Το 2024 η Sabrina Carpenter ήταν στο line-up του Coachella, όπου έκλεισε την εμφάνισή της με μια φράση που αποδείχθηκε προφητική: «Τα λέμε ξανά εδώ όταν θα είμαι headliner». Δύο χρόνια αργότερα, η υπόσχεση αυτή έγινε πραγματικότητα. Πριν καν εμφανιστεί στη σκηνή του 2026, η παρουσία της είχε ήδη προετοιμαστεί μέσα στο τοπίο της ερήμου, με πινακίδες που μετέτρεπαν την επιστροφή της σε σεξουαλικό σχόλιο: «she told you she’s gonna come again».
Η κορύφωση του δεύτερου Σαββατοκύριακου ήρθε με την εμφάνιση της Madonna στη σκηνή. Φυσικά, η επιλογή αυτή δεν είναι καθόλου τυχαία. Η Madonna, που τη δεκαετία του ’80 και του ’90 μετέτρεψε τη σεξουαλικότητα σε εργαλείο πολιτισμικής ρήξης, εμφανίζεται τώρα δίπλα στη Sabrina Carpenter παραδίδοντας τη σκυτάλη. Η μουσική βιομηχανία σκανδαλίζεται πλέον από μια άλλη εύστροφη ξανθιά ποπ σταρ.
Ένα από τα πιο αποκαλυπτικά στοιχεία στη σχέση αυτών των σταρ με τη σεξουαλικότητα είναι η συνολική εξιδανίκευση του σεξ ως ενδυναμωτικής φαντασίωσης και ως εμπειρίας διαρκώς θετικής για τη γυναίκα. Αυτή η ιδέα προσκρούει σε μια ευρύτερη αλήθεια γνωστή σε κάθε σεξουαλικά ενεργή γυναίκα: το σεξ δεν είναι πάντα καλό. Μπορεί να είναι επώδυνο, ταπεινωτικό, μη συναινετικό κι όχι πάντα απολαυστικό.
Πολλοί έχουν υποστηρίξει ότι η Sabrina Carpenter, εν αντιθέσει με άλλες συναδέλφους της, δεν επιτελεί τον ερωτισμό της για χάρη του «ανδρικού βλέμματος», γιατί απευθύνεται πρωτίστως σε γυναίκες. Δεν «το παίζει σέξι» αλλά η υπερσεξουαλική περσόνα της είναι μια προσπάθεια ragebait στους σεξιστές κι ένα «κλείσιμο ματιού» στις γυναίκες, που έχουν βιώσει στο πετσί τους τη σκληρότητα των έμφυλων στερεοτύπων.
Θυμίζουμε ότι στον κόσμο των incels, η Caprenter είναι «κόκκινο πανί» και πρόσφατα είχαμε νέο κύμα αρνητικών αντιδράσεων από άντρες που χαρακτήριζαν την τραγουδίστρια μίσανδρη. Η Carpenter απευθύνεται σε ένα κοινό κατά κύριο λόγο γυναικείο, το οποίο αναγνωρίζει και αναπαράγει τους κώδικες που παρουσιάζονται. Η υπερ-θηλυκότητα λειτουργεί ως μορφή παιχνιδιού, ως επιτελεστική υπερβολή που περιλαμβάνει ειρωνεία, queer αναγνώσεις και inside jokes. Ωστόσο, η αυτοσυνείδηση αυτής της διαδικασίας δεν συνεπάγεται απαραίτητα και βάθος. Η επανάληψη ενός κώδικα, ακόμη και με επίγνωση, μπορεί να παραμείνει επιφανειακή όταν δεν συνοδεύεται από ουσιαστική μετατόπιση του νοήματος.
Το παράδοξο της γενιάς που καταναλώνει αυτό το περιεχόμενο καθίσταται ολοένα πιο εμφανές. Ενώ η πολιτισμική παραγωγή κατακλύζεται από σεξουαλικά σημαινόμενα, στατιστικές ενδείξεις από δυτικές κοινωνίες καταγράφουν μείωση της σεξουαλικής δραστηριότητας σε όλες τις γενιές, αλλά ειδικά στους Gen Z. Πρόκειται για μια γενιά που περιβάλλεται από εικόνες επιθυμίας χωρίς να διαθέτει αντίστοιχες εμπειρίες οικειότητας. Η επιθυμία κυκλοφορεί ως σημείο, ως εικόνα, ως περιεχόμενο. Η επαφή, ως βιωμένη συνθήκη, αποσύρεται σε ένα πιο αθέατο πεδίο.
Όπως φαίνεται, αυτή η εμπορική, απονευρωμένη σχέση με τη σεξουαλικότητα διαχέεται από την ποπ κουλτούρα προς τα κάτω. «Αυτά τα Ριγκανόμικς της ποπ κουλτούρας έχουν διαμορφώσει μια γενιά που, στατιστικά, κάνει λιγότερο σεξ, αλλά ζει μέσα σε μια συνεχή έκθεση στα ίχνη και τα σύμβολά του», γράφει η συγγραφέας Leyla Soboh σε δοκίμιό της. Η κουλτούρα είναι υπερσεξουαλικοποιημένη και φιλική προς το σεξ, ενώ ταυτόχρονα στερείται γοητείας, αισθησιασμού, οικειότητας και της λέξης-από-κάππα-που-δε-μπορώ-να-γράψω-εδώ.
Tα vintage Playboy περιοδικά ανταλλάσσονται σε υπαίθριες αγορές ως «καλαίσθητη ερωτική τέχνη», με μια αισθητική που, σε σύγκριση με τη σημερινή, μοιάζει σχεδόν ήπια και πράγματι περιέχει υψηλού επιπέδου καλλιτεχνική διεύθυνση. Το πλαίσιο έχει καταρρεύσει. Αν το να δείχνεις σέξι έχει γίνει σήμερα σχεδόν υποχρέωση -από τις ποπ σταρ μέχρι τους κοινούς θνητούς, στα social media και τα dating apps- τότε η εικόνα έχει πάρει τη θέση της εμπειρίας.
Όλοι παίζουν τον ρόλο του επιθυμητού σώματος, όλοι εκπαιδεύονται στο βλέμμα των άλλων, αλλά η πράξη δεν ακολουθεί στον ίδιο βαθμό. Θα μείνουμε στην ιστορία ως η γενιά που είχε περισσότερες σέξι φωτογραφίες από ό,τι σεξουαλικές εμπειρίες.