις επιφυλάξεις της, πήγε αυτό το καλοκαίρι να δει την υπερπαραγωγή του Κρίστοφερ Νόλαν, «Οδύσσεια», εξασφαλίζοντας, όπως όλοι οι υπόλοιποι, τη θέση της στη δημόσια συζήτηση. Η άλλη πολυσυζητημένη και διχαστική κινηματογραφική διασκευή της χρονιάς, τα «Ανεμοδαρμένα Ύψη» της Έμεραλντ Φένελ, είχε ήδη προκαλέσει ατελείωτες αντιπαραθέσεις προτού καν ο κόσμος προλάβει να δει την ταινία. Αναμφίβολα, οι δημιουργοί της πρόσφατης μεταφοράς της «Λογικής και Ευαισθησίας» ήλπιζαν επίσης ότι αρκετοί θεατές θα έσπευδαν στις αίθουσες, έστω και μόνο για να διαπιστώσουν αν θα τη μισήσουν.
Far Out / YouTube Still
Ίσως, τελικά, όλα να ανάγονται στα συναισθήματα και τις αισθήσεις. «Έχεις πιει το ποτό και αυτό που μένει στη γεύση σου είναι εκείνο που κρατάς», όπως περιέγραψε ο Άντονι Μινγκέλα τη διαδικασία διασκευής του «Ο Ταλαντούχος Κύριος Ρίπλεϊ». Ο Ίρβιν Γουέλς έλεγε ότι πρέπει να μπορείς να μυρίζεις τα βιβλία. Ο Χοσεΐν Αμίνι, ο οποίος επαναπροσέγγισε το «Τα Φτερά της Αγάπης» ως «φιλμ νουάρ εποχής», ήθελε να ανακτήσει εκείνη την εκστατική στιγμή κατά την οποία «κανένας άλλος άνθρωπος στον κόσμο δεν καταλάβαινε ούτε βίωνε αυτό το βιβλίο ακριβώς όπως εγώ».
Επιστρέφοντας στην «Οδύσσεια», αναρωτιέται κανείς γιατί, ενώ ο Νόλαν έκανε όσα θεωρητικά έπρεπε, υποτάσσοντας το έπος στο δικό του κοσμοείδωλο και επανεφευρίσκοντάς το χωρίς ιδιαίτερη προσήλωση στο πρωτότυπο, ώστε να μιλήσει στη δική μας εποχή, μετατρέποντας έναν πανούργο και πολυμήχανο ήρωα σε έναν βετεράνο με τραύματα πολέμου, η ταινία σε κάνει να αισθανθείς σαν να έχεις μόλις επιστρέψει από έναν πόλεμο: μεγάλες περίοδοι ανίας και αναμονής, διακοπτόμενες από εκρήξεις βίας. Ίσως, τελικά, ο Νόλαν να το σκέφτηκε υπερβολικά και να έπρεπε να το νιώσει περισσότερο. Ή μήπως, όπως είχε πει η εκλιπούσα Χίλαρι Μαντέλ για τη διασκευή, πρέπει απλώς να «αφήσεις το κείμενο στην άκρη και να το ονειρευτείς»;
Πηγή: Guardian