Η «Ήμερη»
Το Θέατρο Θησείον μετατρέπεται σε ένα παράδοξο ενεχυροδανειστήριο αναμνήσεων και χαμένων ονείρων για την «Ήμερη». Εκεί, όπου τα αντικείμενα αποκτούν φωνή και οι άνθρωποι χάνουν τη δική τους. Η αφήγηση εξελίσσεται ανάμεσα σε σκιές, αντανακλάσεις και μουσικές παρεμβολές, σε έναν χώρο, όπου το φως, ο ήχος και η σιωπή λειτουργούν ως δραματουργικά εργαλεία. 
Η παράσταση διατηρεί τη μεταφυσική ατμόσφαιρα του Ντοστογιέφσκι, ενώ συνομιλεί με το σήμερα – με έναν κόσμο, που συνεχίζει να εγκλωβίζει, να απομονώνει, να τιμωρεί. Ο έρωτας μετατρέπεται σε πράξη εξουσίας, η αγάπη σε εμμονή, η λύτρωση σε αδιέξοδο.
Ενδεικτικά είναι τα ακόλουθα λόγια:«…Για την αγάπη της ήμουνα σίγουρος από τότε. Αφού όποτε γύριζα σπίτι ριχνόταν σαν παιδί στην αγκαλιά μου! Άρα με αγαπούσε. Ή μάλλον ήθελε να με αγαπήσει. Προσπαθούσε. Ενώ εγώ ήμουν γι’ αυτήν ένα αίνιγμα. Κι’ αυτό ακριβώς ήταν το σχέδιο! Να αποτελώ γι’ αυτήν ένα αίνιγμα! Όχι για πάντα. Μέχρι να φτάσω τον στόχο μου. Τις 30.000 ρούβλια. Και τότε θα της έδειχνα όλη μου την αγάπη. Και μάλιστα με τόκο!…»
Τον Ντοστογιέφσκι τον απασχολούσαν ιδιαίτερα οι συχνές αυτοκτονίες γυναικών. Οραματιζόταν τον σημαντικό ρόλο της γυναίκας στην μελλοντική κοινωνία, καθώς και της νεολαίας. Για την «Ήμερη» όμως διάλεξε μια – δραματικά δυνατή βέβαια -σιωπή. Ο άντρας μονολογεί. Ευφυέστατο εύρημα καθώς παραληρώντας αυτοαναιρείται! Προχωρώντας στην θεατρική διασκευή της Ήμερης και δίνοντάς της τον υπότιτλο «Η Ανατομία μιας Πτώσης», αποφάσισα να πάρει τον λόγο και η γυναίκα. Να διεκδικήσει την σκυτάλη της αφήγησης και μέσα από αυτήν, καθώς και μέσα από αιφνιδιαστικά σπαρακτικές διαλογικές σκηνές, (όπως ακριβώς τις περιγράφει άλλωστε ο ίδιος ο Ντοστογιέφσκι), να δώσει τις δικές της απαντήσεις στα ερωτήματα του συζύγου. Απαντήσεις, που αυτός δεν θα τις ακούσει, όπως και δεν την άκουσε ποτέ… Παρ’ όλα αυτά, πάνω στα λογικά ξεσπάσματα του ενοχικού παραληρήματός του, ο άντρας θα αγγίξει μεγάλες αλήθειες. Ο ενεχυροδανειστής – Ντοστογιέφσκι, ανακτώντας κάτι από την νεανική του επαναστατικότητα (πριν την εικονική του εκτέλεση και τα 4 χρόνια στα κάτεργα) θα καταδικάσει την ασυδοσία της μοναρχίας, αλλά και την αλαζονεία κάθε μορφής εξουσίας.
Πάνω από όλα όμως, ακολουθώντας το πνεύμα του συγγραφέα, αυτό, που θέλουμε να μείνει, είναι η αίσθηση μιας κωμικοτραγικής μοναξιάς όλων των ηρώων, ικανή να μας συγκινήσει και ίσως να μας αποκαλύψει την ανάγκη μιας ουσιαστικής ανθρώπινης συνύπαρξης…
Σκηνικά: Νατάσσα Τσιντικίδη
Κοστούμια: Ιώβη Φραγκάτου
Φωτισμοί: Χάρης Δάλλας
Μουσική: Ορέστης Ντάντος
Φωτογράφηση & Βίντεο: Πάτροκλος Σκαφιδάς
Βοηθός σκηνοθέτη: Εύη Νάκου
Εθελοντής: Ιωάννης Βασιλειάδης
Επικοινωνία – Γραφείο Τύπου: Μαρία Τσολάκη
Social Media: Renegade Media, Βασίλης Ζαρκαδούλας
Πρωταγωνιστούν οι: Χάρης Χαραλάμπους Καζέπης, Ιώβη Φραγκάτου, Δήμητρα Σταύρου, Γιώργος Κορομπίλης
Ακούγεται, επίσης, η φωνή του Δημήτρη Πιατά.
Η θεατρική διασκευή στηρίχθηκε στην απόδοση του Γιάννη Νταλιάνη από την αγγλική έκδοση «Fyodor Dostoevsky: A Gentle Creature and Other Stories (Oxford)». Οι διαλογικές σκηνές έχουν προκύψει και από αυτοσχεδιασμούς πάνω στις αφηγηματικές περιγραφές. Υπάρχουν σκόπιμες αυτοαναφορές, ενώ έχει ενσωματωθεί πολύτιμο υλικό από τα έργα: «Έγκλημα και Τιμωρία», «Οι Φτωχοί», «Νιετόσκα Νιεζβάνοβα», «Μια αξιοθρήνητη ιστορία», «Η γυναίκα ενός άλλου και ο άντρας κάτω από το κρεβάτι», κ.α.
Η «Ήμερη» είναι μια συμπαραγωγή του ΘΕΑΤΡΟΥ ΤΕΧΝΗ Ε.Ε. και της ΑΜΚΕ Zero Gravity Two, ενώ επιχορηγείται κι από το Υπουργείο Πολιτισμού.
Η πρεμιέρα θα γίνει στις 22 Δεκεμβρίου στις 21:00 μ.μ.. Παραστάσεις θα ανεβαίνουν κάθε Δευτέρα και Τρίτη, την ίδια ώρα.
Τέλος, όσον αφορά τα ειστήρια, οι τιμές τους διαμορφώνονται ως εξής: 17 ευρώ το κανονικό και 15 ευρώ μειωμένο(φοιτητικό, ανέργων, Α.Μ.Ε.Α, άνω των 65), ενώ η προπώλησή τους γίνεται στο: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/imeri-i-anatomia-mias-ptosis/