Στέκομαι στην άκρη του χρόνου, εκεί όπου η Πρωτοχρονιά δεν έχει ακόμα αποφασίσει αν είναι αρχή ή απλώς συνέχεια της μοναξιάς. Κι ακούω την πόλη να αναπνέει βαριά, δεν πανηγυρίζει. Σαν παιδί που κρατά σπίρτα στην παλάμη του και φοβάται μήπως τα ανάψει όλα μαζί.ψυχή στους δρόμους.
Μονάχα κάτι γκρίζο παλαιό
καινούργιου χρόνου.τα σταυροδρόμια και οι γωνίες
σφίγγονται κολλάνε να ζεσταθούν
επάνω σε αλλότριας πατρίδας
πλανόδιους ανθοπώλεςμε αγριωπό χαρτί
και η φτηνή ποιότητα
με τρύπες διανθισμένη γύρω γύρω
από αυτοδίδακτο ψαλίδι καμωμένεςγια σχέδια πεινασμένα
σ’ εφημερίδα διπλωμένη ομοιόμορφα
μικρά τετραγωνάκια ψαλιδίζαμε
κι όπως ξεδιπλωνόταν το χαρτί
τι χαρούμενα τι αλλεπάλληλα, τι συμμετρικά
παραθυράκια διάπλατα μάς άνοιγε το μέλλον.ψυχή στους δρόμους
μόνο κλειστά μεγάλα γκρίζα παράθυρα
κι ένα φτωχό χιονόνερο που ζητιανεύει χιόνι.
40 αποφθέγματα για τη Νέα Χρονιά που σε βάζουν σε σκέψεις