Μια φιγούρα που προκαλεί τρόμο καταδιώκει τον ΛΕΞ από τα παιδικά του χρόνια. Ένας γκάνγκστερ προβάλλει ως μια προσωποποίηση του φόβου, της θνητότητας και των ενοχών μιας ανθρώπινης απώλειας, στο τραγούδι «Γκάνγκστερ». Κάτω από την πόλη ζει ένα τέρας που τρέφεται από τον φόβο και το άγχος των κατοίκων της. Η συλλογική ανασφάλεια αποκτά σάρκα και οστά στο τραγούδι «Δράκος» μέσα σε μία δυστοπία. Η δυστοπία υπήρχε μέσα από τις περιγραφές της αστικής παρακμής, της ματαίωσης και της κοινωνικής ανασφάλειας σε παλαιότερους δίσκους του ΛΕΞ. Στον τελευταίο του δίσκο, αποκτά μορφή, χαρακτήρες και μια σχεδόν κινηματογραφική πλοκή. Το κίτρινο φως, το μαύρο αυτοκίνητο, τα φιμέ τζάμια, οι σκοτεινές στοές και οι φωτιές συνθέτουν ένα τοπίο συγκρούσεων. Ο Μέσι, ο Χατζιδάκις, τα βιντεοπαιχνίδια, οι φανταστικοί ήρωες συνυπάρχουν στο ίδιο αφηγηματικό σύμπαν, όπου η καθημερινότητα της πόλης γίνεται παιχνίδι επιβίωσης. Στον βαθύτερο ψυχικό κόσμο του ΛΕΞ αναδύονται εμπόδια, αντίπαλοι και απροσδόκητοι σύμμαχοι. Στο δίσκο «mpastard0s» ο ΛΕΞ δεν εγκαταλείπει τους αντιήρωες, τους δρόμους και τις γειτονιές που αποτέλεσαν την «πρώτη ύλη» για το στιχουργικό του σύμπαν. Εξακολουθεί να αφηγείται ιστορίες από τα κάτω που, όμως, τις αφηγείται με διαφορετικό τρόπο. Ο καλλιτέχνης που ως άλλος πλάνητας του Μπωντλαίρ (flâneur) τριγυρνούσε ανάμεσα σε αστικά σκηνικά και κατέγραφε τις ιστορίες του πρεκαριάτου, στρέφεται στις δικές του ρωγμές αναγνωρίζοντας την προσωπική του ευαλωτότητα πέρα από την καλλιτεχνική αναγνώριση. Τι απομένει στον άνθρωπο του δρόμου, όταν όλη η πόλη βλέπει τη σκιά του;
Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή
Η αναμέτρηση με τη δική του σκιά
Διάρκεια άρθρου:
Λιγότερο απο 1 λεπτό
Λεπτά
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο μουσική – ΤΟ ΒΗΜΑ .


