To 2001, σε ένα διαμέρισμα του Λονδίνου, δύο άντρες παρακολουθούσαν με τις ώρες MTV χωρίς να κρύβουν την απέχθειά τους για όσα έβλεπαν. Ο Damon Albarn
Αυτό που δεν ήταν προφανές τότε, αλλά γίνεται όλο και πιο σαφές με τα χρόνια, είναι πόσο σωστές ήταν όλες οι επιλογές που έκαναν: ο Dan the Automator παραγωγός, ο Del the Funky Homosapien σε δύο κομμάτια, ο Ibrahim Ferrer των Buena Vista Social Club στο “Latin Simone”, οι Chris Frantz και Tina Weymouth των Talking Heads στο “19-2000”. Δεν ήταν διάσημα ονόματα που μπαίνουν σε ένα project για το πρεστίζ τους. Ήταν εξαιρετικές επιλογές που ταίριαζαν απόλυτα με μια συγκεκριμένη ηχητική λογική.
Το ίδιο το άλμπουμ είναι ίσως το πιο παράξενο κομμάτι της εξίσωσης. Δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει ούτε να σταθεί ως ένα τεράστιο statement. Από το εθιστικό “Clint Eastwood” μέχρι το σχεδόν DIY “Punk” και το trip-hop του “Tomorrow Comes Today”, ο δίσκος κινείται με άνεση ανάμεσα σε διαφορετικά είδη καταφέρνοντας όμως να φτιάξει έναν συνεκτικό κόσμο, μια ελαφρώς μελαγχολική εκδοχή της ποπ μουσικής.
Τα 25 χρόνια που πέρασαν από την κυκλοφορία του έχουν αλλάξει τελείως την οπτική με την οποία το βλέπουμε. Αυτό που το 2001 έδειχνε σαν ένα έξυπνο παιχνίδι μιας εποχής, σήμερα φαίνεται σαν το template για τη σύγχρονη ποπ: guest appearances χωρίς να κυνηγάμε απαραίτητα super stars, πολυσυλλεκτικός ήχος και ένα πλούσιο οπτικό σύμπαν που συνοδεύει και ενισχύει τη μουσική. Ότι όλα αυτά σήμερα μοιάζουν αυτονόητα δείχνει πόσο καταδικασμένο να πετύχει ήταν το project.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑDavid Byrne και Gorillaz οι headliners του φετινού Release Athens x SNF Nostos12.09.2018
Οι Gorillaz έρχονται την Πέμπτη 25 Ιουνίου για πρώτη φορά στην Ελλάδα στο πλαίσιο του Release Athens x SNFNostos. Η βραδιά είναι ήδη sold out.