Το σπίτι της Ελενίτσας και του Αντωνάκη, που οι περισσότεροι γνώρισαν από τη μεγάλη οθόνη, αποκαλύπτει σήμερα τη βαθύτερη ιστορία του τόπου όπου υπάρχει. Κάτω από την αυλή, τα δωμάτια και τα σκαλιά της Οικίας Κοκοβίκου, η Αθήνα εμφανίζεται σε αλλεπάλληλα στρώματα, όπως ακριβώς χτίστηκε μέσα στους αιώνες.Από τον κινηματογράφο στη ζωντανή μνήμη της πόλης
Η Οικία Κοκοβίκου δεν είναι απλώς ένα διατηρητέο κτήριο, είναι ένα σημείο όπου η κινηματογραφική μνήμη συναντά την αρχαιολογική πραγματικότητα. Από την εμβληματική ταινία «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα», η οποία γυρίστηκε το 1965 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Γιώργου Τζαβέλλα. Πρωταγωνιστές ήταν η Μάρω Κοντού και ο Γιώργος Κωνσταντίνου, σε μια από τις πιο χαρακτηριστικές απεικονίσεις της αθηναϊκής καθημερινότητας της δεκαετίας του ’60.
Η ταινία, αρχικά ασπρόμαυρη, χρωματίστηκε ψηφιακά δεκαετίες αργότερα, φέρνοντας ξανά στο προσκήνιο εικόνες μιας Αθήνας που άλλαζε, αλλά και μιας αυλής που χαράχτηκε στη συλλογική μνήμη. Η οικία της Ελένης και του Αντωνάκη έγινε σύμβολο μιας εποχής, ενός τρόπου ζωής και μιας πόλης μικρής και διαφορετικής από αυτή του σήμερα.
Η αποκατάσταση και η νέα ταυτότητα της Οικίας Κοκοβίκου, ενισχύεται επιπλέον, με την τοποθέτηση ενημερωτικών πινακίδων, τον διακριτικό νυχτερινό φωτισμό των αρχαιολογικών καταλοίπων και την καθολική προσβασιμότητα του χώρου.
Εδώ πραγματοποιήκαν τα τα εξωτερικά γυρίσματα της ταινίας «Η γυνή να φοβήται τον άνδρα»
Ένα σπίτι που κάποτε αφηγήθηκε μια κινηματογραφική ιστορία, μετατρέπεται σήμερα σε φορέα ζωντανής μνήμης της πόλης, συνδέοντας το παρελθόν της Αθήνας με το παρόν της.
newsbomb.gr