Στέκομαι μπροστά από το έργο του ζωγράφου Alex Chien με τίτλο «Tree of Life». Στην αρχή όλα μοιάζουν ήσυχα. Σχεδόν καθησυχαστικά. Ενα δέντρο, νερό στο βάθος, λουλούδια που «ανοίγουν» με μια σχεδόν παιδική καθαρότητα. Το έργο θα μπορούσε να απεικονίζει ένα τοπίο που θυμάμαι – ή που νομίζω ότι θυμάμαι. Και μετά αρχίζω να παρατηρώ πιο προσεκτικά.
Photo Credits: Ίων Παπάζογλου
Photo Credits: Ίων Παπάζογλου
Photo Credits: Ίων Παπάζογλου
Photo Credits: Ίων Παπάζογλου
Βάλτε μας μέσα στη δημιουργική σας διαδικασία. Πώς σας αρέσει να δουλεύετε;
Συνήθως δουλεύω από το απόγευμα και μετά. Για κάποιον λόγο η ηρεμία το βράδυ με εμπνέει περισσότερο και με βοηθά να είμαι πιο συγκεντρωμένος και ήρεμος. Αρκετές φορές δουλεύω και με απόλυτη σιωπή, χωρίς μουσική ή κάτι άλλο να παίζει από πίσω.
Πόσο δύσκολο είναι να ασχολείσαι με την τέχνη στην Ελλάδα τού 2026;
Αντικειμενικά, είναι πολύ δύσκολο, αλλά δεν πιστεύω ότι κάτι που έχει αξία στο τέλος είναι εύκολο. Δεν θα μπορούσα να ασχολούμαι με κάτι διαφορετικό, είμαι γεννημένος για αυτό.
Υπάρχει σήμερα πρωτοπορία στην τέχνη ή τελικά όλα έχουν ειπωθεί;
Η αλήθεια είναι ότι έχω πολύ καιρό να δω κάτι πολύ πρωτοποριακό, αλλά σίγουρα υπάρχει και θα υπάρχει. Αν είχαν όλα ειπωθεί, δεν θα υπήρχε κανένα νόημα.
INFO
«Artificial Eden»: Γκαλερί George Benias (Πολυτεχνείου 10, Αθήνα), µέχρι τις 25 Απριλίου.