Μήπως τελικά κλαίμε για τον άλλον ή για το «Lower σοφίας» που πήραμε πληρώνοντας με πόνο; Η Κική Δημουλά με το χαρακτηριστικό στοχαστικό της βλέμμα, η ποιήτρια που αποδόμησε τον έρωτα ως μια μορφή εγωισμού – Πηγή φωτογραφίας
Το απόφθεγμα της Κικής Δημουλάς:
«Η αγάπη είναι ένα θύμα του σωματέμπορα εγωισμού μας. Αυτοί που αγαπάμε είμαστε ζωντανοί νεκροί. Επί πόσο μπορείς να αγαπάς κάποιον που δεν σ’ αγαπάει; Ο βασανισμός κάνει πολύ καλό στα αισθήματα αλλά όχι για πολύ. Θα πρέπει ο βασανιστής να ξέρει τις δόσεις. Δεν τις ξέρει όμως. Πληγώνομαι, σημαίνει, κοντά στα άλλα, αποκτώ γνώσεις. Ε, με λίγη παραπάνω μελέτη της ματαιότητας, ένα Lower σοφίας κουτσά στραβά το παίρνεις. Σε έναν χωρισμό κλαίμε μόνο για μας».
Ποιοι άλλοι «είδαν» την αγάπη ως εγωισμό;
- François de La Rochefoucauld: Ο Γάλλος στοχαστής είχε πει: «Στον έρωτα, αυτός που θεραπεύεται πρώτος είναι πάντα ο πιο τυχερός», υποστηρίζοντας κι αυτός την εγωιστική φύση του πάθους.
- Arthur Schopenhauer: Για τον Σοπενχάουερ, η αγάπη είναι απλώς το «τέχνασμα» της φύσης για να συνεχιστεί το είδος, αδιαφορώντας για την ατομική ευτυχία.
- Sigmund Freud: Θα συμφωνούσε απόλυτα με το «κλαίμε μόνο για μας», καθώς ο χωρισμός είναι στην ουσία μια «ναρκισσιστική πληγή» ο εγωισμός μας που τραυματίστηκε επειδή δεν είναι πια το επίκεντρο του άλλου.
Το απόφθεγμα της ημέρας από τον Σωκράτη: Ζεις πραγματικά ή απλά υπάρχεις;
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Lavart .
Το απόφθεγμα της ημέρας από τον Σωκράτη: Ζεις πραγματικά ή απλά υπάρχεις;