Τα νέα παιδιά, που είτε δεν είχαν γεννηθεί, είτε ήταν πολύ μικρά όταν ξεκίνησε να προβάλλεται το «Στο παρά πέντε» από το MEGA, και το γνώρισαν αργότερα μέσα από το internet και τις επαναλήψεις, δύσκολα μπορούν να αντιληφθούν τι σήμαινε ένα τηλεοπτικό ραντεβού πριν από 20 χρόνια.
«Ήμουν και εγώ στο Παρά Πέντε». Με αυτή την φράση ξεκίνησε ο Ξενόπουλος, ο οποίος ομολόγησε ότι δεν θυμόταν τίποτα από τα γυρίσματα, αλλά ότι του έχουν πει ότι του άρεσε να τρώει μπισκότα στα διαλείμματα.
Την εμφάνισή τους επίσης με βίντεο έκαναν η Τάμτα και ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης. Η πρώτη για να σχολιάσει τη σκηνή επεισοδίου όπου η Ζουμπούλια, την παρίστανε σκαρφαλωμένη σε δέντρο, ενώ ο Παπακαλιάτης για να εξηγήσει στους νεότερους τι σήμαιναν οι αριθμοί σε κομμάτι του επεισοδίου της Μυκόνου.
Η επιθυμία των τηλεθεατών να αναλάβουν οι πέντε την επίλυση μιας νέας υπόθεσης ικανοποιήθηκε με τη σκηνή όπου ο Σπύρος, η Ντάλια, η Ζουμπούλια, ο Φώτης και η Αγγέλα βρέθηκαν και πάλι αιχμάλωτοι επειδή προσπάθησαν να εξιχνιάσουν μια άλλη δολοφονία. Ως συνήθως, τους έσωσε τελευταία στιγμή η Αμαλία, η οποία υποσχέθηκε ότι θα είναι πάντα εκεί για εκείνους.
Τέλος, παίρνοντας ως αφορμή το επεισόδιο με τις ταυτότητες, το οποίο ψηφίστηκε ως το αγαπημένο του κοινού, προβλήθηκε και το πώς θα γινόταν αν γυριζόταν σήμερα.
«Ήθελα φίλους, οπότε έγραψα για μια παρέα. Για να έχω φίλους. Ήθελα να είμαι το αγαπημένο εγγόνι της γιαγιάς μου. Ήταν ο ξάδελφός μου που πολύ τον αγαπάω. Δεν ήμουν εγώ. Οπότε ήταν όλα μου τα “θέλω”, όλα όσα ήθελα να ζήσω, όλα όσα δεν έζησα. Ήταν η καρδιά μου όλη».
Και καταλήγει: «Οπότε όταν σας δίνει ένας άνθρωπος την καρδιά του, μη ζητάτε κι άλλο. Είναι πολύ αυτό που σας έχει δώσει. Δεν είναι ότι είμαι εγώ στριμμένος και δεν θέλω να γράψω άλλο . Όλα όσα δεν μπόρεσα να ζήσω γιατί ήμουν ένα παιδί που ήταν πολύ κλεισμένο σε ένα σπίτι, σε ένα δωμάτιο σαν τον Σπύρο, έφτιαξα μια παρέα για να τα ζήσω».