Μισή διασημότητα, μισή αξιοπερίεργο φαινόμενο, η γλύπτρια Edmonia Lewis σαγήνευε το κοινό στα μέσα του 19ου αιώνα με τα φωτεινά, μεγάλης κλίμακας μαρμάρινα γλυπτά της, τα οποία έμοιαζαν σχεδόν ζωντανά χάρη στις προσεκτικά αποδοσμένες λεπτομέρειές τους.
Κατά τη διάρκεια της ζωής της, η Edmonia Lewis ήταν μία από τις πιο διάσημες καλλιτέχνιδες της Αμερικής. Όπως φαίνεται εδώ, η μιγάδα γλύπτρια αψήφησε τις πιθανότητες και δημιούργησε ένα πρωτοποριακό έργο. Augustus Marshall, ευγενική παραχώρηση του Εθνικού Μουσείου Αφροαμερικανικής Ιστορίας και Πολιτισμού του SmithsonianΓεννημένη πιθανότατα στο βόρειο τμήμα της πολιτείας της Νέας Υόρκης το 1844, η Edmonia Lewis πέρασε τα παιδικά της χρόνια με τη φυλή Μισισόγκα Οτζίμπουε (Mississauga Ojibwe) —«τους ανθρώπους της μητέρας μου», όπως τους αποκαλούσε. Σε νεαρή ηλικία, η Lewis έβλεπε τη μητέρα και τις θείες της να ασχολούνται με την κεντητική με χάντρες, την υφαντική και τη δερματοτεχνία, και συχνά ταξίδευε μαζί τους σε αγορές σε όλη την πολιτεία, όπου πουλούσαν την τέχνη τους. «Αυτό της εμφύσησε ένα δημιουργικό όραμα», λέει ο Richmond-Moll. Της έμαθε επίσης πώς να προωθεί το έργο της σε κοινά που την έβλεπαν ως εξωτική, ένα χρήσιμο μάθημα το οποίο χρησιμοποίησε αργότερα, όταν το άστρο της άρχισε να ανατέλλει.Στη Ρώμη, η Λιούις αγκάλιασε τη νεοαποκτηθείσα ελευθερία της για να εξερευνήσει θέματα που είχαν απήχηση στην ίδια και αντανακλούσαν τη δική της οπτική γωνία, και όχι εκείνα του κατά κύριο λόγο λευκού κοινού της. Μερικά από τα πιο διάσημα έργα της από αυτή την περίοδο απεικονίζουν σκηνές απελευθέρωσης και σωτηρίας, συμπεριλαμβανομένων των «Forever Free» (Για πάντα ελεύθεροι) και «Hagar in the Wilderness» (Η Άγαρ στην έρημο). Φιλοτεχνημένο το 1867, το «Forever Free» δείχνει έναν άνδρα να στέκεται με σπασμένες αλυσίδες σφιγμένες στη γροθιά του και μια γυναικεία φιγούρα να γονατίζει στο πλάι του, αποτελώντας μια σαφή αλληγορία για τη χειραφέτηση των Αμερικανών σκλάβων. Το «Hagar in the Wilderness», που ολοκληρώθηκε το 1875, δείχνει τη βιβλική φιγούρα της Παλαιάς Διαθήκης —μια Αιγύπτια σκλάβα που δόθηκε στον Αβραάμ από τη σύζυγό του με σκοπό την τεκνοποίηση— καθώς περιπλανιέται στην έρημο, έγκυος και διωγμένη.
Η Λιούις δημιούργησε πολλά γλυπτά εμπνευσμένα από το ποίημα The Song of Hiawatha (Το τραγούδι του Χιαγουάθα), συμπεριλαμβανομένου αυτού εδώ που απεικονίζει τους δύο κεντρικούς χαρακτήρες. Η σειρά αυτή δείχνει την εκτίμησή της για την τέχνη των Ιθαγενών Αμερικανών προγόνων της.
Το έργο «Ο Θάνατος της Κλεοπάτρας» θεωρείται ένα από τα σπουδαιότερα έργα της Λιούις. Η δυναμική απεικόνιση της Αιγύπτιας βασίλισσας, λίγο μετά το θανάσιμο δάγκωμα της ασπίδας, παρέμενε χαμένη για δεκαετίες προτού ανακαλυφθεί ξανά και αποκατασταθεί τη δεκαετία του 1990.
David Bro/ZUMAPRESS, AlamyΕπιμέλεια[email protected]
Προτιμώμενη πηγή στην Google
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Εικαστικά – Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ .
David Bro/ZUMAPRESS, AlamyΕπιμέλεια[email protected]
Προτιμώμενη πηγή στην Google
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Εικαστικά – Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ .