Η υπαρξιακή προσέγγιση τουκάποιων ατελώς θαμμένων υπολειμμάτων ενός τραγικού προσωπικού παρελθόντος. Στην ψυχοθεραπεία πού κάναμε με καθέναν απ’ αυτούς τούς δέκα ασθενείς, ή πρωτογενής
κλινική υπόθεση μου -μια υπόθεση πάνω στην οποία βάσισα την τεχνική μου- ήταν ότι ή θεμελιώδης αγωνία ξεπηδά απ ‘ τις απόπειρες κάθε ανθρώπου, συνειδητές και ασυνείδητες,
να χειριστεί τα σκληρά γεγονότα της ζωής, τα «δεδομένα» της ύπαρξης.ελευθερία να φτιάξουμε τη ζωή μας όπως τη θέλουμε. Η έσχατη μοναχικότητά μας. Και, τέλος, ή απουσία οποιασδήποτε προφανούς σημασίας ή νοήματος στη ζωή. °Όσο
μελαγχολικά και να φαίνονται αυτά τα δεδομένα, εμπεριέχουν τούς σπόρους της σοφίας και της λύτρωσης.όφελος της προσωπικής μας αλλαγής και ωρίμασης. Από τα γεγονότα τής ζωής ό θάνατος είναι το πιο ξεκάθαρο, το πιο διαισθητικά προφανές.
Σε νεαρή ηλικία, πολύ νωρίτερα απ’ ό,τι συχνά νομίζουμε, μαθαίνουμε πώς ό θάνατος θα έρθει και πώς απ’ αυτόν δεν υπάρχει απόδραση. Παρ όλα αυτά, σύμφωνα με τα λόγια του
Σπινόζα, «τα πάντα επιχειρούν να συντηρηθούν στην ίδια τους την ύπαρξη».Για να προσαρμοστούμε στην πραγματικότητα τού θανάτου, γινόμαστε απείρως εφευρετικοί, προκειμένου να επινοήσουμε τρόπους να τον αρνηθούμε ή να τον αποφύγουμε.
Όταν είμαστε μικροί, αρνιόμαστε το θάνατο με τη βοήθεια των γονεϊκών διαβεβαιώσεων και των κοσμικών ή θρησκευτικών μύθων. ‘Αργότερα τον προσωποποιούμε μετατρέποντάς τον
σε μια οντότητα, σ’ ένα τέρας, σ’ έναν μπαμπούλα, σ’ έναν δαίμονα.
Τι ζώδιο ήταν οι μεγάλοι λογοτέχνες; Ο αστρολογικός χάρτης που εξηγεί τα ψυχολογικά τους (και τα δικά σου)
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Λογοτεχνία – Ποίηση – Lavart .
Τι ζώδιο ήταν οι μεγάλοι λογοτέχνες; Ο αστρολογικός χάρτης που εξηγεί τα ψυχολογικά τους (και τα δικά σου)