Η Ξένια Καλογεροπούλου μας υποδέχεται στο σπίτι της στα Ιλίσια τούτο το φθινοπωρινό απόγευμα που μοιάζει καλοκαιρινό, καθώς η ζέστη δεν καταλαγιάζει. Ετοιμάζεται για την πρεμιέρα του θεατρικού μελοδράματος «Άρωμα Γυναίκας», που γνωρίζουμε από την παγκόσμια επιτυχία του μέσα από τον κινηματογράφο, όπου μεταφέρθηκε σε δύο εκδοχές, με τον Βιτόριο Γκάσμαν το 1974 σε σκηνοθεσία Ντίνο Ρίζι και με τον Αλ Πατσίνο, που βραβεύτηκε με Όσκαρ σε σκηνοθεσία Μάρτιν Μπρεστ το 1992.
Ξένια Καλογεροπούλου. Φωτογραφία: Γιώργος Βελλής
Ξένια Καλογεροπούλου. Φωτογραφία: Γιώργος Βελλής
Ξένια Καλογεροπούλου. Φωτογραφία: Γιώργος Βελλής
Από τις παραστάσεις σας με τον Γιάννη Φέρτη, έχετε σε κάποια που κάνατε μαζί, ιδιαίτερη αδυναμία;
Να σας πω, ήμασταν πολύ νέοι και κάναμε και πολλές ανοησίες, αλλά περάσαμε και καλά. Η πρώτη παράσταση που κάναμε στην Αθήνα με τον Γιάννη ήταν ο «Γλάρος» του Τσέχωφ. Τότε έκανα τη μετάφραση του έργου μαζί με τη μαμά μου που ήταν Ρωσίδα. Μετά από πολλά χρόνια, ξαναπαίξαμε το έργο με τον Κούρκουλο. Η μετάφραση δεν μου άρεσε και την ξαναέκανα από την αρχή. Και μετά από χρόνια ανέβασε το έργο η Μπέτυ Αρβανίτη και πάλι η μετάφραση που είχα κάνει δεν μου άρεσε και την έκανα όλη από την αρχή.
Είχα μάθει τον «Γλάρο» απ’ έξω στα ρώσικα για να νιώθω τον ήχο και τις λεπτομέρειες. Όπου είχα μια απορία με βοηθούσε η κουμπάρα μου, Άλκη Ζέη. Είχα ένα πρόβλημα στη σκηνή της Νίνας που έπαιζα κι εγώ, η οποία λέει: «Εγώ είμαι ένας γλάρος». Κι έμεινε αυτή η φράση. Την είπα δύο φορές, αλλά αδύνατον, δεν μπορείς να παίξεις πάνω σε αυτή τη φράση. Έσπασα το κεφάλι μου μετά από τόσα χρόνια και το βρήκα: «Ένας γλάρος είμαι». Τι είμαι; Ένα πουλί που το σκοτώσανε. Τρεις φορές έκανα αυτή τη μετάφραση και όλο την διόρθωνα από την αρχή. Τώρα πια είμαι περήφανη γι’ αυτή, δεν έχει ψεγάδι πια. Ωραία δουλειά η μετάφραση αλλά πρέπει να παιδευτείς για να τη μάθεις.
Ο σύζυγός σας σάς ενθάρρυνε πάντα να γράφετε.
Μέχρι που τον ζάλιζα καμιά φορά. Όταν έκανα την «Ελίζα», του διάβαζα μια σκηνούλα να μου πει τη γνώμη του και δεν το άντεχε πια. Μετά όμως είχα τον Θωμά να μου λέει τη γνώμη του και άφησα ήσυχο τον Κωστή, αν και πάντα το χαιρόταν. Ήμουν πολύ τυχερή που τον συνάντησα. Έζησα σαράντα χρόνια μαζί του καταπληκτικά.
Το λέτε συχνά.
Είναι σημαντικό και δυνατό πράγμα. Ξαναλέω ότι ήμουν πολύ τυχερή που τον συνάντησα. Τι άλλο θέλετε να ρωτήσετε;
Αισθάνεστε πλήρης από τη ζωή σας;
Αν είμαι πλήρης; Διψάω ακόμα για πολλά, αλλά τι να κάνουμε; Όλοι μου λένε, πώς είσαι, τι κάνεις; Ό,τι μπορώ.
Αγορα εισιτηρίων για τις κορυφαίες πολιτιστικές εκδηλώσεις στο in tickets.