Είδα τη Μεγάλη Χίμαιρα και θυμήθηκα την Εμμανουέλλα

M

Διαβάστε επίσης:Ο Γιώργος Παπαγεωργίου και οι Polkar στον Σταυρό του Νότου Club

Η Μεγάλη Χίμαιρα έχει σίγουρα ατέλειες, έχει κοιλιές, έχει επιλογές που μπορείς να αμφισβητήσεις, έχει στιγμές που θα ήθελες να μείνουν λίγο παραπάνω στο φως, αλλά at the end of the day έχει ψυχή. Και αν στο τέλος νιώθεις λίγο πιο άδειος, λίγο πιο βαρύς, λίγο πιο σιωπηλός, τότε κάτι έκανε σωστά. Γιατί αυτή η σκηνή στο φινάλε, με τη Μαρίνα σε ένα ατελείωτο παραλήρημα πάνω στα βράχια, μπορεί να μοιάζει με αργό βασανιστήριο, αλλά αποκλείεται να μη τη σκέφτεσαι με μαύρη ψυχή για ώρες αφού κλείσεις την τηλεόραση. 

Διαβάστε επίσης:«Άνοιξη» στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά