Όσκαρ Ουάιλντ: Γιατί περνάς τέλεια στις «χαλαρές» σχέσεις, αλλά υποφέρεις μόλις ερωτευτείς πραγματικά.
Το σκληρό παράδοξο του συγγραφέα που γκρεμίζει τον σύγχρονο μύθο του «ήρεμου έρωτα». Γιατί το αληθινό πάθος δεν φέρνει ποτέ ειρήνη, παρά μόνο το απόλυτο άγχος.
Αν έχεις παρατηρήσει ότι είσαι απόλυτα χαλαρός, ακομπλεξάριστος και «ευτυχισμένος» μόνο σε σχέσεις με ανθρώπους που κατά βάθος δεν σε ενδιαφέρουν πραγματικά, ενώ χάνεις τον ύπνο σου μόλις ερωτευτείς, δεν είσαι προβληματικός. Είσαι απλώς η ζωντανή επιβεβαίωση του Όσκαρ Ουάιλντ. Ο σπουδαίος Ιρλανδός συγγραφέας αποτύπωσε τον απόλυτο κανόνα του πάθους με μια φράση- μαχαιριά: Μπορείς να περνάς τέλεια με οποιονδήποτε, αρκεί να μην είσαι στ’ αλήθεια ερωτευμένος μαζί του. Η απόλυτη ψυχική ηρεμία και ο έρωτας είναι δύο έννοιες που δεν συναντιούνται ποτέ.
«Ένας άνθρωπος μπορεί να είναι ευτυχισμένος με οποιονδήποτε σύντροφο, αρκεί να μην τον αγαπά (ερωτεύεται) πραγματικά.» (A man can be happy with any woman, as long as he does not love her) – Όσκαρ Ουάιλντ, Το Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι
Τελικά, πόσο κρατάει ο έρωτας ; Οι έρευνες μας δίνουν και αριθμούς
Το χάσμα ανάμεσα στη βολική «Αγάπη» και τον ανεξέλεγκτο «Έρωτα»
Εδώ ακριβώς εντοπίζεται η μεγαλύτερη σύγχυση της εποχής μας, καθώς η ελληνική γλώσσα διαχωρίζει σοφά τις δύο έννοιες. Έχουμε μεγαλώσει με την ψευδαίσθηση ότι ο έρωτας θα μας φέρει ασφάλεια και γαλήνη. Όμως, αυτά είναι τα χαρακτηριστικά της ήρεμης, συντροφικής αγάπης. Ο έρωτας, στον πυρήνα του, είναι μια βίαιη, σχεδόν εχθρική κατάληψη του μυαλού σου.
Όταν συνυπάρχεις με κάποιον που σου είναι απλώς συμπαθής (ή βολεύει τη μοναξιά σου), όλα είναι αφόρητα εύκολα:
- Δεν υπάρχει φόβος απώλειας: Δεν τρέμεις μήπως φύγει, άρα συμπεριφέρεσαι απόλυτα φυσιολογικά, χωρίς ίχνος ζήλιας και κτητικότητας.
- Είσαι 100% ο εαυτός σου: Δεν προσπαθείς να εντυπωσιάσεις, δεν αναλύεις το κάθε μήνυμα που στέλνεις, δεν παίζεις θέατρο.
- Απουσία ελέγχου: Η ζωή σου συνεχίζεται κανονικά. Η δουλειά σου, οι φίλοι σου, το πρόγραμμά σου μένουν ανέπαφα, γιατί ο άλλος δεν έχει τη δύναμη να σε αποσυντονίσει.
Τι συμβαίνει όμως τη στιγμή που το αληθινό, εμμονικό πάθος μπαίνει στην εξίσωση;
Το τίμημα της αληθινής σύνδεσης
Όταν ερωτεύεσαι πραγματικά, η «βολική» ευτυχία καταρρέει σε ένα δευτερόλεπτο. Εισέρχεσαι σε ένα καθεστώς απόλυτης ευαλωτότητας. Ο Ουάιλντ το γνώριζε καλά: ο έρωτας γεννάει ανασφάλεια, κτητικότητα και έναν μόνιμο, εξουθενωτικό φόβο ότι ένας άλλος άνθρωπος έχει πλέον τη δύναμη να σε καταστρέψει.
Γι’ αυτό τον λόγο οι άνθρωποι σήμερα προτιμούν τις σχέσεις «σε απόσταση ασφαλείας». Προτιμούν τη ρηχή, ανώδυνη παρέα, βαφτίζοντάς την “ανεξαρτησία”, απλώς και μόνο για να αποφύγουν τον πόνο. Το δίλημμα είναι ξεκάθαρο, αλλά σκληρό: Μπορείς να διαλέξεις την απόλυτη, βαρετή ηρεμία με κάποιον που δεν σε αγγίζει βαθιά, ή να παραδοθείς στο χάος και την ένταση του έρωτα. Και τα δύο ταυτόχρονα, δεν τα είχε ποτέ κανείς.
Μια σπουδαία ερωτική επιστολή της ιστορίας: «Δεν είναι έρωτας αυτό που νιώθω, είναι κάτι πολύ πιο τρομακτικό…»