Skip to content

Μια (διπλή) ιστορία αγάπης, με φόντο τα βουνά της Ρούμελης, και ένας κόσμος γεμάτος μυστικά και παρεξηγήσεις στα τέλη του 19ου αιώνα συνθέτουν το σκηνικό όπου διαδραματίζεται «Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας», το κορυφαίο έργο του Δημητρίου Κορομηλά

Ο Δημήτρης Τσακίρης και η Σοφία Δαμόγλου στον «Αγαπητικό της βοσκοπούλας» του 1932 σε σκηνοθεσία Ηλία Παρασκευά.

Η Αλίκη Βουγιουκλάκη και ο Ανδρέας Ζησιμάτος στην ταινία του 1955 σε σκηνοθεσία Ντίμη Δαδήρα.

Η Καίτη Λαμπροπούλου και ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ (στην πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση) στην ταινία του 1956.

«Εγραψα 14 προσχέδια»

Ο Γιάννης Καλαβριανός σκηνοθετεί την παράσταση-μιούζικαλ στο Ακροπόλ και εξηγεί γιατί έγραψε ένα νέο κείμενο, σε 15σύλλαβο, βασισμένο στο πρωτότυπο του Κορομηλά: «Οταν ο Θοδωρής Οικονόμου (σ.σ.: συνθέτης του μιούζικαλ) μου πρότεινε να διαβάσω τον “Αγαπητικό της βοσκοπούλας”, ξεκίνησα με την εικόνα ενός ηθογραφικού, βουκολικού ειδυλλίου, όπως το θυμόμουν από τη σχολή. Κόλλησα όμως – μου άρεσε το θέμα, η διαχείρισή του. Μου φάνηκε πολύ συγκινητικό και μπήκα στη διαδικασία μιας προσαρμογής, μιας διασκευής. Γιατί κατ’ αρχήν έχει 27 επώνυμους χαρακτήρες και πολλούς ακόμα. Αποφάσισα να κρατήσω τους 12 και άρχισα να γράφω σκηνές λίγο άτακτα, σε 15σύλλαβο, διατηρώντας την ιστορία, τους χαρακτήρες, την πλοκή, την εξέλιξη. Σιγά-σιγά συνειδητοποίησα ότι αυτές οι νησίδες της διασκευής ήταν τόσο μεγάλες που έφτιαξαν ένα καινούργιο κείμενο. Κάπου εκεί πήρα την απόφαση να το ξαναγράψω όλο. Εγραψα 14 drafts (προσχέδια). Παίζουμε το 14ο. Κράτησα την εποχή, τον τόπο. Διαδραματίζεται στα βουνά της Ρούμελης, στο χωριό Αρτοτίνα, όπου η κοινωνία είναι βαθιά πατριαρχική. Οι γυναίκες παίρνουν το όνομά τους από το όνομα του άνδρα τους – Στάθαινα, Γιάνναινα –, τα κορίτσια δεν έχουν δικαίωμα λόγου – ούτε συζήτηση για το δικαίωμα επιλογής συντρόφου. Αυτά τα πράγματα σχολιάζονται. Τονίστηκε πολύ το χιούμορ, βγήκε παραπάνω η συγκίνηση.

Ο Κορομηλάς ήταν μια πολύ ιδιαίτερη περίπτωση. Αποφάσισε να γράψει για τους ανθρώπους της ελληνικής υπαίθρου με τους οποίους δεν είχε καμία σχέση, ούτε γνώριζε τίποτα. Πήγε έναν μήνα περιοδεία στη Ρούμελη, όπου συνέλεξε φράσεις, έθιμα. Ολα αυτά το 1889-1890. Ηταν λίγο σαν να περιγράφει μια φυλή που δεν γνώριζε. Αλλά το έκανε με μεγάλη λεπτότητα και αγάπη για τους ανθρώπους. Και το κείμενο το βγάζει αυτό. Εχει μια φροντίδα, μια κατανόηση. Δεν αντιμετωπίζει τίποτα αφ’ υψηλού. Φτιάχνει ένα ιδανικό χωριό, ένα μέρος πάνω στα βουνά με καθαρές σχέσεις, καθαρές προθέσεις, με έρωτες που δεν εκπληρώνονται. Και ίσως αυτή να είναι και η δύναμη του έργου του.

Μαζί με έναν πολύ δυνατό θίασο και τη συμμετοχή της Τάνιας Τσανακλίδου αποφασίσαμε να το κάνουμε για να δούμε και πόσο αντέχει στο σήμερα. Δεν πατήσαμε στο ηθογραφικό στοιχείο, ούτε κάνουμε μια αναβίωση του τόπου. Η μουσική του Θοδωρή Οικονόμου έχει παραδοσιακά μοτίβα αλλά και καινούργιες ενορχηστρώσεις, νέο τρόπο. Θέλουμε να συνομιλήσει κανονικά με το σήμερα, όχι να επικαιροποιηθεί και να μεταφερθεί “βίαια” στο τώρα. Διαδραματίζεται μεν στο 1890, οι ήρωες φοράνε φουστανέλες, αλλά φουστανέλες-τζιν. Υπάρχει ολόκληρη σκέψη πίσω από τα κοστούμια – με έρευνα στο Λύκειο Ελληνίδων, σε μουσεία, για το πώς να διατηρηθούν τα παραδοσιακά πατρόν αλλά με νέα υλικά. Οπως και ο 15σύλλαβος, που είναι οικείος και αναγνωρίσιμος, και ας μη μιλάμε σήμερα έτσι, γιατί πιστεύω ότι αυτό το μέτρο είναι εγγεγραμμένο μέσα μας. Από τη στιγμή που άρχισα να γράφω, κύλησε πιο εύκολα από ό,τι περίμενα. Γιατί τελικά η παράδοση είναι πολύ περισσότερο μέσα στη ζωή μας απ’ ό,τι νομίζουμε».

INFO:

Μουσική – ενορχήστρωση – διδασκαλία τραγουδιών: Θοδωρής Οικονόμου, κείμενο – στίχοι – σκηνοθεσία: Γιάννης Καλαβριανός, κίνηση – χορογραφία: Αλέξανδρος Κυριαζής, σκηνικά: Εύα Μανιδάκη, κοστούμια: Βάνα Γιαννούλα, φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος, ήχος: Κώστας Μπώκος. Παίζουν: Λάζαρος Γεωργακόπουλος, Ελένη Ουζουνίδου, Μάρκος Παπαδοκωνσταντάκης, Ασημένια Βουλιώτη, Γιάννης Αναστασάκης, Γιώργος Γλάστρας, Στέλλα Αντύπα, Μαριάμ Ρουχάτζε, Ευσταθία Λαγιόκαπα, Χρήστος Γκρόζος, Φάνης Κοσμάς και η Τάνια Τσανακλίδου.

Μουσικοί επί σκηνής: Βαγγέλης Παρασκευαΐδης (κρουστά – βιμπράφωνο), Κώστας Φόρτσας (γκάιντα – κλαρίνο – καβάλ), Δημήτρης Χουντής (σοπράνο σαξόφωνο – φλογέρες), Παρασκευάς Κίτσος (ηλεκτρικό μπάσο), Κωνσταντίνος Τσιμπούκης (μπάσο μπουζούκι).

Στο θέατρο Ακροπόλ (Ιπποκράτους 9-11).

Το πρωτότυπο άρθρο https://www.tovima.gr/print/culture/o-liakos-me-foustanela-tzin/ ανήκει στο Πολιτισμός – ΤΟ ΒΗΜΑ .