Ι
Ένα Έμμυ, ένα Όσκαρ, μια Χρυσή Σφαίρα για αρχή, στην ομάδα του κάστινγκ. Πρωταγωνιστικό δίδυμο και γενικότερο ensemble είναι σκέτο χρυσάφι. Ο Peter Claffey, πρώην παίκτης ράγκμπι από το Γκάλγουεϊ, και ο μικρούλης Dexter Sol Ansell είναι το δίδυμο που θες να υιοθετήσεις, οι ιστορίες τους που θες να αποστηθίσεις, τα πρόσωπα τους που θες να βάλεις για πάντα στην καρδιά σου σαν ψυχογραφικό τατουάζ – αν υπάρχει κάτι τέτοιο. Ο μεγάλος είναι ο μικρός. Ο μικρός είναι ο μεγάλος. Ο ένας εκφραστής της πιο ταπεινής τάξης. Ο άλλος της μεγαλύτερης. Αποδέχονται τη διαφορετικότητα τους. Την αγκαλιάζουν. Την απολαμβάνουν. Και κυρίως; Δεν γκρινιάζουν για αυτή ούτε μια τόση δα στιγμή. Υπάρχει μια αδιανόητα σωματικά αστεία στιγμή στο δεύτερο επεισόδιο. Ο Ντάγκ λέει στον Εγκ, πίνοντας μπύρα μέσα σε μια σκηνή γεμάτη κόσμο, πως όταν ήταν μικρός όλοι τον είχαν για ανόητο. Παύση. Ο Εγκ τον κοιτάει για αρκετά τηλεοπτικά δευτερόλεπτα, περιμένοντας κάτι. Μια συνέχεια. Τον ρωτά. Και; Να μη νοιάζει του λέει ο Ντάγκ και συνεχίζει την μπύρα του με απορία. Όλα τα συστατικά ενός κλασικού κωμικού διδύμου που θα μείνει για πάντα στην τηλεοπτική ιστορία είναι τόσο έντονα εδώ. Πρέπει πραγματικά να το δεις για να καταλάβεις. Και δεν θα σταματήσεις να γελάς, ακόμη κι όταν η δράση έχει περάσει αλλού. Οι φίλοι του Westeros όμως θα ενθουσιαστούν και με τις ωραίες συμμετοχές δίπλα στους δύο κεντρικούς. Θα χαρούν με τον Daniel Ings, που απολαμβάνει τον ρόλο του ως Lyonel Baratheon. Και θα αρχίσουν να ψάχνουν τους συσχετισμούς των Targaryen που θέλουν να γίνουν οι κυρίαρχοι της κοντορομαχίας στο A Knight …, με τους Targaryen που έμαθαν στην αγκαλιά των δράκων και των παγωμένων πέρα του τοίχους εχθρών στην εποχή 100 χρόνια μέτα. Και έτσι θα οδηγηθούν στους πιο απίθανους συσχετισμούς. Για παράδειγμα να ανακαλύψει με ποια συνδέεται ο Ντάγκ στο μέλλον; (δες εδώ) Το τρίτο επεισόδιο τελειώνει με ένα τουίστ από αυτά που σε κάνουν να θες να φας τον καναπέ σου. Άξιο, πανάθεμα το, άξιο. Τι να σου κάνουν έξι επεισόδια μόνο;
Λιγότερο απο 1 λεπτό
Διάρκεια άρθρου:
Λεπτά
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο ΤΕΧΝΕΣ Archives – POPAGANDA .


