Θ
Στο LP2 υπάρχει μια ενδιαφέρουσα ισορροπία, ελληνικός στίχος στα περισσότερα κομμάτια, αλλά και δύο αγγλόφωνα tracks. Πώς αποφασίζεις κάθε φορά τη γλώσσα; Είναι θέμα συναισθήματος, αγοράς ή καθαρά μουσικής ανάγκης; Τώρα που ζω εδώ ήθελα να τραγουδήσω στα ελληνικά. Ήταν και ένα τεστ για μένα, δεν είναι εύκολη η ελληνική γλώσσα, ούτε για να γράψεις στίχο αλλά ούτε και να τραγουδήσεις, χωρίς να παρασυρθείς από τα ελληνικά ακούσματα μιας ζωής. Έχω τελειώσει το Εθνικό Ωδείο, νομίζω μπορείς να καταλάβεις ποιος έχει πάει στο Εθνικό αν του ζητήσεις να τραγουδήσει Αλεξίου πχ. ‘Επρεπε να βρω τον δικό μου τρόπο που δεν είχα εξερευνήσει τόσα χρόνια. Το “Life” και το “Meds in C” δεν θα μπορούσα να τα φανταστώ στα ελληνικά, εδώ τα αγγλικά ήταν μουσική ανάγκη. Η αίσθηση της ευθραυστότητας, η τρυφερότητα, η ευαισθησία, είναι απαραίτητα αν θέλεις να είσαι ολόκληρος. Χωρίς αυτά δεν μπορείς να είσαι πραγματικά δυνατός Οι “Ατσαλένιες Πεταλούδες” είναι ένας τίτλος που κουβαλάει ήδη μια ένταση, είναι εύθραυστο και σκληρό μαζί. Νιώθεις ότι αυτό το δίπολο περιγράφει και εσένα ως καλλιτέχνιδα σήμερα; Σίγουρα. Περιγράφει εμένα σαν άνθρωπο γενικότερα. Και ο δίσκος αυτός είναι μια συμφιλίωση με αυτά τα χαρακτηριστικά. Θεωρητικά θέλουμε μόνο το σκληρό που το ταυτίζουμε με τη δύναμη, αλλά σκέψου πόσο άκαμπτο και στεγανό θα ήταν αυτό. Βρίσκω πλέον πως η αίσθηση της ευθραυστότητας, η τρυφερότητα, η ευαισθησία, είναι απαραίτητα αν θέλεις να είσαι ολόκληρος. Χωρίς αυτά δεν μπορείς να είσαι πραγματικά δυνατός. Από τότε που ξεκίνησες μέχρι σήμερα, τι έχει αλλάξει πιο βίαια; Ο τρόπος που γράφεις μουσική ή ο τρόπος που η μουσική υπάρχει και κυκλοφορεί μέσα στον κόσμο; Ο τρόπος που η μουσική υπάρχει και κυκλοφορεί σίγουρα. Δεν το λέω με τρόπο μελό, αλλά η μουσική δέχεται επίθεση και το ίδιο και οι μουσικοί. Streaming platforms, AI, εξαγορά μεγάλων φεστιβάλ από μεγάλες εταιρείες, social media platforms, radio playlists. Πρέπει να είμαστε content creators… η λέξη “content” με διαλύει. Η μουσική είναι σαν τον αέρα που αναπνέουμε και πλέον τη διαχειριζόμαστε με μόνο γνώμονα το κέρδος, κέρδος για λίγους, κέρδος για τη βιομηχανία του πολέμου. Κέρδος για ανθρώπους που δεν πιστεύω πως ακούν καν μουσική. Και έτσι σε διαπραγμάτευση με μεγάλη δισκογραφική, πριν συμφωνήσουμε καν στα μουσικά, εστιάζουν στο ότι έχω ωραία μαλλιά και πόσες διαφημίσεις μπορώ να κάνω… Το LP2 έχει έναν μινιμαλιστικό χαρακτήρα, σχεδόν υπόγειο. Είναι επιλογή αισθητική ή και μια αντίδραση στον υπερκορεσμό και τον “θόρυβο” της σύγχρονης μουσικής σκηνής; Χαίρομαι που το διαβάζεις έτσι γιατί είναι σίγουρα ένας συνδυασμός και των δύο. Στην ελληνική μουσική πραγματικότητα σήμερα, βλέπουμε μια περίεργη συνύπαρξη: από τη μία πολύ polished pop παραγωγές και από την άλλη πιο ανεξάρτητα, εσωτερικά projects σαν το δικό σου. Νιώθεις ότι υπάρχει χώρος για όλα ή ότι κάποια πράγματα απλώς επιβιώνουν πεισματικά; Είμαι της άποψης πως ο καθένας πρέπει να δουλεύει γι’ αυτό που ονειρεύεται και τον εκφράζει και πως όλοι έχουμε μια μοναδική οπτική για τα πράγματα και αυτή αξίζει να υπηρετούμε. Όλοι μαζί φτιάχνουμε ένα παζλ και θα ήταν όντως ωραίο να έχουμε όλοι τον χώρο μας. Χωρίς πείσμα δεν επιβιώνει κανείς και πουθενά. Οι στροφές στην καριέρα σου δεν φαίνεται να έγιναν με όρους “στρατηγικής επιτυχίας”, αλλά περισσότερο εσωτερικής ανάγκης. Πόσο κοστίζει αυτό -καλλιτεχνικά ή και πρακτικά- σε μια μικρή αγορά όπως η ελληνική; Καλλιτεχνικά θα μου κόστιζε αν δεν τις είχα κάνει αυτές τις αλλαγές. Πρακτικά δεν ξέρω να σου πω, δεν μπορώ να το αξιολογήσω. Αν έπρεπε να περιγράψεις το LP2 όχι ως άλμπουμ αλλά ως φάση ζωής, τι τίτλο θα του έδινες πέρα από αυτόν που ήδη έχει; “Shapeshifter”, που παραλίγο να είναι και το όνομα του δίσκου. Πώς είναι η καθημερινότητά σου σήμερα και τι ετοιμάζεις σε σχέση με ζωντανές εμφανίσεις; Πέρασα μια πάρα πολύ απαιτητική περίοδο με την κυκλοφορία του δίσκου, όντας ανεξάρτητη καλλιτέχνιδα στην Ελλάδα. Κάνω πολύ διαφορετικά πράγματα μέσα στην ημέρα μου και αυτό, παρά τις δυσκολίες, το απολαμβάνω. Στην καθημερινότητά μου γράφω μουσική, εξασκούμαι στην αρχαιοελληνική λύρα, τρέχω τη δισκογραφική μου, κάνω τις παραγωγές των βίντεο, editing και άλλα πολλά και κάθε μέρα είμαι μαμά. Τις εμφανίσεις μου θα σας τις πω εν καιρώ και ελπίζω να τα πούμε εκεί έξω.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο ΜΟΥΣΙΚΗ Archives – POPAGANDA .