Τάκης Τζαμαργιάς: «…Στις γκρίζες ζώνες της ζωής μας, όλα είναι σχετικά…»

© Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση/ιδιοποίηση του παρόντος, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη
«Η συγγραφέας· που γνώρισα πριν από μερικά χρόνια στις “Φυλές”, που ανεβάσαμε στο θέατρο Σταθμός του Μάνου Καρατζογιάννη. Με ξαφνιάζει η ιδιαιτερότητα της γραφής της, ο πολύσημος χειρισμός της γλώσσας και ο ανοικτός τρόπος που εισάγει σύγχρονα θέματα, με ερωτήματα που εγείρουν και μετακινούν τον θεατή. Στο συγκεκριμένο έργο, όντως, καταπιάνεται με ένα επίκαιρο και ευαίσθητο θέμα, όπως ο βιασμός· αλλά αυτό αποτελεί αφορμή για να διερευνήσει τη σχετικότητα της Συναίνεσης στον χώρο της θεσμικής δικαιοσύνης στα δικαστήρια από τη μια και της βιωμένης εμπειρίας στην εντός των τειχών ιδιωτικής ζωής μας, από την άλλη.
Τι γίνεται αλήθεια όταν οι εκπρόσωποι της δικαιοσύνης, δικηγόροι και εισαγγελείς, μεταφέρουν τη δικαστική λογική και τα νομικίστικα επιχειρήματά τους στις διαπροσωπικές τους σχέσεις.  Τι είδους Συναίνεση, μπορεί να υπάρξει στη σχέση ενός ζευγαριού, όταν δεν υπάρχει ειλικρίνεια και κυριαρχεί η λογική της υποκρισίας και του βολέματος».«Οι λεπτές αποχρώσεις του έργου δεν επιτρέπουν ίχνος διδακτισμού· οι αντιφάσεις των ηρώων επαληθεύονται διαρκώς και μετακινούνται από σκηνή σε σκηνή, ανάλογα με τις συνθήκες που διαμορφώνονται. Οι κατηγορούμενοι γίνονται θύματα και τα θύματα κατηγορούμενοι, οι απατημένοι, με τη σειρά τους, απατούν και η ηθική αλλάζει ανάλογα με τις περιστάσεις. Τίποτα δεν είναι σταθερό και αμετακίνητο».«Το ότι τίποτα στο έργο δεν είναι άσπρο – μαύρο και  κινείται σε μια γκρίζα περιοχή. Οι παθιασμένες θέσεις των ηρώων μετατοπίζονται με τόση ευκολία που γίνονται αστείες.  Συναίνεση δεν μπορεί να υπάρξει παρά μόνον αν αφήσουμε τον εγωϊσμό μας στην άκρη και με τη σιωπή μας αφουγκρασθούμε την ανάγκη του άλλου. Όλοι οι χαρακτήρες του έργου υπερασπίζονται τη δική τους αλήθεια, στα δικαστήρια όμως μία θα κυριαρχήσει. Η αλήθεια, όμως, αυτή μπορεί και να καταστρέψει τη ζωή του άλλου».«Το νόμιμο δεν είναι πάντα δίκαιο ούτε ηθικό και η ηθική παραβιάζεται, όταν και όποτε και κατά πως βολεύει. Στις γκρίζες ζώνες της ζωής μας, όλα είναι σχετικά· τίποτα απόλυτα λογικό ή απόλυτα συναισθηματικό δεν μπορεί να βοηθήσει τη σχέση μας με τον άλλον, παρά μόνο αν αφουγκρασθούμε την ανάγκη του.
Πρόθεσή μας,  ο θεατής να διερευνήσει τα δυσδιάκριτα όρια του νόμου σε ευαίσθητα  ζητήματα όπως η σεξουαλική βία, η εξουσία της γλώσσας, η δικαιοσύνη· και να αναρωτηθεί, αν και κατά πόσο μπορεί να υπάρξει Συναίνεση, όταν όποιος ξέρει να χειρίζεται τη γλώσσα στον δημόσιο βίο ορίζει το σωστό και το λάθος, το δίκαιο και το άδικο, πολλές φορές σε βάρος της ζωής του άλλου. Η προσπάθεια όλων θα πρέπει να είναι ο σεβασμός στην αλήθεια του άλλου. Στην προσωπική μας ζωή, μόνο με την ενσυναίσθηση ως προϋπόθεση μπορεί να υπάρξει Συναίνεση».Σκηνοθεσία: Τάκης Τζαμαργιάς
Σκηνικά – Κοστούμια: Έλλη Εμπεδοκλή
Φωτισμοί: Γιώργος Αγιαννίτης
Μουσική: Ανδρέας Κουρέτας
Επιμέλεια Κίνησης: Αγγελική Τρομπούκη
Βοηθός Σκηνοθέτη: Αγγελική Νταλιάνη, Γιάννης Ράππας
Φωτογραφίες – Trailer: Πάτροκλος Σκαφίδας
Σχεδιασμός οπτικής ταυτότητας: Ιωάννης Κ. Τσίγκας
Social Media: Loox Media
Επικοινωνία – Προβολή στα Μ.Μ.Ε.: Ανζελίκα Καψαμπέλη
Βοηθός Παραγωγής: Μαρία Φιλοπούλου
Διεύθυνση Παραγωγής: Μαρία Αναματερού
Παραγωγή: Νέο Σύγχρονο ΘέατροΑλέξανδρος Μαυρόπουλος, Κίττυ Παϊταζόγλου, Βαλέρια Δημητριάδου, Παναγιώτης Γαβρέλας, Ερρίκος Μηλιάρης, Καλλιόπη Παναγιωτίδου, Μανταλένα ΚαραβάτουΣύγχρονο Θέατρο, Ευμολπιδών 45, τηλέφωνο: 210 3464380
[email protected]Τετάρτη 20:00, Πέμπτη, Παρασκευή 21:00, Σάββατο 21:15, Κυριακή 19:00Επικοινωνία: Ανζελίκα Καψαμπέλη