
Υπάρχουν κινηματογραφικά σύμπαντα τα οποία μας έχουν μεγαλώσει και μαζί τον τρόπο με τον οποίο συζητάμε την πολιτική, την ηγεσία και την καταπίεση. Όταν πρωτοβγήκε το Hunger Games
Το καστ
Κυρίως όμως οι νεότερες εκδοχές χαρακτήρων που γνωρίσαμε μέσα από τις προηγούμενες ταινίες, όπως η Elle Fanning Γιατί η Panem εξακολουθεί να μας θυμίζει κάτι από τον δικό μας κόσμο
Το σύμπαν της ταινίας αν και μυθοπλαστικό δημιουργεί πολλές αφορμές για συζήτηση και παραμένει ένα παράδειγμα αναπαράστασης ενός ολοκληρωτικού καθεστώτους που επιβάλλεται όχι μόνο μέσα από την βία αλλά από την νομιμοποίησή της μέσα από την εικόνα, την προπαγάνδα και την κατασκευή ενός πειστικού αφηγήματος που κρατάει τις Περιοχές λειτουργικά γρανάζια ενός συστήματος που εξυπηρετεί αποκλειστικά την Κάπιτολ. Στην πολυμήχανη ηγεσία, ο Snow μετατρέπει την υποταγή σε ένα αδυσώπητο και θανάσιμο υπερθέαμα, που όπως πάντα χρησιμοποιεί ψυχολογικούς αρμούς και φυσική εξαθλίωση για να περάσει το μήνυμα της κυριαρχίας του ισχυρού και της υποταγής του αδύναμου. Μέσα σε όλα το έντονο αντιπολεμικό και αντιστασιακό πνεύμα μάς υπενθυμίζει να παραμένουμε σε επαγρύπνηση και να στεκόμαστε στη σωστή πλευρά των πραγμάτων. Τόσο η Suzanne Collins στα βιβλία όσο και ο Francis Lawrence στις ταινίες βαθαίνουν στις διαστάσεις των χαρακτήρων και επενδύουν στις περιγραφές και στην ουσία που πρεσβεύουν οι ήρωες.
Ένα fandom που επιστρέφει
Κάποιοι από εμάς μεγαλώσαμε με αυτή την τριλογία και η νοσταλγία να βλέπουμε τις αγαπημένες μας σειρές, με τους αγαπημένους ηθοποιούς ακόμα και τα ίδια crew που έκαναν τις πρώτες ταινίες πραγματικότητα, δεν είναι απλώς ζήτημα εμπορικής επιτυχίας. Φυσικά και η ταινία αναμένεται να κάνει θραύση στο box office, γι’αυτό και επιστρέφει. Για ένα fandom όμως που έχει συζητήσει τις θεματικές της τριλογίας στο Tumblr, στο Instagram και σε όλα τα wikis και forums του 2012 αυτή η επιστροφή σημαίνει ότι ακόμα και μετά από τόσα χρόνια μπορούμε ως γενιά να βλέπουμε την ίδια ιστορία διαφορετικά, αλλάζοντας τον μεγεθυντικό μας φακό ανάλογα με τις ανάγκες του σήμερα, να προσθέτουμε παράλληλες σκηνές που τροφοδοτούν την εκατοστή θέαση των πρώτων ταινιών με έξτρα υλικό και εμπλουτίζουν την μεταφορά ενός γνώριμου μυθοπλαστικού κόσμου σε έναν καμβά στον οποίο μπορούμε να ζωγραφίζουμε όλα τα συναισθήματα τα οποία μας προκαλεί η ταινία: από την αδικία μέχρι την λύτρωση και την ελπίδα.
Η επιστροφή του Francis Lawrence σημαίνει επιστροφή σε γνώριμο κινηματογραφικό έδαφος
Από το Catching Fire μέχρι τα δύο μέρη του Mockingjay και το The Ballad of Songbirds & Snakes, ο Francis Lawrence έχει διαμορφώσει σε μεγάλο βαθμό την κινηματογραφική ταυτότητα του franchise. Η επιστροφή αυτή είναι ένα πρώτο εχέγγυο ότι αυτό που θα δούμε θα έχει την αύρα των Αγώνων που ξέρουμε και την αναμενόμενη επέκταση σε άλλες θεματικές που μπορεί να εξερευνήσει πιο έντονα με αυτή την ταινία όπως τις διαφορές των περιοχών, την δημιουργία αισθητικής μέσα από τους Αγώνες, την στρατηγική, την κατασκευή του θεάματος, και τα άκρα – την υπερβολή, την πολυτέλεια, την φτώχεια και την ανάγκη. Η επιστροφή του σκηνοθέτη θεωρώ ότι αυτή τη φορά θα φέρει την φρεσκάδα του να αλλάξουμε πρίσμα διατηρώντας την ώριμη και διεισδυτική ματιά της τριλογίας ζωντανή στον πυρήνα της. Ήδη από το τρέιλερ βλέπουμε πως οι σκηνές δένουν με σκηνές από τους 74ους και 75ους Αγώνες και πως το όραμα του σκηνοθέτη θα φέρει σε πρώτο πλάνο και τις ψυχολογικές διαδρομές των χαρακτήρων της.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑΝέες ταινίες: Ο Τζόνι Ντεπ μεταμορφώνεται σε Εμπενίζερ Σκρουτζ12.09.2018
Επιστροφή στην Panem!
Ίσως τελικά αυτό που μας κάνει να περιμένουμε τόσο πολύ το «Sunrise of the Reaping» είναι ότι έχει φτιαχτεί με πολλή αγάπη από τους δημιουργούς της για να πουν αυτήν την ιστορία και να κοιτάξουν πέρα από τον φράχτη κάθε Περιοχής για να μιλήσουν για κάτι πιο καθολικό και συμβολικό. Σήμα κατατεθέν η διανομή της ταινίας στο τέλος του Νοέμβρη, όπως πάντα πιστοί στην παράδοση. Ανυπομονώ και μαζί μου και ο δεκάχρονος εαυτός μου.



